III KK 155/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
Dnia 8 lipca 2025 r.
po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r.
w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron,
sprawy M. K.,
skazanego z art. 190a § 1 k.k.,
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. IV Ka 1002/24,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Chrzanowie
z dnia 14 marca 2024 r., sygn. II K 772/22,
na podstawie art. 531 § 1 zd. pierwsze k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego M. K. kosztami sądowymi
postępowania kasacyjnego;
3. zasądzić od skazanego M. K. na rzecz oskarżycielki
posiłkowej D. K. kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych)
tytułem wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na kasację.
UZASADNIENIE
III KK 155/25
2
Kasację obrońcy skazanego M. K. należało pozostawić bez rozpoznania jako
niedopuszczalną z mocy ustawy.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść
jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe
na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy wyłącznie kasacji wniesionej przez stronę z powodu
uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji
wnoszonych przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4
pkt 2 k.p.k.).
W zapadłym w sprawie wyroku sądu a quo (zmienionym - w zakresie opisu
czynu oraz wymiaru kary (obniżonej) - zaskarżonym obecnie kasacją wyrokiem
Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. IV Ka 1002/24), za
przypisany skazanemu czyn zakwalifikowany jako przestępstwo (występek)
wymierzono M. K. karę pozbawienia wolności. Jednocześnie sąd pierwszej instancji
zastosował wobec skazanego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary (por.
pkt. I-II wyroku Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 14 marca 2024 r., sygn. II K
772/22).
W kasacji wniesionej przez obrońcę ⎯ co jednoznacznie wynika tak z treści
zarzutów zawartych w petitum, jak i z jej części motywacyjnej ⎯ nie nawiązano do
żadnego z uchybień określonych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k. Tak
zredagowana kasacja ⎯ w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 523 § 2
k.p.k. ⎯ jest niedopuszczalna, co, w efekcie, musiało skutkować jej
pozostawieniem bez rozpoznania w oparciu o przepisy art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z
art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt
1). Orzeczenie o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego uzasadnia treść
art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. (pkt 2),
natomiast wydatki poniesione za sporządzenie przez pełnomocnika oskarżycielki
posiłkowej D. K. odpowiedzi na kasację zasądzono od skazanego M. K. na rzecz
oskarżycielki posiłkowej na podstawie § 11 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 t.j.) (pkt 3).
III KK 155/25
3
[J.I.]
[r.g.]
