II KK 119/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
Dnia 9 maja 2025 r.
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2025 r.
w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron,
sprawy W. K.,
skazanego z art. 209 § 1a k.k.,
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu
z dnia 9 października 2024 r., sygn. V Ka 119/24,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu
z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. II K 2525/22,
na podstawie art. 531 § 1 zd. pierwsze k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego W. K. kosztami sądowymi za
postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Kasację obrońcy skazanego W. K. r. pr. M. S. należało pozostawić bez
rozpoznania ⎯ jako niedopuszczalną z mocy ustawy.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść
jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe
na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy tylko nadzwyczajnych środków zaskarżenia
wnoszonych z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1
k.p.k.) oraz kasacji wnoszonych przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521
k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.).
II KK 119/25
2
W zapadłym w sprawie wyroku sądu a quo, za przypisany skazanemu czyn
zakwalifikowany jako przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. wymierzono W. K. karę 3
miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na
roczny okres próby (pkt. I i II wyroku Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 28
listopada 2023 r., sygn. II K 2525/22). Orzeczenie to, zostało następnie zmienione
zaskarżonym obecnie kasacją wyrokiem Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 9
października 2024 r., sygn. V Ka 119/24, m. in. w ten sposób, że - stosując przepisy
ustawy Kodeks karny w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023r. - za
przypisany oskarżonemu czyn na podstawie art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i
1a w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzono karę 3 miesięcy ograniczenia wolności z
obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w
wymiarze 25 godzin miesięcznie (pkt I).
W kasacji wniesionej przez obrońcę ⎯ co jednoznacznie wynika tak z treści
zarzutów zawartych w petitum, jak i z jej części motywacyjnej ⎯ nie nawiązano do
żadnego z uchybień określonych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k. Tak
zredagowana kasacja ⎯ w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 523 § 2
k.p.k. ⎯ jest niedopuszczalna. W efekcie musiało to skutkować pozostawieniem jej
bez rozpoznania na podstawie brzmienia przepisów art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art.
530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. a
contrario.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt
1), obciążając jednocześnie ⎯ na zasadzie art. 637a k.p.k. w zw. art. 637 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. ⎯ kosztami postępowania kasacyjnego skazanego W. K.
(pkt 2).
[J.J.]
[r.g.]
II KK 119/25
3
