Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
§ 1.Przewodniczący umożliwia stronom wypowiedzenie się co do każdej kwestii podlegającej rozstrzygnięciu.
§ 2.Jeżeli w jakiejkolwiek kwestii jedna ze stron zabiera głos, prawo głosu przysługuje również wszystkim innym stronom. Obrońcy oskarżonego i oskarżonemu przysługuje głos ostatni.
Art. 367 § 1 KPK nakłada na przewodniczącego obowiązek umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do każdej kwestii, która ma zostać rozstrzygnięta. Nie chodzi o samo formalne dopuszczenie do obecności, lecz o stworzenie stronom możliwości przedstawienia stanowiska. Przepis obejmuje każdą kwestię podlegającą rozstrzygnięciu, bez wskazywania zamkniętego katalogu takich kwestii. Norma określa więc sposób prowadzenia postępowania przez przewodniczącego i chroni udział stron w podejmowaniu rozstrzygnięć. Nie przesądza jednak, jakie stanowisko strona ma zająć, ponieważ jego treścią jest zapewnienie możliwości wypowiedzi.
Zastosowanie art. 367 KPK aktualizuje się, gdy w toku postępowania pojawia się kwestia, którą należy rozstrzygnąć. Przewodniczący powinien umożliwić wypowiedź wszystkim stronom, zanim dana kwestia zostanie rozstrzygnięta. Jeżeli w konkretnej kwestii głos zabiera jedna ze stron, § 2 wyraźnie przyznaje prawo głosu także wszystkim pozostałym stronom. Uprawnienie dotyczy strony w takim zakresie, w jakim uczestniczy ona w rozważaniu danej kwestii. Szczególne znaczenie ma to, że obrońcy oskarżonego i oskarżonemu ustawa zastrzega głos ostatni.
Przykładowo, podczas posiedzenia strony przedstawiają odmienne stanowiska co do kwestii, która ma zostać rozstrzygnięta. Przewodniczący nie powinien ograniczyć się do wysłuchania tylko strony, która wypowiedziała się jako pierwsza. Powinien umożliwić odniesienie się do tej kwestii wszystkim innym stronom, zgodnie z art. 367 § 2 KPK. Jeżeli w sprawie działa obrońca oskarżonego, zarówno on, jak i oskarżony korzystają z przewidzianego w przepisie prawa głosu ostatniego.
Częstym nieporozumieniem jest uznanie, że prawo głosu powstaje wyłącznie na wniosek strony. Z § 1 wynika obowiązek przewodniczącego umożliwienia wypowiedzi, a więc przepis nie opisuje jedynie biernego oczekiwania na zgłoszenia. Innym błędem jest traktowanie wypowiedzi jednej strony jako wystarczającej do zamknięcia dyskusji nad daną kwestią. Art. 367 § 2 KPK wymaga bowiem zapewnienia głosu również wszystkim pozostałym stronom oraz przewiduje szczególną pozycję obrońcy oskarżonego i oskarżonego. Sam przepis nie określa treści stanowisk ani skutku, jaki ma mieć każda wypowiedź dla rozstrzygnięcia. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Tak. Jeżeli w danej kwestii głos zabiera jedna ze stron, art. 367 § 2 KPK przyznaje prawo głosu także wszystkim pozostałym stronom.
Obowiązek ten należy do przewodniczącego. Wynika on bezpośrednio z art. 367 § 1 KPK.
Tak. Art. 367 § 2 KPK stanowi, że oskarżonemu przysługuje głos ostatni.
Tak. Przepis przyznaje głos ostatni zarówno obrońcy oskarżonego, jak i oskarżonemu.
Nie. Przepis zapewnia możliwość wypowiedzenia się, ale nie określa treści stanowiska strony.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI