I KK 467/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 października 2025 r.
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
SSN Michał Laskowski
SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)
Protokolant Klaudia Binienda
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej
w sprawie I. P.
skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 9 października 2025 r.,
kasacji, wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z dnia 19 lipca 2024 r., sygn. akt VII Ka 379/24,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Zielonej Górze
z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. akt VII K 602/23,
na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.
uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do I. P. w zakresie
utrzymania w mocy rozstrzygnięcia w pkt. VI ppkt 1 Sądu
Rejonowego w Zielonej Górze, a na podstawie art. 435 k.p.k.
również wobec D. M. w części dotyczącej utrzymania w mocy
rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w Zielonej Górze w pkt. II ppkt.
1 i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w
I KK 467/24
2
Zielonej Górze do ponownego rozpoznania w postępowaniu
odwoławczym,
w pozostałym zakresie oddala kasację jako oczywiście
bezzasadną i w tym zakresie zwalnia skazanego od ponoszenia
kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
Michał Laskowski Waldemar Płóciennik Marek Pietruszyński
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. VII
K 602/23 I. P. i D. M. zostali uznani za winnych popełnienia (każdy z nich z osobna)
dwóch ciągów przestępstw. Za pierwszy ciąg przestępstw - popełnionych wspólnie
- kwalifikowanych z art. 278 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art.
276 k.k. zostali odpowiednio skazani na kary 3 lat pozbawienia wolności i 10
miesięcy pozbawienia wolności.
Za drugi ciąg przestępstw również popełnionych wspólnie, kwalifikowanych z art.
279 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279
§ 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1
k.k., art. 279 § 1 k.k. i art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art.
276 k.k. wymierzono I. P. 4 lata pozbawienia wolności a D. M. 3 lata pozbawienia
wolności. W ramach tego ciągu przestępstw, przypisano oskarżonym - D. M. w pkt
II ppkt 1, I. P. w pkt VI ppkt 1 wyroku - popełnienie wspólnie przestępstwa z art. 279
§ 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. na szkodę M.1 i M. B. . Jako kary łączne wymierzono: I. P.
5 lat pozbawienia wolności, a D. M. 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Apelację od tego wyroku wnieśli obrońcy obu oskarżonych i oskarżeni.
Sąd Okręgowy w Zielnej Górze wyrokiem z dnia 19 lipca 2024 r., sygn. VIII Ka 379/24
zmienił zaskarżony wyrok przez uzupełnienie podstawy skazania w pkt II i VI o art. 4
§ 1 k.k., wymierzoną D. M. karę łączną obniżył do 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia
wolności, a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego I. P. .
W kasacji zarzucił rażące naruszenia reguł kontroli odwoławczej przez
nieodniesienie się sądu odwoławczego do zarzutów apelacji kwestionujących
zasadność przypisania skazanemu wszystkich czynów na podstawie pomawiającej
go relacji drugiego ze skazanych, któremu niesłusznie dano wiarę. Wskazano też na
niesłuszne zakwestionowanie wiarygodności relacji skazanego I. P. ha na tej
podstawie, że jest osobą nieszczerą, a wyjaśnienia dopasowuje do okoliczności
I KK 467/24
3
sprawy w jakich się znajduje, podczas gdy jego postawa w procesie i osobowość
nie powinny wpływać na ocenę jego wyjaśnień.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroków obu sądów i przekazanie sprawy
sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W przedmiotowej sprawie zaskarżone kasacją orzeczenie sądu odwoławczego,
utrzymujące w mocy wyrok sądu pierwszej instancji w zakresie skazania I. P. i D. M.
za przypisane im przestępstwa, w tym również za przestępstwo kwalifikowane z art.
279 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. popełnione przez nich wspólnie na szkodę M. i M. B. ,
dotknięte było uchybieniem w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej – braku
wniosku o ściganie pochodzącego – w zakresie wskazanego przestępstwa – od
uprawnionych pokrzywdzonych ( art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10
k.p.k.).
Stwierdzenie tego uchybienia czyniło wyrok sądu odwoławczego wadliwym.
Następstwem tej wadliwości była konieczność uchylenia, niezależnie od granic
zaskarżenia i podniesionego zarzutu, wyroku sądu odwoławczego - we wskazanym
zakresie – w odniesieniu do oskarżonego I. P. , a na podstawie art. 435 k.p.k. również
wobec D. M. , a z uwagi na przyjętą kwalifikację prawną tego czynu i możliwość
złożenia wniosku o ściganie do prawomocnego zakończenia postępowania karnego,
należało sprawę - w tej części - przekazać Sądowi Okręgowemu w Zielonej Górze
do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
W toku ponownego rozpoznania sprawy, sąd powinien uzyskać oświadczenia osób
pokrzywdzonych wskazanym czynem, w przedmiocie wniosku o ściganie.
W pozostałym zakresie kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna.
Oddalenie kasacji w tej formule nie wymagało, zgodnie z treścią art. 535 § 3 k.p.k.
sporządzenia pisemnego uzasadnienia, w części oddalającej kasację jako
oczywiście bezzasadną.
Z tych względów orzeczono jak w wyroku.
[J.J.]
[a.ł]
Michał Laskowski Waldemar Płóciennik Marek Pietruszyński
I KK 467/24
4
