III KK 260/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-09-20

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 260/24
Data orzeczenia2024-09-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Antoni Bojańczyk, SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący), SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III KK 260/24

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Bojańczyk

po rozpoznaniu w dniu 20 września 2024 r.

w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron,

sprawy M. S.,

skazanej z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in.,

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie

z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. II AKa 22/21,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie

z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. II K 67/20,

na podstawie art. 531 § 1 zd. pierwsze k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazaną M. S. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasację obrońcy skazanej M. S. adw. T. C. należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy wyłącznie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji wnoszonych przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.).

W zapadłym w sprawie wyroku sądu a quo (utrzymanym następnie, w tym zakresie, w mocy zaskarżonym obecnie kasacją wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. II AKa 22/21), za przypisane skazanej czyny zakwalifikowane jako przestępstwa wymierzono M. S. kary pozbawienia wolności. Następnie w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzono karę łączną. Jednocześnie sąd pierwszej instancji zastosował wobec skazanej dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary łącznej (por. pkt. I-IV wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 26 stycznia 2021 r.).

W kasacji wniesionej przez obrońcę co jednoznacznie wynika tak z treści zarzutu zawartego w petitum, jak i z jej części motywacyjnej nie nawiązano do żadnego z uchybień określonych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k. Tak zredagowana kasacja w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna, co, w efekcie, musiało skutkować jej pozostawieniem bez rozpoznania w oparciu o przepisy art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt 1), obciążając jednocześnie na zasadzie art. 637a k.p.k. w zw. art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. kosztami postępowania kasacyjnego skazaną (pkt 2).

[PGW]

[ms]


Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)