III KO 86/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 października 2025 r.
SSN Jacek Błaszczyk
w sprawie z wniosku N.B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
w dniu 28 października 2025 r.
kwestii przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 marca
2025 r., sygn. akt II Akzw 174/25 utrzymującym w mocy postanowienie Sądu
Okręgowego w Kielcach z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt IV Kow 2152/24,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej
bezzasadności;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M.K.–
Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 885 zł i 60 gr (osiemset
osiemdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23%
podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o
braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie
postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu
Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt II
AKzw 174/25.
UZASADNIENIE
III KO 86/25
2
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt IV Kow 2152/24, Sąd
Okręgowy w Kielcach na podstawie art. 77 § 1 k.k., art. 79 § 1 k.k. w zw. z art. 78 §
2 k.k. i art. 161 § 1 k.k.w. odmówił skazanemu N.B. udzielenia warunkowego
przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty sumy kar zasadniczych 5 lat
pozbawienia wolności orzeczonych m. in. za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i art.
190 § 1 k.k.
W wyniku rozpoznania zażalenia skazanego Sąd Apelacyjny w Krakowie
postanowieniem z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt II AKzw 174/25 utrzymał
zaskarżone orzeczenie w mocy.
Pismem z dnia 26 marca 2025 r. skazany N.B. zwrócił się o wyznaczenie
obrońcy z urzędu celem „sporządzenia i podpisania skargi nadzwyczajnej /skargi
kasacyjnej lub innego środka zaskarżenia”.
Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2025 r. wyznaczono skazanemu obrońcę z
urzędu celem sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania
ewentualnie sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia wniosku o
wznowienie postępowania na wniosek.
W dniu 10 października 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła opinia
obrońcy z urzędu – M.K. o braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie
postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku o
wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków
formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. Co istotne
i co należy wyraźnie podkreślić to fakt, że w trybie art. 545 § 3 k.p.k. sąd nie
rozpoznaje merytorycznie wniosku i nie bada także jego zasadności pod kątem
ewentualnych podstaw wznowienia. Natomiast wniosek taki podlega kontroli o
charakterze quasi formalnym, pod kątem hipotetycznej możliwości wznowienia (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW
2016, z. 1, poz. 5).
Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić
należy, że pismo skazanego N.B. nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na
ustalenie, że w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające wznowienie
III KO 86/25
3
postępowania ujęte w przepisach art. 540 § 1 - 3 k.p.k. Należy przypomnieć, że
wniosek o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego może opierać
się jedynie na konkretnie wskazanych przesłankach, wymienionych w art. 540 k.p.k.,
art. 540a k.p.k. i art. 540b k.p.k.
Podkreślić należy, że w sprawie o wznowienie postępowania nie dokonuje
się na nowo oceny zebranych w toku procesu dowodów i poprawności przyjętych w
oparciu o nie ustaleń faktycznych będących podstawą prawomocnego orzeczenia.
Nie bada się w ramach tej procedury oceny zasadności rozstrzygnięć
procedujących w sprawie sądów, tak jak to się czyni w ramach kontroli instancyjnej.
Sąd w ramach postępowania wznowieniowego jest uprawniony zbadać tylko to, czy
ujawniły się nowe fakty lub dowody, wykazujące znaczne prawdopodobieństwo
błędności określonego orzeczenia (wyroku, czy postanowienia), a nie czynić
ustalenia faktyczne na podstawie tych dowodów. Należy także podkreślić, że
skazanemu został wyznaczony obrońca z urzędu w celu sporządzenia i podpisania
opinii w zakresie ewentualnego wznowienia postępowania. Obrońca ten przedłożył
opinię o braku podstaw do takiego wznowienia.
Wszystkie te okoliczności, oceniane w kontekście art. 545 § 3 k.p.k.,
przesądzają o oczywistej bezzasadności złożonego przez N.B. wniosku o
wznowienie postępowania. W szczególności nie stwierdzono zaistnienia przesłanek
do kwestionowania składu sądów orzekających w sprawie skazanego opisanej na
wstępie (brak jest podstaw do uznania, że wystąpiły uchybienia wskazane w art.
439 § 1 k.p.k. – art. 542 § 3 k.p.k.).
Z tych też względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji, a nadto
rozstrzygnął o opłacie na rzecz obrońcy z urzędu za podjęte czynności procesowe -
na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.
U. z 2024 r. poz. 1564) w zw. z § 2 pkt 1 i § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z
urzędu (Dz. U. z 2024 r. poz. 763 ze zm.).
[WB]
[r.g.]
III KO 86/25
4
