Art. 79 Kodeksu karnego precyzuje zasady dotyczące łączenia kar pozbawienia wolności, które skazany ma odbywać kolejno, czyli po sobie. Przepis odwołuje się do norm zawartych w art. 78 § 1 i 2, które dotyczą sposobu sumowania kilku kar, które nie podlegają łączeniu. Zasady te stosuje się, by określić łączny wymiar kary pozbawienia wolności, uwzględniając szczególne okoliczności wskazane w dalszej części przepisu. Ponadto w art. 79 § 1 mowa jest o sytuacji, gdy choćby jedno z przestępstw zostało popełnione w warunkach określonych w art. 64 lub art. 64a, albo wobec skazanego zapadł prawomocny decyzja o tym, że utrudniał wykonanie kary – wówczas stosuje się zasady z art. 78 § 2. Z kolei § 2 wprowadza możliwość zwolnienia warunkowego niezależnie od pozostałych warunków po odbyciu 25 lat kary pozbawienia wolności. Wreszcie § 3 rozszerza stosowanie art. 78 § 3 na przypadki, gdy jedna z kar jest karą dożywotniego pozbawienia wolności. Całość przepisu służy uporządkowaniu i ujednoliceniu zasad wykonywania kilku kolejnych kar pozbawienia wolności. Przepis ma zastosowanie w sytuacji, gdy skazany musi odbyć dwie lub więcej kar, które ustawodawca zakwalifikował jako niepodlegające łączeniu na podstawie innych norm. Szczególna rola jest tu przypisana art. 64 i 64a, które dotyczą okoliczności obciążających lub kwalifikujących przestępstwo, a także postanowieniom dotyczącym utrudniania wykonania kary. Jest to istotne dla prawidłowego wymierzenia łącznej długości kary i ewentualnego zastosowania warunkowego zwolnienia. Przykład praktyczny to sytuacja, gdy osoba skazana musi odbyć po sobie dwie kary, np. karę 5 lat oraz 8 lat więzienia, a jedno z przestępstw było popełnione w warunkach określonych art. 64; wówczas zasady sumowania kar i ewentualnego warunkowego zwolnienia stosuje się zgodnie z art. 79, czyli odpowiednio wykorzystując reguły z art. 78. Dzięki temu można ustalić, czy i kiedy skazany może starać się o wcześniejsze zakończenie kary czy też musi odbyć wymierzony wymiar kary. Często pojawiają się nieporozumienia w stosowaniu art. 79, np. błędne uznanie, że wszystkie kary pozbawienia wolności podlegają sumowaniu lub łączeniu w taki sam sposób jak kary do odbycia równocześnie. Niekiedy niejasności wynikają także z mylnego rozumienia warunków wskazanych w art. 64 i 64a, czy błędnego stosowania przepisów dotyczących ograniczeń w warunkowym zwolnieniu. Warto pamiętać, że art. 79 odnosi się do kar następujących po sobie i tylko tych niepodlegających łączeniu. W każdej indywidualnej sprawie najlepiej jest skonsultować się z prawnikiem, który szczegółowo oceni możliwe konsekwencje prawne i zasady odbywania kolejnych kar.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
