Co dokładnie stanowi przepis
Art. 607o KPK dotyczy sytuacji, w której osoba ścigana europejskim nakazem aresztowania (ENA) jest jednocześnie potrzebna polskiemu wymiarowi sprawiedliwości. Paragraf 1 przewiduje, że jeżeli przeciwko takiej osobie toczy się w Polsce postępowanie karne o inny czyn niż wskazany w nakazie europejskim albo osoba ta ma odbyć w kraju karę pozbawienia wolności za taki inny czyn, sąd wydając postanowienie o przekazaniu może odroczyć jego wykonanie. Odroczenie trwa do czasu zakończenia krajowego postępowania karnego albo do czasu wykonania w kraju kary pozbawienia wolności. Paragraf 2 przewiduje rozwiązanie alternatywne: sąd zawiadamia o zaistniałej sytuacji organ, który wydał nakaz europejski, a na wniosek tego organu może przekazać osobę ściganą czasowo. Warunki takiego czasowego przekazania określa porozumienie zawarte z organem wydającym nakaz, sporządzone na piśmie i wskazujące w szczególności termin powrotnego przekazania osoby ściganej.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis stosuje się dopiero wtedy, gdy sąd zdecydował już o przekazaniu osoby ściganej, a więc nie stanowi on podstawy odmowy wykonania nakazu. Kluczową przesłanką jest zbieg interesów procesowych: nakaz europejski dotyczy jednego czynu, a w Polsce toczy się postępowanie lub jest wykonywana kara za czyn inny. Decyzja o odroczeniu ma charakter fakultatywny - ustawa posługuje się zwrotem "może", więc sąd waży okoliczności sprawy, w tym stan zaawansowania krajowego postępowania. Czasowe przekazanie z § 2 wymaga inicjatywy organu zagranicznego, który musi złożyć wniosek po powiadomieniu go przez polski sąd. Bez pisemnego porozumienia określającego warunki, w tym termin powrotu, czasowe przekazanie nie powinno nastąpić.
Przykład
Sąd okręgowy orzeka o przekazaniu osoby ściganej do innego państwa członkowskiego w związku z zarzutem oszustwa popełnionego za granicą. Jednocześnie w Polsce ta sama osoba odbywa karę roku pozbawienia wolności za zupełnie inne przestępstwo. Sąd, stosując art. 607o § 1 KPK, może odroczyć wykonanie postanowienia o przekazaniu do czasu zakończenia wykonywania tej kary. Jeżeli jednak organ zagraniczny zawiadomiony o tej sytuacji wystąpi z wnioskiem o czasowe przekazanie na potrzeby rozprawy, sąd może zawrzeć z nim pisemne porozumienie i przekazać osobę na określony czas, z zastrzeżeniem daty jej powrotu do Polski.
Częste nieporozumienia
Błędem jest traktowanie art. 607o KPK jako podstawy odmowy przekazania - przepis odracza jedynie wykonanie już wydanego postanowienia. Nie ma też zastosowania, gdy postępowanie krajowe dotyczy dokładnie tego samego czynu co nakaz, bo wtedy w grę wchodzą inne regulacje. Mylnie zakłada się także, że czasowe przekazanie następuje z urzędu; wymaga ono wniosku organu, który wydał nakaz. Wreszcie porozumienie nie może być zawarte ustnie ani pozostawiać terminu powrotu bez określenia. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena zależy od konkretnych okoliczności.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.