IV KK 91/19

Sygn. akt IV KK 91/19

POSTANOWIENIE

Dnia 4 czerwca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie R. P. – R.

skazanej z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2019 r.

z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanej,

od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt IV Ka […],

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt XIV K […]

postanowił:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazaną kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt XIV K […], R. P. – R. została skazana za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. art. 12 k.k., za które na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 4 § 1 k.k. wymierzono jej karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zostało warunkowo zawieszone na okres próby 4 lat.

Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonej oraz pełnomocników oskarżycieli posiłkowych, wyrokiem z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt IV Ka […], zmienił zaskarżony wyrok zasądzając na mocy art. 46 § 1 k.k. środki karne na rzecz pokrzywdzonych, natomiast w zakresie kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonej czynów oraz wymiaru kary, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Kasację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonej zaskarżając go w części dotyczącej orzeczonych wobec oskarżonej środków karnych w postaci naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych, podnosząc zarzut:

„rażącego naruszenia przepisów postępowania, a to art. 415 § 5 k.p.k., poprzez orzeczenie wobec skazanej za przypisany jej występek z art. 286 § 1 k.k. środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej tym przestępstwem na rzecz pokrzywdzonych P. P., J. P. oraz M. F. z naruszeniem zakazu antykumulacyjnego, które to naruszenia prawa są rażące i mają istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem skutkowały dokonaniem przez Sąd odwoławczy niepełnej oraz powierzchownej kontroli instancyjnej, a w konsekwencji doprowadziły do zmiany skarżonego wyroku Sądu Rejonowego”.

Podnosząc ten zarzut obrońca wniósł o uchylenie wyroku Sądu odwoławczego w części dotyczącej orzeczenia wobec skazanej środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wobec pokrzywdzonych i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.

W pisemnych odpowiedziach na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o uznanie kasacji za częściowo zasadną, a pełnomocnik pokrzywdzonej M. F., wniósł o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja obrońcy skazanej R. P. – R. jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k.

Tymczasem jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, R. P. – R. została skazana na karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby. Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k., skazania na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności.

We wniesionej kasacji obrońca skazanej nie wskazał również na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.

Tak zredagowaną kasację należało więc pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

Sąd Najwyższy obciążył skazaną kosztami postępowania zgodnie z treścią art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.