IV KK 17/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 lutego 2025 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie B. F.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 28 lutego 2025 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 26 lipca 2024 r., sygn. akt II AKa 300/23,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku Białej
z dnia 23 stycznia 2023 r., sygn. akt III K 120/19,
na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
Obrońca skazanego B. F. adw. D. K. (kasację wywiodła też druga obrońca
w/w adw. K. G. ) wniósł kasację, w której zostały sformułowane zarzuty naruszenia
prawa procesowego, mającego – zdaniem obrońcy – istotny wpływ na treść
orzeczenia, a dotyczące nierzetelnej, w jego ocenie, kontroli odwoławczej. W
nadzwyczajnym środku zaskarżenia skarżący zawarł również wniosek o
wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego w stosunku
IV KK 17/25
2
do skazanego do czasu rozpoznania kasacji. Argumentował to stanem zdrowia
skazanego oraz jego córki A. F..
W odpowiedzi na kasacje prokurator wniósł o ich oddalenie jako oczywiście
bezzasadnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługują na uwzględnienie.
Rozwiązanie ujęte w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiące odstępstwo od zasady
natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.), ma
charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niego jest możliwe dopiero przy
jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia
prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez
wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla
skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.
Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w
nadzwyczajnych środkach zaskarżenia zarzutów, co wymaga dokonania ich
pogłębionej analizy, ale oceniając ich rangę tylko z punktu widzenia ustalenia
przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić, że
prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji obrońców w zaskarżonym zakresie nie
jest na tyle wysokie, by stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z
instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Nie jest w tym
kontekście wystarczające samo przekonanie obrońcy co do skuteczności zarzutów
kasacyjnych, co w ocenie Sądu Najwyższego wcale nie świadczy o błędności
zaskarżonego wyroku Sądu odwoławczego.
Sąd Najwyższy nie stwierdził także wystąpienia w realiach badanej sprawy
szczególnych, wyjątkowych okoliczności pozwalających na uznanie, że wykonanie
zaskarżonego wyroku mogłoby spowodować dla skazanego niekorzystne,
nieodwracalne skutki. Żadnego znaczenie w kontekście możliwości skorzystania z
instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k. nie mają te wskazywane przez
wnioskodawcę okoliczności związane ze staniem zdrowia skazanego oraz jego
sytuacją rodzinną. Uwzględnienie tego rodzaj zaszłości może nastąpić w oparciu o
przepisy Kodeksu karnego wykonawczego (art. 151 § 1 k.k.w. – odroczenie lub art.
IV KK 17/25
3
153 § 1 k.k.w.) nie są to natomiast przesłanki wstrzymania
zaskarżonego kasacją orzeczenia.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak na wstępie.
wykonania
[J.J.]
[r.g.]
