V KZ 45/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 grudnia 2025 r.
SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Antoni Bojańczyk
SSN Ryszard Witkowski
po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie J.W.
zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn.
akt V KO 98/25, stwierdzające na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. oczywistą
bezzasadność i odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w
sprawie o sygn. akt II AKa 57/23 Sądu Apelacyjnego w Łodzi
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 18 października 2023 r. utrzymano
w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z 10 października 2022 r. i
ostatecznie J.W. został uznany za winnego popełnienia zbrodni z art. 148 § 2 k.k. w
zb. z art. 163 § 1 k.k. pkt 1 k.k. w zb. z art. 160 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w
zw. z art. 64 § 2 k.k. i skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności.
W sprawie wywiedziona została kasacja obrońcy i Sąd Najwyższy,
postanowieniem z 2 października 2024 r., w sprawie o sygn. akt V KK 203/24
oddalił ją jako oczywiście bezzasadną. Postanowieniem z 7 maja 2025 r. Sąd
Najwyższy stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania zakończonego
V KZ 45/25
2
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 18 października 2023 r.,
sygn. akt. II AKa 57/23. Na skutek kolejnego wniosku skazanego, Sąd Najwyższy
postanowieniem z 28 maja 2025 r., sygn. akt V KO 118/24 odmówił przyjęcia
wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, a
wobec złożenia zażalenia, postanowieniem z 27 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy
uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek skazanego o wznowienie
postępowania do ponownego rozpoznania Sądowi Najwyższemu w Izbie Karnej, z
powodu przesłanki z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Postanowieniem z 25 czerwca 2025 r., II KO 98/25 Sąd Najwyższy odmówił
przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 545 § 3
k.p.k.
Na powyższe postanowienie, skazany J.W. złożył zażalenie, uzasadniając je
„rażącymi uchybieniami sądu I i II instancji” oraz wskazując, że orzeczenie Sądu
Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt AKa 57/23 zostało wydane na
podstawie sfabrykowanych i nieistniających dowodów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie wniesione przez skazanego jest bezzasadne i to w stopniu
oczywistym. Skazany w istocie w złożonym zażaleniu nie przedstawił żadnych
argumentów, które wskazywałyby, iż zaskarżone postanowienie jest błędne.
Na podstawie art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli
nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę
albo pełnomocnika. Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że sąd odmawia
przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do
usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności
odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o
wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. W wypadku
zatem stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności,
odmawia się jego przyjęcia z pominięciem procedury uzupełnienia jego braków
formalnych. Taki stan rzeczy bez wątpienia wystąpił w przedmiotowej sprawie.
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że
w przedmiotowej sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające wznowienie
postępowania określone w art. 540 k.p.k. i następne. Z uzasadnienia wynika, że
V KZ 45/25
3
Sąd Najwyższy odniósł się do okoliczności, na które we wniosku o wznowienie
postępowania powołał się skazany, a dotyczące tego, że dowody w sprawie
świadczące o tym, że popełnił zarzuconą mu zbrodnię zostały sfabrykowane, nie
zostały potwierdzone żadnym faktem popełnienia domniemanego przestępstwa
w ramach procedowania przez organy wymiaru sprawiedliwości i możliwości
wpływu tego przestępstwa na wydany wyrok skazujący. Trafnie Sąd Najwyższy
wskazał, że wznowienia postępowania skazany oparł na kwestionowaniu ustaleń
faktycznych w sprawie i wyrażeniu niezadowolenia z przeprowadzonej oceny
dowodów zaś podważanie oceny zeznań A.P. było niczym innym, jak zarzutem z
art. 438 pkt 3 k.p.k., będącym już przedmiotem kontroli odwoławczej.
Wskazać należy, że wznowienie postępowania sądowego zakończonego
prawomocnym orzeczeniem może nastąpić wyłącznie na podstawie ściśle
określonych przesłanek, zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k.
oraz art. 542 § 3 k.p.k.
W przypadku przesłanki wznowienia postępowania z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.,
na którą powołuje się skazany, zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k., konieczne jest
odpowiednie udowodnienie faktu popełnienia przestępstwa, poprzez jego ustalenie
prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść
z powodu przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3 -11 k.p.k. lub w art. 22 k.p.k.,
co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.
Zdaniem Sądu Najwyższego okoliczności, na które powołuje się skazany, nie
należą do katalogu podstaw wymienionych w rozdziale 56 kodeksu postępowania
karnego. Wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym
orzeczeniem może nastąpić wyłącznie na podstawie ściśle określonych przesłanek,
zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. oraz art. 542 § 3 k.p.k.
W przypadku przesłanki wznowienia postępowania z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.,
zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k., konieczne jest odpowiednie udowodnienie
faktu popełnienia przestępstwa, poprzez jego ustalenie prawomocnym wyrokiem
skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn
wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3 -11 k.p.k. lub w art. 22 k.p.k., co nie miało miejsca
w przedmiotowej sprawie.
V KZ 45/25
4
Z uwagi zatem na niewykazanie uchybień zaskarżonego orzeczenia i brak
zaistnienia jakichkolwiek przesłanek koniecznych do wznowienia postępowania,
złożonego zażalenia nie uwzględniono.
Antoni Bojańczyk Małgorzata Bednarek Ryszard Witkowski
[WB]
[r.g.]
