III KK 293/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
Dnia 22 lipca 2026 r.
w sprawie U. A.
skazanej z art. 586 k.s.h.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 22 lipca 2026 r.,
kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. akt III Ka 684/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie,
z dnia 24 marca 2025 r., sygn. akt II K 111/23,
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania:
2. obciążyć skazaną kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Stosownie do treści art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść
jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe
na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wyjątki
od tej reguły stanowią wypadki wskazane - w art. 523 § 4 k.p.k., tj. kasacja strony
III KK 293/26
2
została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (pkt 1) lub
kasację wniósł jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. – Prokurator
Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich od każdego prawomocnego orzeczenia
sądu kończącego postępowanie oraz Rzecznik Praw Dziecka od każdego
orzeczenia sądu kończącego postępowanie, jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło
do naruszenia praw dziecka.
W realiach przedmiotowej sprawy obrońca skazanej wniósł jednak kasację od
wyroku sądu drugiej instancji, którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej
instancji orzekający wobec U. A. karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych
ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, nie podnosząc
zarzutu z art. 439 § 1 k.p.k., lecz wyłącznie zarzuty innego naruszenia prawa
(materialnego – pkt 1 kasacji oraz procesowego – pkt 2 kasacji)
Biorąc zatem pod uwagę, że w niniejszej sprawie została wobec skazanej
orzeczona kara nieizolacyjna, a kasacja nie została wniesiona z powodu
bezwzględnych przyczyn odwoławczych – oparto ją na zarzutach innego rażącego
naruszenia prawa – które to zarzuty, z uwagi na jednoznaczną treść art. 523 § 2
k.p.k., nie mogą stanowić w takim wypadku podstawy nadzwyczajnego środka
zaskarżenia, kasacja ta jako niedopuszczalna nie powinna zostać przyjęta.
Wobec wadliwego jej przyjęcia zarządzeniem sędziego Sądu Okręgowego w
Rzeszowie z dni 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt III WKK 13/26, Sąd Najwyższy był
zobligowany do pozostawienia jej bez rozpoznania stosownie do treści art. 531 § 1
k.p.k.
Kierując się powołanymi względami postanowiono jak na wstępie, obciążając
skazaną – na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 §
1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
[J.J.]
[r.g.]
III KK 293/26
3
