Sąd Najwyższy

IV KK 434/17

postanowienie SN z dnia 2017-11-29

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 434/17
Data orzeczenia2017-11-29
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 434/17

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2017r.,

sprawy A. G. i K. O.

skazanych z art. 189 § 2 k.k. i innych
‎
z powodu kasacji wniesionych przez obrońców skazanych
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt IV Ka […]
‎
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.
‎
z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt IX K […]

I. oddala obie kasacje jako oczywiście bezzasadne;

II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. I. B. - Kancelaria Adwokacka w K. kwotę 442 zł i 80 gr (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji, jako obrońca z urzędu skazanego K. O.;

III. obciąża skazanych A. G. i K. O. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE

Kasacje obrońców skazanych A. G. oraz K. O. są oczywiście bezzasadne, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.

Analiza treści zarzutów tych kasacji oraz ich części motywacyjnych dowodzi, że ich Autorzy kwestionują jakość dokonanej przez Sąd Okręgowy w K. kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji oraz jej efekt. Zarzuty sprowadzają się do wykazania, że Sąd Okręgowy w K. nie rozważył w należyty sposób zarzutów i wniosków sformułowanych w apelacjach obrońców skazanych. Zapewne tak sformułowane zarzuty są wynikiem niedostatecznej lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Nie budzi wątpliwości, że Sąd Okręgowy w K. po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej zaaprobował w pełni dokonaną przez Sąd I instancji ocenę dowodów, odwołując się do argumentacji Sądu Rejonowego w K.. Co istotne, Sąd ten rozważył wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacjach obrońców skazanych. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wyczerpująco wskazał, czym kierował się wydając wyrok i przekonująco umotywował przyczyny nie podzielenia zarzutów i wniosków obu apelacji, o czym przekonuje kompleksowa, a nie wybiórcza, jak to czynią Autorzy kasacji, analiza uzasadnienia wyroku tego Sądu. Uczynił to zgodnie z wymogami art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.

Za całkowicie chybione należy również uznać pozostałe zarzuty podniesione w kasacji obrońcy skazanego K. O., tj. zarzut rażącego naruszenia art. 410 k.p.k., art. 6 k.p.k., art. 171 § 2 k.p.k., art. 175 § 2 k.p.k., art. 367 k.p.k., art. 370 § 1 k.p.k. oraz zarzut rażącego naruszenia art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. Sąd Najwyższy odnośnie tych zarzutów w pełni akceptując, prezentowaną w pisemnej odpowiedzi prokuratora na kasacje, ich ocenę, nie widzi potrzeby jej przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia, odsyłając w tym zakresie do powołanej pisemnej odpowiedzi na kasację.

Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu.

aw

Zapytaj AI o to orzeczenie