1. Co dokładnie stanowi przepis
Art. 545 KPK określa reguły procesowe dotyczące postępowania o wznowienie, a nie samodzielne podstawy wznowienia postępowania. Paragraf 1 nakazuje odpowiednie stosowanie licznie wymienionych przepisów KPK, co oznacza stosowanie ich z uwzględnieniem szczególnego charakteru postępowania o wznowienie. Jeżeli postępowanie zostaje wznowione na korzyść oskarżonego, odpowiednio stosuje się również art. 434 i art. 443 KPK. Paragrafy 2 i 3 dotyczą natomiast wymagań formalnych wniosku oraz skutków złożenia określonego rodzaju oczywiście bezzasadnego wniosku.
2. Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 545 KPK ma zastosowanie, gdy toczy się postępowanie o wznowienie postępowania karnego i zachodzi potrzeba ustalenia reguł jego prowadzenia. Wniosek o wznowienie, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien zostać sporządzony i podpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis odsyła także do odpowiedniego stosowania art. 446 KPK. Szczególna reguła z § 3 dotyczy wniosku niepochodzącego od osoby wskazanej w § 2, gdy z jego treści wynika oczywista bezzasadność, w szczególności z powodu powoływania się na okoliczności już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie.
3. Konkretny, codzienny przykład zastosowania
Osoba zainteresowana wznowieniem postępowania składa do sądu wniosek podpisany wyłącznie przez siebie i powołuje się w nim na te same okoliczności, które były już wcześniej oceniane w postępowaniu o wznowienie. Jeżeli z treści pisma wynika jego oczywista bezzasadność, sąd orzekający jednoosobowo odmawia przyjęcia wniosku. W takiej sytuacji sąd nie wzywa do usunięcia braków formalnych tego wniosku. Na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do tego samego sądu, który rozpoznaje je w składzie trzech sędziów.
4. Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu
Art. 545 KPK nie wskazuje, jakie zdarzenia lub dowody uzasadniają wznowienie postępowania, lecz odsyła do przepisów regulujących kwestie procesowe. Błędem jest również przyjęcie, że każdy wniosek niespełniający wymogu z § 2 zawsze zostanie bez wezwania odrzucony lub nieprzyjęty. Szczególny tryb z § 3 wymaga bowiem także, aby z treści wniosku wynikała jego oczywista bezzasadność. Nie należy też mylić zażalenia przewidzianego w tym przepisie ze środkiem kierowanym do innego sądu, ponieważ art. 545 § 3 KPK wskazuje ten sam sąd orzekający w składzie trzech sędziów. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.