II KO 14/14

Sygn. akt II KO 14/14

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lipca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
‎SSN Michał Laskowski
‎SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)

w sprawie S. D.
‎w przedmiocie wznowienia postępowania
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2014 r.,
‎wniosku obrońcy podejrzanego o wznowienie postępowania w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania,

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 16 stycznia 2013r., w sprawie II AKz […],

utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt III Kop […],

na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

I. pozostawić wniosek o wznowienie postępowania bez rozpoznania;

II. obciążyć S.D. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł.

UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt III Kop […], orzekł o przekazaniu władzom Republiki Francuskiej poszukiwanego europejskim nakazem aresztowania obywatela Rzeczypospolitej Polskiej, S. D..

Sąd rozstrzygnął także o warunkach przekazania poszukiwanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie, a na podstawie art. 607o § 1 k.p.k., odroczył realizację przekazania do czasu wykonania kar orzeczonych wobec poszukiwanego w innych postępowaniach oraz do czasu prawomocnego zakończenia śledztwa w sprawie o sygnaturze V Ds. […] Prokuratury Okręgowej w O. (k. 38-39). Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca S. D.. Po jego rozpoznaniu, Sąd Apelacyjny w […] w dniu 16 stycznia 2013 r., w sprawie II AKz […], nie uwzględnił skargi i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W dniu 4 kwietnia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy S. D. o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Na jego uzasadnienie obrońca podniósł, że po wydaniu w/w prawomocnego postanowienia pojawił się nowy dowód i nowe okoliczności w postaci wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. II K […], w którym rozstrzygnięto w przedmiocie odpowiedzialności karnej S. D. co do tego samego czynu, w związku z którym orzeczono o jego przekazaniu władzom Republiki Francuskiej. W konkluzji wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K..

W pisemnej odpowiedzi na ten wniosek Prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o pozostawienie go bez rozpoznania, jako prawnie niedopuszczalnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Należało przyznać rację prokuratorowi, że przedmiotowy wniosek winien być pozostawiony bez rozpoznania, gdyż jest prawnie niedopuszczalny i nie dotyczy orzeczenia sądu, o jakim mowa w art. 540 § 1 k.p.k. Jest rzeczą oczywistą, że wniosek o wznowienie postępowania nie dotyczy wszelkich prawomocnych orzeczeń sądowych, ale tylko takich, które rozstrzygają w przedmiocie odpowiedzialności karnej lub kary, albo w inny sposób rozstrzygają o istocie procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2014 r., III KO 82/13, OSNKW 2014, z. 6, poz. 51).

W przypadku postępowania objętego niniejszym wnioskiem nie można w żadnej mierze twierdzić, że ma ono charakter postępowania, którego przedmiot dotyczy odpowiedzialności karnej S. D.. Postanowienie w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania jest rozstrzygnięciem o charakterze incydentalnym, nie orzekającym w zakresie takiej odpowiedzialności, a zezwalającym jedynie organowi innego państwa na pociągnięcie obywatela polskiego do odpowiedzialności karnej i orzekającym o jego przekazaniu.

Przepisy rozdziału 65b Kodeksu postępowania karnego szczegółowo określają, w jakich przypadkach wykonanie nakazu europejskiego jest niedopuszczalne (art. 607p § 1 k.p.k.), czy też zachodzą względne przesłanki możliwości odmowy jego wykonania (art. 607r k.p.k.). Wszystkie te okoliczności były przedmiotem analizy Sądów obydwu instancji orzekających w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania. Żadnej z nich nie ustalono jednak w tym postępowaniu. To dopiero postępowanie prowadzone przez sąd państwa, które wystąpiło o przekazanie S. D. na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, będzie postępowaniem w przedmiocie odpowiedzialności karnej tej osoby.

Wskazany przez wnioskodawcę przepis art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. odnosi się wprost do osoby uprzednio już skazanej prawomocnie, gdy po takim skazaniu ujawnią się nieznane dotąd sądowi dowody, wskazujące na to, że skazany ten nie popełnił czynu, albo czyn ten nie stanowił przestępstwa, bądź nie podlegał karze albo skazano go za przestępstwo zagrożone karą surowszą lub nie uwzględniono okoliczności nakazujących złagodzenie kary albo błędnie przyjęto okoliczności wpływające na jej zaostrzenie. W konsekwencji więc należy przyjąć, że niedopuszczalny jest wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania sądowego w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania i wydania na jego podstawie osoby ściganej występującemu państwu członkowskiemu Unii Europejskiej. Postanowienie w przedmiocie wykonania lub odmowy wykonania nakazu europejskiego nie ma charakteru orzeczenia, o jakim mowa w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.

Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wznowienie w/w postępowania bez rozpoznania, jako prawnie niedopuszczalny. Na podstawie art. 639 k.p.k. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążono S. D..

aw