V KK 389/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 lutego 2025 r.
SSN Igor Zgoliński (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Paweł Kołodziejski
SSN Stanisław Stankiewicz
Protokolant Monika Zawadzka
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga
w sprawie Ł. K. skazanego z art. 160 § 2 k.k. i in., oraz uniewinnionych A. J. i D. Z.
,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 27 lutego 2025 r.,
kasacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w stosunku do
wszystkich oskarżonych i prokuratora w stosunku do uniewinnionych A. J. i D. Z.
na niekorzyść
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt V Ka 1047/22,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Zgierzu
z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 979/18,
1. pozostawia bez rozpoznania kasację pełnomocnika
oskarżyciela posiłkowego w zakresie dotyczącym skazanego Ł.
K. i w tej części kosztami postępowania kasacyjnego obciąża
oskarżyciela posiłkowego;
2. w pozostałym zakresie kasacje pełnomocnika oskarżyciela
posiłkowego oraz prokuratora oddala, uznając je za oczywiście
bezzasadne, a kosztami sądowymi w tej części postępowania
kasacyjnego obciąża oskarżyciela posiłkowego i Skarb Państwa
w częściach równych.
V KK 389/23
2
UZASADNIENIE
Uzasadnienie sporządzone do części pkt. 1 postanowienia Sądu
Najwyższego z 27.02.2025r., w którym pozostawiono bez rozpoznania kasację
pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego adw. A. K. dotyczącą pkt. 3b wyroku Sądu
Okręgowego w Łodzi z 7 grudnia 2022r., sygn. akt V Ka 1047/22, w zakresie
uchylenia nawiązki orzeczonej od skazanego Ł. K. na rzecz B. K.
Wyrokiem z 10 grudnia 2021 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie sygn.
II K 979/18 Ł. K. uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu,
polegającego na tym, że w dniu 17 stycznia 2017 roku w W. woj. [...], będąc
zobowiązanym na podstawie umowy - zlecenia do wykonywania prac
porządkowych na terenie basenu Ośrodku [...] sp. z o.o. w W., nie mając do tego
uprawnień podjął się funkcji ratownika wodnego, przez co był zobowiązany do
czuwania nad bezpieczeństwem osób korzystających z pływalni, po czym opuścił
teren pływalni i nie podjął w porę czynności ratujących życie wobec imiennie
wskazanych małoletnich, w tym małoletnich R. K. i D. K. , a w konsekwencji naraził
ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź ciężkiego uszczerbku i
nieumyślnie spowodował śmierć przez utonięcie R. K. oraz ciężki uszczerbek na
zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu u D. K. w wyniku topienia się
i wynikającej stąd niewydolności krążeniowe - oddechowej, to jest za winnego
czynu wypełniającego znamiona art. 160 § 2 k.k. w zw. z art. 160 § 1 k.k. i art. 155
k.k. i art. 156 § 2 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Za ten
czyn, podstawie art. 156 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37b k.k.,
wymierzona mu została kara 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat
ograniczenia wolności, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej
pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.
Apelacje od tego wyroku złożyli prokurator, obrońcy oskarżonych oraz
pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.
W wyniku rozpoznania środków odwoławczych wyrokiem Sądu Okręgowego
w Łodzi z 7 grudnia 2022r., sygn. akt V Ka 1047/22, zaskarżony wyrok został
V KK 389/23
3
zmieniony w odniesieniu do Ł. K. w ten sposób, że w punkcie 2. oskarżonemu Ł.K.
po słowach „ciężkiego uszczerbku” dodano słowa „na zdrowiu”; uchylono
orzeczone w pkt. 7 od oskarżonego Ł. K. na rzecz B. K. i G. K. nawiązki; uchylono
orzeczone wobec oskarżonego Ł. K. w punkcie 2. kary pozbawienia wolności i
ograniczenia wolności; za podstawę prawną wymiaru kary przyjęto art. 160 § 2 k.k.
w zw. z art. 11 § 3 k.k. i wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności; której
wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono
na okres 2 lat próby; na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzeczono wobec Ł. K. karę
grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na
kwotę 20 zł; obniżono zasadzoną w punkcie 9 od oskarżonego Ł. K. na rzecz B. K.
kwotę do 1152 zł. Wyrok zawierał również stosowne rozstrzygnięcia w przedmiocie
kosztów procesu.
Od powyższego wyroku pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego B. K. złożył
kasację, między innymi w zakresie pkt. 3b zaskarżonego orzeczenia, to jest
odnośnie do uchylenia nawiązki orzeczonej od Ł. K. na rzecz B. K. . Pełnomocnik
zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego - art. 46 § 2 k.k. poprzez uchylenie
nawiązki pomimo, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego
wynikało, iż sytuacja życiowa oskarżyciela posiłkowego po śmierci syna uległa
znacznemu pogorszeniu. W konsekwencji pełnomocnik wniósł o uchylenie
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego
rozpoznania.
W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator zawnioskował w tej części o
jej uwzględnienie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego należało w tej części
pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Kasacja
złożona została kierunkowo na niekorzyść m. in. skazanego Ł. K. . Z treści art. 523
§ 1 k.p.k. wynika, iż nadzwyczajny środek zaskarżenia można wnieść jedynie w
razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Nie jest więc
możliwe wniesienie kasacji na niekorzyść, jeśli osoba, której dotyczy kasacja,
została prawomocnie skazana. Ł. K. w niniejszej sprawie został natomiast uznany
winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym zaskarżonym wyrokiem
V KK 389/23
4
Sądu Okręgowego w Łodzi z 7 grudnia 2022r., sygn. akt V Ka 1047/22, dokonano
modyfikacji w zakresie wymiaru kary, gdyż orzeczono karę pozbawienia wolności z
warunkowym zawieszeniem jej wykonania w miejsce uprzednio wymierzonej przez
Sad I instancji tzw. kary mieszanej oraz nawiązki, którą uchylono w całości.
Wyjątek od zasady określonej w art. 523 § 1 k.p.k. przewidziany jest w treści
art. 523 § 4 k.p.k., który wskazuje, że wskazane wyżej ograniczenie nie dotyczy
tylko kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
(bezwzględnych przyczyn odwoławczych) oraz w wypadku określonym w art. 521
k.p.k. (gdy kasację wnoszą podmioty tam wymienione: Prokurator Generalny,
Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka). Taka sytuacja z kolei w
sprawie nie występowała.
W tym stanie rzeczy złożony w tym zakresie nadzwyczajny środek
odwoławczy należało pozostawić bez rozpoznania. W konsekwencji Sąd Najwyższy
postanowił również w tej części obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego
oskarżyciela posiłkowego, co znajduje swe umocowanie w treści art. 637a k.p.k.
oraz art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. Należy jeszcze nadmienić, że w
pozostałym zakresie kasacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, a nadto
kasacja prokuratora, zostały uznane na rozprawie za oczywiście bezzasadne, co
stosownie do art. 535 § 3 k.p.k. nie wymaga pisemnego uzasadnienia.
[J.J.]
[a.ł]
Paweł Kołodziejski Igor Zgoliński Stanisław Stankiewicz
