III KS 7/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 marca 2026 r.
SSN Małgorzata Bednarek
sprawie S. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 24 marca 2026 r.
skargi obrońcy oskarżonego
na wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 8 października 2025 r., sygn. akt II AKa
360/23 uchylający wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 17 sierpnia 2023 r.,
sygn. VI K 121/21 i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania
na podstawie art. 539 e § 2 k.p.k.
postanowił
1. oddalić skargę;
2. obciążyć oskarżonego kosztami postępowania skargowego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt VI K
121/21 umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonemu S. S. o przestępstwo
z art. 284 § 1 k.k., uniewinnił od przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1
k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. oraz uznał za winnym przestępstwa z art. 270 § 2 k.k.
art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. zw. z art. 11 § 2 k.k.
i za to wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Na skutek apelacji prokuratora, obrońcy oskarżonego oraz pełnomocnika
oskarżycielki posiłkowej, Sad Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z 8 października
III KS 7/26
2
2025 r., sygn. akt II AKa 360/24, uchylił zaskarżony wyrok w całości i sprawę
przekazał Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
Skargę na ww. wyrok wniósł obrońca S. S. i zarzucił rozstrzygnięciu: naruszenie
art. 437 § 2 k.p.k. przez uchylenie zaskarżonego apelacją wyroku i przekazanie
sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania podczas gdy przepis
ten upoważnia do takiej decyzji wówczas, jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na
nowo przewodu w całości.
Stawiając powyższy zarzut w obrońca wniósł o przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania Sadowi Apelacyjnemu w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę, prokurator i oskarżycielka posiłkowa wnieśli o jej
oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wywiedziona przez obrońcę skarga nie zawierała argumentacji mogącej
skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do
ponownego rozpoznania.
Na podstawie art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego
uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji przekazującego sprawę do
ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art.
437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Wynikający art.
539a § 3 k.p.k. nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy określonej
w art. 437 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym sprowadzać się może jedynie do
oceny zasadności podjęcia decyzji kasatoryjnej przez sąd odwoławczy, a nie
zasadności samego środka odwoławczego (apelacji). Skarga na wyrok sądu
odwoławczego nie ma też charakteru sui genesis "superapelacji", która
nakazywałaby Sądowi Najwyższemu przejmować rolę sądu odwoławczego i
ponownie oceniać zarzuty apelacyjne.
W przedmiotowej sprawie, sąd odwoławczy jako podstawę wydania wyroku
kasatoryjnego (w zakresie pkt. I i pkt. II) wskazał na treść 454 § 1 k.p.k., co wprost
wynika z treści uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Dodatkowo, analiza
uzasadnienia wskazuje, że sąd odwoławczy wskazał na liczne uchybienia w
procedowaniu sądu I instancji i mimo iż wprost nie wskazał na konieczność
III KS 7/26
3
powtórzenia w całości postępowania dowodowego, uzasadnił uchylenie
zaskarżonego wyroku tak daleko posuniętą wadliwością przeprowadzonego
postępowania, która uniemożliwiała pozostawienie wyroku w porządku prawnym.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. postanowiono
jak w części wstępnej postanowienia. Rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania
skargowego znajduje uzasadnienie w treści art. 539f k.p.k. w zw. z art. 527 §
2 k.p.k.
[J.J.]
[r.g.]
