III KO 1/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 kwietnia 2025 r.
SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)
SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie D. M.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 24 kwietnia 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 6 października
2022 r., sygn. akt II AKa 204/22 zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w
Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 101/21,
na podstawie art. 544 § 3 k.p.k., art. 639 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
1. oddalić wniosek;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania
wznowieniowego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 kwietnia
2022 r., sygn. akt II K 101/21, D. M. został uznany za winnego popełnienia: czynu z
art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. (czyn z punktu I
części wstępnej wyroku), za który wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy
pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, po 40
III KO 1/25
2
zł każda stawka (pkt I); ciągu dwóch przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 §
1 k.k. (czyny z punktów II i III części wstępnej wyroku), za które wymierzono mu
karę roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 60 stawek
dziennych, po 40 zł każda stawka (pkt II); ciągu dwóch przestępstw z art. 218 § 1a
k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. (czyny z punktów IV i V części wstępnej wyroku), za
które wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 60 stawek dziennych, po 40 zł
każda stawka (pkt III). Kary jednostkowe zostały połączone i jako kary łączne
wymierzono D. M. karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze
200 stawek dziennych, po 40 zł każda stawka (pkt IV). Wyrok zawierał ponadto
rozstrzygnięcia w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody (pkt V) i kosztów
procesu (pkt VI).
Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Apelacyjny w Szczecinie
wyrokiem z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt II AKa 204/22, zmienił zaskarżony
wyrok w ten sposób, że uchylił karę łączną pozbawienia wolności, karę
pozbawienia wolności orzeczoną w pkt. I obniżył do roku i 3 miesięcy, karę
pozbawienia wolności orzeczoną za ciąg przestępstw określony w pkt. II obniżył do
9 miesięcy, orzekł wobec D. M. nową karę łączną pozbawienia wolności w
wymiarze roku i 6 miesięcy (pkt I). W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok został
utrzymany w mocy (pkt II).
Od powyższego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego.
Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2023 r., III KK 78/23,
oddalono kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną.
W dniu 3 stycznia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy
skazanego, który na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 542 § 1 k.p.k. oraz art.
544 § 2 k.p.k. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt
II AKa 204/22 zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z
dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 101/21.
Na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 167 § 1 i 2 k.p.k. obrońca
wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów:
1. odpowiedzi G. z siedzibą w K. (M.) na wniosek o udostępnienie danych
logowania przez użytkownika konta g. - D. M. o numerze [...] z urządzenia S. w
III KO 1/25
3
2019 r. wraz z przesłanymi danymi logowania (16 kart A4), kopertą od nadawcy
G. USA i wydrukiem ze śledzenia przesyłki o numerze […] na fakt: przesłania
przez G. informacji o logowaniu użytkownika D. M. - numer użytkownika G. [...]
w 2019 r. z urządzenia S. do sieci Internet w okresie od maja 2019 do grudnia
2019 r. poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej m.in. w L., D., L.1, B., D., L.2,
L.3 oraz N., tj. od 300 do 12.000 km od miejscowości S., w której przyjęto
popełnienie przez oskarżonego czynów opisanych w pkt I-III części wstępnej i
przypisanych w pkt I i II części rozstrzygającej prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim II Wydział Karny z dnia 14.04.2022 r.,
sygn. akt II K 101/21 utrzymanego w tym zakresie w mocy w pkt II
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie II Wydział Karny z
06.10.2022 r., sygn. akt II AKa 204/22, tożsamości okresu objętego
dokumentem z okresem (datami) czynów za które został skazany w sprawie II K
101/21, braku możliwości popełnienia przez oskarżonego czynu opisanego w
pkt I i ciągu przestępstw opisanego w pkt II sentencji wyroku Sądu Okręgowego
w Gorzowie Wielkopolskim, zasadności wniosku o wznowienie postępowania w
zakresie czynów przypisanych w pkt I i II wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie
Wielkopolskim;
2. potwierdzeń transakcji płatniczych (PLN Statement) dla numeru IBAN: [...],
Swift/BIC: [...], posiadacza rachunku: D. M., S. […], Polska, wystawionego przez
W. SA (22.12.2024 r.) na fakt: treści dokumentu, w tym dokonywania operacji
płatniczych przez oskarżonego i wypłat w bankomatach w listopadzie i grudniu
2019 r. w N. i G., tożsamości okresu objętego dokumentem z okresem (datami)
czynów za które został skazany w sprawie o sygn akt II K 101/21, odległości N. i
G. od miejscowości S., w której przyjęto popełnienie przez oskarżonego czynów
opisanych w pkt I-III części wstępnej i przypisanych w pkt I i II części
rozstrzygającej prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie
Wielkopolskim II Wydział Karny z dnia 14.04.2022 r., sygn. akt II K 101/21,
utrzymanego w tym zakresie w mocy w pkt II prawomocnego wyroku Sądu
Apelacyjnego w Szczecinie II Wydział Karny z 06.10.2022 r., sygn. akt II AKa
204/22, braku możliwości popełnienia czynu opisanego w pkt I i ciągu
przestępstw opisanych w pkt II sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie
III KO 1/25
4
Wielkopolskim, zasadności wniosku o wznowienie postępowania w zakresie
czynów przypisanych w pkt I i II wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie
Wielkopolskim;
3. kopii wiz oskarżonego z 2019 r. i 2020 r. na fakt: okresu wiz i państw
udzielających wizy, tożsamości okresu objętego dokumentem z okresem
(datami) czynów za które został skazany w sprawie o sygn. akt II K 101/21,
braku możliwości popełnienia czynu opisanego w pkt I i ciągu przestępstw
opisanego w pkt II sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie
Wielkopolskim, zasadności wniosku o wznowienie postępowania w zakresie
czynów przypisanych w pkt I i II wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie
Wielkopolskim;
Na podstawie art. 585 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 167 § 1 i 2 k.p.k. i art. 1 ust. 2
pkt 1 umowy między Rzeczypospolitą Polską, a Królestwem Tajlandii o wzajemnej
pomocy w sprawach karnych z dnia 26 lutego 2004 r. (obowiązującej od dnia 4
października 2009 r.) - a w razie ratyfikowania przez Rzeczypospolitą Polską
umowy zastępującą ww. umowę na jej podstawie – wnioskodawca wniósł o
zwrócenie się do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego RP o
wystąpienie do Prokuratora Generalnego lub upoważnionej przez niego osoby w
Królestwie Tajlandii o udzielenie pomocy prawnej w przesłuchaniu świadka: B. B.,
B. N., K. B., numer tel. [...], […].com na fakt przebywania skazanego w okresach
objętych i opisanych w pkt I-III części wstępnej wyroku Sądu Okręgowego w
Gorzowie Wielkopolskim i przypisanych czynów w pkt I i II części rozstrzygającej, tj.
od czerwca 2019 r. do lutego 2020 r. poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w
tym w N. i L.3 wspólnie ze świadkiem, wykonywania obowiązków służbowych przez
świadka wspólnie z oskarżonym w tym okresie, potwierdzenia wiarygodności
dokumentów wskazanych w pkt II wniosku, zasadności wniosku o wznowienie
postępowania.
Konkludując wnioskodawca wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w
Szczecinie II Wydział Karny z dnia 06.10.2022 r., sygn. akt II AKa 204/22, w całości
i stwierdzenie upadku kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt Id) tego
wyroku oraz upadku kary łącznej grzywny orzeczonej w pkt IV wyroku Sądu
Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14.04.2022 r., sygn. akt II K 101/21;
III KO 1/25
5
zmianę pkt I i II wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim II Wydział
Karny z dnia 14.04.2022 r., sygn. akt II K 101/21, przez uniewinnienie oskarżonego
D. M. od zarzucanych mu czynów; uchylenie pkt IV; zmianę pkt V tiret 1-3 przez ich
uchylenie; zmianę pkt VI - przez obciążenie Skarbu Państwa kosztami sądowymi w
całości.
W pisemnej odpowiedzi na wniosek obrońcy prokurator Prokuratury Krajowej
wniósł o jego oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek podlegał oddaleniu, albowiem w sprawie nie zostały spełnione
ustawowe przesłanki wznowienia postępowania, uzasadniające jego
uwzględnienie.
Dla pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wznowienie
postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k. konieczne jest wykazanie
spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek: proponowany dowód musi mieć cechy
dowodu nowego, a jego treść ma wskazywać, że wysoce prawdopodobne jest, iż
po wznowieniu postępowania zapadnie orzeczenie odmienne od poprzedniego, a
więc skutkujące przyjęciem, że oskarżony nie popełnił czynu za który został
skazany albo jego czyn nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2016 r., III KO 63/16). Trzeba
mieć przy tym na uwadze, że wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową
wobec domniemania prawidłowości ustaleń i rozstrzygnięć zawartych w
prawomocnym wyroku.
Wznowienie postępowania sądowego nie jest uwarunkowane ujawieniem się
po wydaniu wyroku jakichkolwiek nowych faktów lub dowodów, czy też zgłoszeniem
określonych wątpliwości co do trafności zapadłego rozstrzygnięcia, ale tym, by
nowe fakty lub dowody wiarygodnie podważały prawdziwość dokonanych, istotnych
ustaleń faktycznych. Sama nowość źródła dowodowego – w tym przypadku
informacji o logowaniu skazanego w określonym czasie na urządzeniach
telefonicznych do sieci Internet poza granicami Polski, potwierdzeń transakcji
płatniczych dokonywanych poza granicami Polski oraz kopii wiz skazanego za lata
2019-2020, bez wskazania w tym kontekście na istotne prawdopodobieństwo
nietrafności prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, nie przesądza jeszcze o
III KO 1/25
6
wystąpieniu analizowanej podstawy wznowieniowej. Zgłoszenie nowych faktów i
dowodów nie oznacza zatem, że sąd rozpoznający wniosek zobligowany jest do
wznowienia postępowania. Owe nowe fakty i dowody podlegają ocenie tego sądu,
dokonywanej - co należy podkreślić - w ścisłym powiązaniu z materiałem
dowodowym zgromadzonym w sprawie w toku jej rozpoznawania przez sądy I i II
instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2017 r., II KO
33/16). Z tego względu uwzględnienie wniosku o wznowienie postępowania
złożonego w niniejszej sprawie nie było możliwe.
Należy zauważyć, że kwestia tego, że skazany w czasie popełnienia
zarzucanych mu czynów nie przebywał na terytorium RP była już przedmiotem
rozważań zarówno sądów powszechnych (por. uzasadnienia: Sądu I instancji - s.
16 oraz Sądu II instancji - s. 6), jak i Sądu Najwyższego, który w tej sprawie
rozpoznawał kasację (por. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 5 maja 2023 r., III
KK 78/23 - s. 8 – 10). Fakt, że skazany nie zawsze pobierał pieniądze osobiście nie
miał - w odniesieniu do prawnokarnej odpowiedzialności za zarzucane czyny -
znaczenia. Jak wskazał bowiem Sąd Apelacyjny w Szczecinie skazany wydawał
polecenia o przelewaniu mu poszczególnych kwot na konto osobiste albo też
wydawał polecenia o pobieraniu przez pracowników wynagrodzenia z tytułu
wynagrodzenia o pracę lub premii. Jednocześnie, skazany po nieobecnościach w
miejscu zatrudnienia nie dokonywał kontroli stanu kasy, nie sprawdzał i nie
raportował czy pracownicy przekazywali gotówkę konwojentom, a zatem wiedział,
że stan ten jest zgodny, albowiem pracownicy zawsze wykonywali wydawane im
polecenia. W czasie nieobecności skazany udostępniał pracownikom swoją
pieczątkę, mieli oni pełny i swobodny dostęp do kasy, sejfu, mogli dokonywać
operacji bankowych, rozliczać gotówkę, a także wpłacać pieniądze na jego konto,
czy pobierać wskazane premie i wynagrodzenia, co tylko dowodzi, że miał do nich
pełne zaufanie.
Dodatkowo stanowisko Sądu Apelacyjnego wspierały wnioski opinii biegłego
z zakresu badania pisma ręcznego sporządzonej na wniosek obrony, a także
zeznania samych pracowników sklepu oraz A. M. (zwrócił na to uwagę Sąd
kasacyjny w powołanym orzeczeniu o kwalifikowanym oddaleniu nadzwyczajnego
środka zaskarżenia - uzasadnienie postanowienia, s. 10)
III KO 1/25
7
Jak słusznie wskazuje prokurator w pisemnej odpowiedzi na wniosek,
dowody w postaci wydruków logowania urządzenia marki S. należącego do
skazanego oraz dane potwierdzeń transakcyjnych nie mogą świadczyć o
niewinności D. M.. Po pierwsze, nie dotyczą dokładnie dat i konkretnych okresów
kiedy te transakcje lub logowania miały miejsce, a ponadto jak wynika z zeznań
świadków, w tym byłej żony D. M., A. M. jakie składała na rozprawie w dniu 17
grudnia 2021 r. przed Sądem Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim, to jej były
mąż - D. M., w istocie, wyjeżdżał do pracy na platformach wiertniczych ale
przemieszczał się samolotem, co niewątpliwie zasadniczo przyspieszało podróż.
Jednak, niezależnie od wyjazdów i pracy poza granicami kraju świadczonej przez
D. M., od sierpnia 2019 r. jego matka była ciężko chora, a w związku z tym była
hospitalizowana w O. i O.1. W październiku i listopadzie 2019 r. umieszczona była
w hospicjum - i, jak wynika z zeznań świadka A. M., skazany często jeździł tam na
kilka dni, kiedy tylko mógł. Zeznania te świadczą jednoznacznie, że D. M. był w
okresach inkryminowanych na terenie Polski. Jednocześnie, co oczywiste, sam
dowód z logowania telefonu sprawcy w innym miejscu niż dokonano danego
przestępstwa (o takiej charakterystyce strony przedmiotowej jak ustalone w
niniejszej sprawie) nie świadczy jeszcze, o jego niewinności.
W świetle powyższego, przeprowadzenie postulowanych przez Autora
wniosku czynności dowodowych jawi się jako zbędne. Brak bowiem podstaw do
uznania, że uzyskane w toku postępowania przed Sądem Najwyższym dowody,
mogłyby doprowadzić do przekonania o błędności zapadłych w sprawie wyroków.
Ustalenia Sądu I instancji, dokonane na podstawie wszechstronnej oceny
dowodów, których prawidłowość jednoznacznie pozytywnie zweryfikował Sąd
odwoławczy, nie zostały bowiem podważone w stopniu uzasadniającym wzruszenie
prawomocnych wyroków Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego – w konsekwencji
wznowienie postępowania w sprawie D. M.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
III KO 1/25
Jacek Błaszczyk
8
Marek Pietruszyński
Barbara Skoczkowska
