Co stanowi przepis
Art. 539f KPK jest przepisem odsyłającym. Nie tworzy samodzielnej normy postępowania, lecz nakazuje odpowiednie stosowanie wyliczonych w nim przepisów Kodeksu postępowania karnego do postępowania ze skargi na wyrok sądu odwoławczego. Ustawodawca wskazał w nim między innymi art. 425 § 3 i 4, art. 428 § 1, art. 431, art. 432, art. 435, art. 436, art. 442 § 1 i 3, art. 457 § 1 i 3, a także szereg przepisów z części dotyczącej kasacji: art. 525 § 1, art. 526, art. 527 § 1-4, art. 528 § 1, art. 530 § 2 i 3, art. 531, art. 534 § 1 oraz art. 536. Odesłanie obejmuje również przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 527 § 5, czyli dotyczące opłaty od skargi. Zwrot "stosuje się odpowiednio" oznacza, że przepisy te stosuje się z uwzględnieniem specyfiki postępowania skargowego: część z nich znajdzie zastosowanie wprost, część z modyfikacjami, a niektóre mogą okazać się bezprzedmiotowe.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 539f KPK działa zawsze wtedy, gdy w sprawie wniesiono skargę na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania. Dzięki temu odesłaniu wiadomo, kto może skargę cofnąć, jak liczyć wymogi formalne pisma, kiedy sąd może pozostawić skargę bez rozpoznania, jakie znaczenie ma przymus adwokacko-radcowski oraz jak traktować opłatę. Przepis ma znaczenie zarówno dla strony przygotowującej skargę, jak i dla sądu, który bada jej dopuszczalność. Stosuje się go na każdym etapie postępowania skargowego: przy wstępnej kontroli pisma, przy rozpoznaniu skargi i przy formułowaniu skutków rozstrzygnięcia. Bez tego odesłania rozdział poświęcony skardze byłby zbyt ubogi, aby samodzielnie uporządkować przebieg tego postępowania.
Przykład
Obrońca oskarżonego składa skargę na wyrok sądu odwoławczego, który uchylił wyrok skazujący i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd bada pismo i sprawdza, czy spełnia ono wymogi wynikające z odpowiednio stosowanych przepisów o kasacji, w tym dotyczące treści pisma i uiszczenia opłaty. Gdy braki formalne nie zostaną uzupełnione w terminie, skarga może zostać pozostawiona bez rozpoznania na podstawie odpowiednio stosowanych regulacji, do których odsyła art. 539f KPK. Jeżeli natomiast skarżący zdecyduje się cofnąć skargę, ocena skuteczności tej czynności także nastąpi w oparciu o przepisy wskazane w tym odesłaniu.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest traktowanie skargi jak kolejnej apelacji i zakładanie, że stosuje się do niej wszystkie przepisy o środkach odwoławczych. Art. 539f KPK zawiera zamknięty katalog odesłań, więc przepisy w nim niewymienione nie znajdują zastosowania przez to odesłanie. Drugim nieporozumieniem jest odczytywanie zwrotu "odpowiednio" jako "dosłownie" - konieczne jest uwzględnienie odmiennego charakteru postępowania skargowego. Zdarza się też pomijanie odesłania do przepisów wykonawczych o opłacie, co prowadzi do zwrotu pisma. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena dopuszczalności skargi wymaga analizy konkretnych okoliczności.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.