III KK 236/18

Sygn. akt III KK 236/18

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie S.M.

skazanego z art. 178a § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 24 maja 2018 r.,

z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w B.

z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt VIII Ka […]/17,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B.

z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt III K […]/17,

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazanego S.M. kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt VIII Ka […]/17, po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego S.M., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt III K […]/17, którym to wyrokiem S.M. uznany został za winnego popełnienia występku określonego w art. 178a § 1 k.k. za co wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł, a nadto orzeczono środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5000,00 zł.

Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zarzucając:

1.„obrazę przepisów prawa materialnego – przez błędne uznanie, że w chwili zdarzenia oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości mając nie mniej niż 1,5 promila alkoholu we krwi”, (…)

2.„błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść wyroku – przez oparcie ustaleń odnośnie stanu nietrzeźwości oskarżonego w wypadku na poziomie nie mniej niż 1,5 promila alkoholu jedynie na podstawie opinii biegłych nie znajdującej podstaw w aktualnym stanie wiedzy medycyny sądowej oraz na podstawie niespójnych i wewnętrznie sprzecznych zeznań świadków A.R. i A.O.,

3.naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. poprzez bezkrytyczne przyjęcie przez Sądy rozpoznające sprawę opinii biegłych nie mających uzasadnienia w aktualnych poglądach naukowych medycyny sądowej dotyczących retrospektywnych obliczeń stężenia alkoholu we krwi człowieka i w konsekwencji z naruszeniem zasady domniemania niewinności skazanie oskarżonego za spowodowanie w stanie nietrzeźwości kolizji drogowej”.

Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o „uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.” (treść zarzutów i wniosku jak w oryginale – uwaga SN).

W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w B. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd Odwoławczy przyjęta, konieczne było nie – jak to sugeruje w odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny – jej oddalenie, lecz pozostawienie bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 524 § 4 pkt 2 k.p.k.).

Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, w którym oskarżonemu S.M. za przypisany mu czyn wymierzono wyłącznie karę grzywny oraz orzeczono środki karne. W kasacji wniesionej przez obrońcę nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., w związku z czym konieczne było – wobec niedopuszczalności kasacji w takiej postaci – orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.

Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami postępowania kasacyjnego.

Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.).

ał