V KO 100/17

Sygn. akt V KO 100/17

POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz

w sprawie S. R.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2018 r.,

wniosku skazanego o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 19 lipca 2017 r., sygn. akt II AKa […],

utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt III K […],

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,

postanowił:

odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Sądu Okręgowego w Ś. w dniu 16 marca 2017 r., sygn. akt III K […], wydał wyrok łączny, którym wymierzono skazanemu S. R. karę łączną 13 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 19 lipca 2017 r., sygn. akt II AKa […], po rozpoznaniu apelacji obrońcy skazanego, zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji utrzymał w mocy.

W złożonym wniosku o wznowienie postępowania skazany S. R. podniósł, że w jego sprawach prokurator skierował do sądów odrębne akty oskarżenia, zamiast jednego, co stanowi o niedoskonałości organów ścigania, a ma to fundamentalne znaczenie co do wymiaru kary i w konsekwencji orzeczenia kary łącznej. Ponadto w toku postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego Sądy nie rozważyły możliwości zastosowania ustawy względniejszej w rozumieniu art. 4 § 1 k.k.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. Zaznaczyć przy tym należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1247) od dnia 1 lipca 2015 r. powstał obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania – z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności. Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Decydująca jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, która może być oczywiście bezzasadna z różnych powodów. Ta oczywista bezzasadność wynikać może z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016, nr 1, poz. 5).

Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawca odwołuje się do okoliczności, które nie mieszczą się w katalogu podstaw wznowienia postępowania, o których mowa w art. 540 § 1 i 2 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. oraz art. 542 § 3 k.p.k.

Jeżeli natomiast skazany dopatruje się w dotychczasowym postępowaniu o wydanie wyroku łącznego obrazy prawa materialnego czy też procesowego, które nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania, to ewentualne wzruszenie prawomocnego wyroku mogłoby co najwyżej nastąpić w drodze kasacji wniesionej jeżeli już nie przez obrońcę samego skazanego z uwagi na upływ terminu o jakim mowa w art. 524 § 1 k.p.k., to ewentualnie przez podmioty szczególne, o których mowa w art. 521 § 1 k.p.k.

Z tego też względu należało odmówić przyjęcia przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby wzywania skazanego S.R. do uzupełnienia pozostałych braków formalnych. Kontrola bowiem wniosku o wznowienie postępowania określona w § 3 znowelizowanego od 1 lipca 2015r. art. 545 k.p.k. nie polega na jego merytorycznym rozpoznaniu, lecz na wstępnej ocenie pod kątem hipotetycznej możliwości wznowienia postępowania (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., sygn. II KO 49/15).

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

aw