PrawMi

Sąd Najwyższy

III CSK 13/05

postanowienie z dnia 2005-09-23

  • Pełna treść
  • 2 powołanych przepisów

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 13/05
Data orzeczenia2005-09-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział III
SędziowieJacek Gudowski (autor uzasadnienia)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 440. Na liście 20 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • II CSKP 6/24Sąd Najwyższy · wyrok · 2026-03-10
    „… na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. II CSKP 6/24 15 określającego kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z dnia 24 listopada 2005 r., IV CSK 241/05 nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, nie publ., z dnia 8 października 2009 r., II CSK 222/09, nie publ.).”
  • II CSKP 431/24Sąd Najwyższy · postanowienie · 2026-03-03
    „… a to art. 227 k.p.c., art. 230 k.p.c. oraz art. art. 233 § 1 k.p.c., które nie mogą stanowić podstawy kasacyjnej w świetle art. 3983 § 3 k.p.c. (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z 24 listopada 2005 r., IV CSK 241/05; z 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06 oraz z 8 października 2009 r., II CSK 222/09).”
  • I PSK 112/26Sąd Najwyższy · postanowienie · 2026-01-15
    „… z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, LEX nr 230204; z dnia 4 stycznia 2007 r., V CSK 364/06, LEX nr 238975; z dnia 5 września 2008 r., II UK 370/07, LEX nr 785533; z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006 Nr 4, poz. 76; z dnia 19 października 2010 r., II PK 96/10, LEX nr 687025; z dnia 24 listopada 2010 r., I UK 128/10, LEX nr 707405 oraz z dnia 24 listopada 2010 r., I PK 107/10, LEX nr …”
  • II CSKP 139/25Sąd Najwyższy · wyrok · 2025-12-12
    „… może być oparta na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. określającego kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z dnia 24 listopada 2005 r., IV CSK 241/05 nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, nie publ., z dnia 8 października 2009 r., II CSK 222/09, nie publ.).”
  • II USKP 125/23Sąd Najwyższy · wyrok · 2025-06-24
    „… kwietnia 2006 r. V CSK 11/06, LEX nr 230204; z dnia 4 stycznia 2007 r. V CSK 364/06, LEX II USKP 125/23 14 nr 238975; z dnia 5 września 2008 r., II UK 370/07, LEX nr 785533; z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006 nr 4, poz. 76; z dnia 19 października 2010 r., II PK 96/10, LEX nr 687025; z dnia 24 listopada 2010 r., I UK 128/10, LEX nr 707405 oraz z dnia 24 listopada 2010 r., I PK 107/10, LEX nr …”
  • I USKP 84/24Sąd Najwyższy · wyrok · 2025-06-17
    „… z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, LEX nr 230204; z dnia 4 stycznia 2007 r., V CSK 364/06, LEX nr 238975; z dnia 5 września 2008 r., II UK 370/07, LEX nr 785533; z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z dnia 19 października 2010 r., II PK 96/10, LEX nr 687025; z dnia 24 listopada 2010 r., I UK 128/10, LEX nr 707405 oraz z dnia 24 listopada 2010 r., I PK 107/10, LEX nr …”
Pokaż pozostałe (14)
  • III USKP 11/25Sąd Najwyższy · wyrok · 2025-04-01
    „… wyroki Sądu Najwyższego: z 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, LEX nr 230204; z 4 stycznia 2007 r., V CSK 364/06, LEX nr 238975; z 5 września 2008 r., II UK 370/07, LEX nr 785533; z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006 nr 4, poz. 76; z 19 października 2010 r., II PK 96/10, LEX nr 687025; z 24 listopada 2010 r., I UK 128/10, LEX nr 707405 oraz z 24 listopada 2010 r., I PK 107/10, LEX nr 737366).”
  • III USKP 149/24Sąd Najwyższy · wyrok · 2025-03-13
    „III USKP 149/24 15 2006 r., V CSK 11/06, LEX nr 230204; z dnia 4 stycznia 2007 r., V CSK 364/06, LEX nr 238975; z dnia 5 września 2008 r., II UK 370/07, LEX nr 785533; z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006 nr 4, poz. 76; z dnia 19 października 2010 r., II PK 96/10, LEX nr 687025; z dnia 24 listopada 2010 r., I UK 128/10, LEX nr 707405 oraz z dnia 24 listopada 2010 r., I PK 107/10, LEX nr 737366 …”
  • III PSKP 28/23Sąd Najwyższy · wyrok · 2025-02-05
    „Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy między innymi w postanowieniu z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05 (OSNC 2006 nr 4, poz. 76).”
  • I CSK 1712/24Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-12-11
    „… naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., także art. 231 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. określającego kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z dnia 24 listopada 2005 r., IV CSK 241/05 nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, nie publ., z dnia 8 października 2009 r., II CSK 222/09, nie publ.).”
  • I CSK 1625/24Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-12-11
    „W związku z czym, w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że skarga kasacyjna nie może być oparta na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z dnia 24 listopada 2005 r., IV CSK 241/05 nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, nie publ., z dnia 8 października 2009 r., II CSK 222/09, nie publ.).”
  • I CSK 945/24Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-11-07
    „W związku z tym, w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że skarga kasacyjna nie może być oparta na zarzutach naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. określającego kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, Nr 4, poz. 76, z 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06, nie publ. i z 8 października 2009 r., II CSK 222/09, nie publ.).”
  • I CSK 3552/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-10-29
    „Skarga kasacyjna oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, Nr 4, poz. 76 oraz niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 września 2020 r., IV CSK 624/19; z 17.12.2021 r., IV CSK 271/21; z 21 stycznia 2022 r., I CSK 1361/22; z 14 kwietnia …”
  • I CNP 46/24Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-09-04
    „… tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej podstawie (zob. np. postanowienia SN: z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z 28 marca 2006 r., V CNP 55/06; z 27 września 2013 r., V CNP 90/12; z 25 maja 2021 r., IV CNP 3/21).”
  • I CSK 1743/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-07-25
    „… zarzuty naruszenia prawa procesowego czy materialnego w istocie zmierzają do obejścia zakazu przewidzianego w art. 398 3 § 3 k.p.c. (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z 30 maja 2006 r., I PK 300/05, niepubl., z 24 czerwca 2009 r., III CSK 73/09, niepubl., z 23 stycznia 2015 r., III CSK 328/14, niepubl. oraz z 10 sierpnia 2018 r., I CSK …”
  • I CSK 2865/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-06-19
    „… określonych przepisów prawa materialnego, z uwagi na jego sprzeczność z art. 398 3 § 3 k.p.c. jest a limine niedopuszczalny (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76 i z 12 czerwca 2006 r., IV CSK 100/06).”
  • II CSKP 1019/22Sąd Najwyższy · wyrok · 2024-05-16
    „… na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. określającego kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów (zob. zamiast wielu wyroki Sądu Najwyższego: z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z 24 listopada 2005 r., IV CSK 241/05; z 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06; z 8 października 2009 r., II CSK 222/09).”
  • II CSKP 2195/22Sąd Najwyższy · wyrok · 2024-04-25
    „… nie może być oparta na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. określającego kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów (zob. np. wyroki SN: z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z 24 listopada 2005 r., IV CSK 241/05; z 26 kwietnia 2006 r., V CSK 11/06; z 8 października 2009 r., II CSK 222/09).”
  • I CSK 1153/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-04-19
    „… określonych przepisów prawa materialnego, z uwagi na jego sprzeczność z art. 398 3 § 3 k.p.c. jest a limine niedopuszczalny (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, Nr 4, poz. 76, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2014 r., IV CSK 29/14, niepubl., z dnia 14 czerwca 2017 r., IV CSK 104/17, OSNC 2018, Nr 3, poz. 35 i z dnia 3 kwietnia 2019 r., …”
  • I CNP 145/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-03-28
    „Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej podstawie (zob. np. postanowienia SN: z 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z 28 marca 2006 r., V CNP 55/06; z 27 września 2013 r., V CNP 90/12; z 25 maja 2021 r., IV CNP 3/21).”

Pełna treść orzeczenia

Postanowienie z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05 Skarga kasacyjna oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest niedopuszczalna. Sędzia SN Jacek Gudowski Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Michaliny P. przy uczestnictwie Rajmunda F. o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2005 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 22 marca 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną. Uzasadnienie Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 marca 2005 r. Sąd Okręgowy w Radomiu – w wyniku rozpoznania sprawy na skutek apelacji – zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Zwoleniu z dnia 7 września 2004 r. w ten sposób, że dokonał rozgraniczenia nieruchomości uczestników w sposób odmienny niż uczynił to Sąd pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej uczestnika Rajmnuda F. skierowanej przeciwko temu postanowieniu podniesiono „naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, a w szczególności dyspozycji art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 153 k.c. poprzez dokonanie przez Sąd Okręgowy całkowicie dowolnej oceny dowodów”, a także „naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i z tym związane niewłaściwe zastosowanie art. 153 i 172 k.c. Sąd Okręgowy stwierdził bowiem, że Sąd pierwszej instancji sprzecznie z zebranymi dowodami dokonał ustaleń co do przebiegu granicy, bez uwzględnienia stanu posiadania, a w konsekwencji stanu prawnego wynikającego z zasiedzenia. W ocenie skarżącego ustalenie stanu prawnego polegać powinno na zebraniu dowodów, a przede wszystkim dokumentów oraz ewentualnie zeznać świadków i odpowiednią zgodną z art. 233 § 1 k.p.c. ocenę tychże dowodów”. W dalszej części wywodów skarżący skupił się jeszcze ściślej na kwestionowaniu dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń, z jednej strony kwestionując ocenę dowodów, a z drugiej starając się wykazać, co było, a co powinno być przedmiotem ustaleń Sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, wydane po dniu 6 lutego 2005 r., tj. po wejściu w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), stało się prawomocne, zatem mogło być zaskarżone – tak jak uczynił to uczestnik – skargą kasacyjną przewidzianą w art. 398-1 § 1 k.p.c. Należy podkreślić, że konstruując tę skargę i nadając jej charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia, ustawodawca dokonał istotnych zmian w stosunku do kasacji, wprawdzie specjalnego, ale jednak zwyczajnego środka odwoławczego, przysługującego w toku instancji od orzeczeń nieprawomocnych. Jedną z takich zmian jest wyraźne ograniczenie podstaw, gdyż jakkolwiek – zgodnie z art. 3983 § 1 k.p.c. – skarga kasacyjna może być oparta na postawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jednak podstawy te zostały w sposób doniosły zreformowane. W odniesieniu do Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich zaostrzono wymagania co do skutków, jakie spowodowały naruszenia prawa popełnione przez sąd drugiej instancji (art. 3983 § 2 k.p.c.), natomiast w stosunku do wszystkich podmiotów wnoszących skargę, wyłączono możliwość oparcia skargi na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). W ten sposób doszło do ścisłego zharmonizowania podstaw kasacyjnych z charakterem postępowania kasacyjnego i zakresem rozpoznania skargi, oznaczonym w art. 39813 § 2 k.p.c., a także do jednoznacznego określenia funkcji Sądu Najwyższego jako sądu prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Treść i kompozycja art. 3933 k.p.c. wskazują więc, że jakkolwiek generalnie dopuszczalne jest – jak dotychczas – oparcie skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia przepisów postępowania, to jednak z wyłączeniem zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów, choćby naruszenie odnośnych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Inaczej mówiąc, niedopuszczalne jest oparcie kasacji na podstawie, którą wypełniają takie właśnie zarzuty (verba legis: „podstawą skargi nie mogą być...”). W tej sytuacji skarga kasacyjna ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów, niewskazująca na inne naruszenia prawa, jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie. Osnowa i uzasadnienie skargi kasacyjnej wniesionej przez uczestnika przekonują jednoznacznie, że skarżący oparł ją wyłącznie na zarzutach dotyczących ustaleń i oceny dowodów, nawet bowiem wtedy, gdy – jako naruszony – powoływał art. 153 k.c., czyli przepis prawa materialnego, to w istocie kwestionował ustalenia Sądu drugiej instancji, starając się zarazem narzucić własną wizję stanu faktycznego. W tej sytuacji skarga kasacyjna, oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje, podlega odrzuceniu (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Powiązane przepisy

Art. 153.Kodeks cywilnyArt. 233. § 1.Kodeks postępowania cywilnego

Zapytaj AI o to orzeczenie