II KK 435/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 lutego 2026 r.
SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Kazimierz Klugiewicz
SSN Andrzej Stępka
w sprawie S. K.
w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2026 r.
kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść skazanego
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 476/24
1. uchyla zaskarżony wyrok łączny w części oznaczonej jako
pkt I. i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego
rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim;
2. wydatkami związanymi z rozpoznaniem kasacji obciąża
Skarb Państwa.
Kazimierz Klugiewicz
Zbigniew Puszkarski
Andrzej Stępka
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim w dniu 21 stycznia 2025 r. wydał
wobec skazanego S. K. wyrok łączny w sprawie o sygn. akt II K 476/24. W części
II KK 435/25
2
wstępnej wyroku Sąd przytoczył w kolejnych punktach 22 wyroki wydane wobec
skazanego przez różne sądy w latach 2012-2023, zaś w pkt I. części
rozstrzygającej na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary
orzeczone wyrokami wymienionymi w pkt XIX-XXI części wstępnej wyroku, tj.:
- karę roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej,
kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku
miesięcznym, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 11 lipca
2022 r. w sprawie o sygn. akt II K 283/22. Karę tę w toku postępowania
wykonawczego zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności 5 miesięcy i 29
dni,
- karę 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu
Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 959/22,
- karę 10 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu
Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 28 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 765/22
(wszystkie wymienione kary zostały wykonane),
i wymierzył skazanemu karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności,
na podstawie art. 577 k.p.k. W pkt II wyroku zaliczył skazanemu na poczet kary
łącznej okresy wykonywania poszczególnych kar jednostkowych i uznał, że kara
łączna wymierzona w punkcie I sentencji wyroku została wykonana w całości. Nadto
na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. ustalił, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w
wyrokach objętych wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu, a na
podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem
łącznym kar orzeczonych wyrokami ujętymi w pkt I-XVIII i XXII części wstępnej.
Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w
dniu 29 stycznia 2025 r.
Kasację od opisanego wyroku łącznego wniósł Prokurator Generalny. Na
podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w zakresie rozstrzygnięcia przyjętego
w pkt I, na korzyść skazanego S. K. , zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na
treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 410 k.p.k., skutkujące
rażącą obrazą przepisów prawa materialnego – art. 85 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k.,
polegające na orzeczeniu wobec skazanego S. K. kary łącznej 1 roku i 10 miesięcy
II KK 435/25
3
pozbawienia wolności w następstwie połączenia kary 6 miesięcy pozbawienia
wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 7 grudnia
2022 r. o sygn. akt II K 959/22 oraz kary 10 miesięcy pozbawienia wolności
orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 28 grudnia
2022 r. o sygn. akt II K 765/22 z karą 1 roku ograniczenia wolności orzeczoną
wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 11 lipca 2022 r., o sygn.
akt II K 283/22, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na
cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, zamienioną
postanowieniem z dnia 8 grudnia 2022 r. na zastępczą karę 5 miesięcy i 29 dni
pozbawienia wolności, mimo że kara ta nie podlegała łączeniu, ponieważ
postanowieniem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 1 października 2023 r. o sygn.
akt II Ko 1860/23, prawomocnym z dniem 14 października 2023 r., na podstawie art.
2a § 2 k.w. została zamieniona na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności polegającą
na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze
30 godzin w stosunku miesięcznym, która to okoliczność wynikała z akt sprawy Sądu
Rejonowego w Łukowie o sygn. akt II K 283/22 ujawnionych w toku rozprawy o
wydanie wyroku łącznego”. Podnosząc tak sformułowany zarzut, Autor kasacji
wniósł o uchylenie wyroku łącznego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w
tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku
Mazowieckim.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwalało uwzględnić ją w całości w
trybie art. 535 § 5 k.p.k., tj. na posiedzeniu bez udziału stron.
W aktach sprawy o wydanie wobec skazanego S. K. wyroku łącznego
prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim pod sygn. II K 476/24,
znajdują się odpisy wyroków wymienionych w części wstępnej wyroku łącznego,
nadto dokumenty świadczące, że Sąd ten zwracał się do poszczególnych sądów o
nadesłanie akt spraw, w których wyroki zostały wydane i że akta te otrzymał, w tym
akta sprawy rozpoznanej przez Sąd Rejonowy w Łukowie pod sygn. II K 283/22, które
uznał za dowód w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego (k. 20, 25, 447-448).
Sąd orzekający akt tej sprawy nie poddał jednak uważnemu oglądowi, skoro
najwyraźniej nie zauważył, że znajduje się w nich dokument, który wyklucza
II KK 435/25
4
możliwość objęcia wyrokiem łącznym wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie
wydanego w sprawie II K 283/22 – postanowienie tego Sądu z dnia 1 października
2023 r. (k.104 akt sprawy II K 283/22).
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 11 lipca 2022 r., sygn. akt II K
283/22, S. K. za dokonaną 28 marca 2022 r. kradzież artykułów kosmetycznych o
łącznej wartości 579,98 zł, na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. został
skazany – jak wyżej podano – na karę roku ograniczenia wolności, polegającą na
wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30
godzin w stosunku miesięcznym, która później została zamieniona na zastępczą karę
pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy w Łukowie prawomocnym postanowieniem z
dnia 1 października 2023 r., sygn. akt II K 283/22, II Ko 1860/23, na podstawie art.
2a § 2 k.w. zamienił wspomnianą karę roku ograniczenia wolności na karę miesiąca
ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej
pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym i stwierdził,
że kara ta została wykonana w całości. W uzasadnieniu podał, iż wydanie tego
orzeczenia było konieczne wobec wejścia w życie w dniu 1 października 2023 r.
zmiany ustawy Kodeks wykroczeń, w świetle której czyn przypisany skazanemu
(kradzież rzeczy o wartości nieprzekraczającej 800 zł) stał się wykroczeniem.
Konsekwencją pominięcia w toku procedowania w sprawie o wydanie wyroku
łącznego postanowienia Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 1 października 2023
r. było wymierzenie S. K. kary łącznej pozbawienia wolności ukszałtowanej z
uwzględnieniem kary roku ograniczenia wymierzonej skazanemu wyrokiem wyroku
Sądu Rejonowego w Łukowie wydanym w sprawie II K 283/22, chociaż nie było to
możliwe w sytuacji, gdy kara ta przestała istnieć w obrocie prawnym w wyniku
postanowienia tego Sądu z dnia 1 października 2023 r. Jak wskazał Sąd Najwyższy,
kary zamienione w wyniku przeprowadzenia ich kontrawencjonalizacji na podstawie
art. 2a k.w., nie podlegają łączeniu z karami wymierzonymi na podstawie przepisów
Kodeksu karnego (zob. wyroki: z dnia 7 sierpnia 2024 r., V KK 295/24; z dnia 5
listopada 2025 r., V KK 355/25). Jest zatem faktem, że Sąd meriti rażąco naruszył
wskazane w zarzucie kasacji przepisy prawa, co miało istotny wpływ na treść wyroku
łącznego, także w zakresie wysokości wymierzonej skazanemu kary łącznej
II KK 435/25
5
pozbawienia wolności. Jest oczywiste, że dla zaistnienia przedmiotowego uchybienia
nie miało znaczenia stwierdzenie Sądu, iż kara ta została wykonana w całości.
W celu usunięcia opisanej nieprawidłowości należało postąpić zgodnie z
wnioskiem kasacji, tj. uchylić wyrok łączny w zaskarżonej części i w tym zakresie
przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku
Mazowieckim, który wyda zgodne z prawem orzeczenie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w pkt 1 wyroku.
Zawarte w pkt 2 rozstrzygnięcie w przedmiocie wydatków związanych z
rozpoznaniem kasacji znajduje oparcie w art. 638 k.p.k.
[J.J.]
Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski Andrzej Stępka
