III KK 120/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 23 kwietnia 2025 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie T. G.,
skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 23 kwietnia 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 80/21,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie
z dnia 11 czerwca 2021 r., sygn. akt II K 17/20,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w
Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 80/21,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 11
czerwca 2021 r., sygn. akt II K 17/20.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońców T. G. podniesiono m.in. zarzut rażącej obrazy przepisów
prawa, stanowiącej bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1
pkt 1 i 2 k.p.k., polegającą na udziale w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego w
Rzeszowie – SSA X. Y. i SSA X.1 Y.1, powołanych na urząd sędziów Sądu
Apelacyjnego w Rzeszowie w wyniku procedury z udziałem Krajowej Rady
III KK 120/25
2
Sądownictwa w składzie ukształtowanym w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
(Dz.U. z 2018 r., poz. 3). Jeden z obrońców ww. skazanego sformułował w kasacji
wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, wskazując
na wagę zarzutu dotyczącego wystąpienia w sprawie bezwzględnej przyczyny
odwoławczej.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zasługuje
na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy
może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,
którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w
orzecznictwie wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć (res iudicata pro veritate accipitur), który podlegają bezzwłocznemu
wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć
rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z
tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr
2506098; 26 lipca 2016 r., II KK 179/16, LEX nr 2075707; 4 października 2012 r., II
KK 56/12, LEX nr 1220820, 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK
2006/1/196, 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513).
Nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu
Najwyższego, należy stwierdzić, że podniesiony w kasacji zarzut wystąpienia w
sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej – jego doniosłość oraz rysujące się
wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia – daje podstawę do skorzystania
przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 k.p.k. Rzecz jasna
ostateczne zbadanie trafności tego zarzutu oraz pozostałej argumentacji wyrażonej
w kasacji nastąpi po wnikliwym przeanalizowaniu sprawy, jednak już na tym
III KK 120/25
3
wstępnym etapie postępowania kasacyjnego zachodzą podstawy do odstępstwa od
zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych orzeczeń.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w
postanowieniu.
[J.J.]
[r.g.]
