III KK 655/18

Sygn. akt III KK 655/18

POSTANOWIENIE

Dnia 11 grudnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski

na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.),

po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018r.,

sprawy S. G.,

skazanego z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. i in.,

z powodu kasacji wniesionych przez obrońców

od wyroku Sądu Okręgowego w O.

z dnia 7 czerwca 2018r., sygn. akt VII Ka […],

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.

z dnia 20 grudnia 2017r., sygn. akt II K […],

p o s t a n o w i ł:

1) oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w S., wyrokiem z 20 grudnia 2017r., skazał S. G. za popełnienie przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności oraz zasądził obowiązek z art. 46 § 1 k.k.

Po przeprowadzeniu kontroli apelacyjnej Sąd Okręgowy w O., wyrokiem z 7 czerwca 2018r., zmienił w minimalnym stopniu zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji w stosunku do S. G..

Kasacje w sprawie wywiodło dwóch obrońców S. G., w których podniesiono rażące naruszenia prawa procesowego i wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.

W odpowiedzi na kasacje prokurator Prokuratury Okręgowej w O. wniósł o ich jako oczywiście bezzasadnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacje nie zasługiwały na uwzględnienie i wobec braku uchybień z art. 439 § 1 k.p.k. podlegały oddaleniu w myśl art. 535 § 3 k.p.k.

Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia należało przypomnieć, że nie jest funkcją kontroli kasacyjnej ponowne – dublujące – kontrolę apelacyjną rozpoznawanie zarzutów stawianych przez skarżącego orzeczeniu Sądu I instancji, gdyż jest to zabieg nieuprawniony z punktu widzenia z art. 519 k.p.k. Tymczasem analiza zarzutów podniesionych w kasacjach dowiodła, że są one powtórzeniem zarzutów zwykłego środka odwoławczego. Autorzy kasacji w dalszym ciągu kwestionowali wyjaśnienia E. S., który to dowód miał fundamentalne znaczenie w sprawie, bowiem legł u podstaw skazania S. G.. Według skarżących, nie dość, że dowód z tych wyjaśnień był jedynym dowodem wskazującym na sprawstwo skazanego, to nadto został oceniony bezkrytycznie przez orzekające Sądy. Lektura akt sprawy pozwoliła na wprost przeciwny wniosek. Sąd Okręgowy rozpatrując apelacje, odniósł się w sposób prawidłowy i wyczerpujący do wszystkich podniesionych zarzutów apelacyjnych, w tym do eksponowanego przez obronę zagadnienia wartości dowodowej relacji E. S.. W tym zakresie argumentacja Sądu drugiej instancji była zarówno rzeczowa, obszerna, jak i wprost odnosiła się do powołanych w środku odwoławczym zarzutów. Po zbadaniu sprawy uznać należało, że Sąd odwoławczy przywiązał właściwą wagę do każdego zarzutu apelacyjnego. Ustosunkował się w sposób przekonywający do zarzutów naruszenia zasad wynikających z przepisów art. 5 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k. Powtarzanie na obecnym etapie postępowania prawidłowych argumentów Sądu Okręgowego byłoby zbyteczne. Należało jednak wyraźnie podkreślić, że ocena materiału dowodowego przeprowadzona przez Sąd Rejonowy została poddana dogłębnej analizie w kontekście wyjaśnień E. S. oraz dowodu z zeznań A. S., E. P. i P. G.. Sąd odwoławczy wykazał, że w sprawie zgromadzono obszerny materiał dowodowy, który został oceniony poprawnie. Wobec powyższego zarzuty rażącego naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. były oczywiście bezzasadne.

W wyniku kontroli apelacyjnej Sąd Okręgowy dokonał niewielkiej korekty w zakresie przypisanego S.G. czynu. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd odwoławczy działał w ramach swoich kompetencji, co uczyniło również i zarzut z art. 438 pkt 2 k.p.k. oczywiście bezzasadnym.

W tym stanie rzeczy, skoro wszystkie zarzuty podniesione w kasacji obrońcy były ewidentnie chybione, Sąd Najwyższy oddalił skargę w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 637a k.p.k. kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążono skazanego.