Sąd Najwyższy

III CZ 266/23

postanowienie SN z dnia 2023-12-13

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 266/23
Data orzeczenia2023-12-13
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Ewa Stefańska, SSN Ewa Stefańska (przewodniczący), SSN Ewa Stefańska (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

III CZ 266/23

POSTANOWIENIE

13 grudnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Ewa Stefańska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 13 grudnia 2023 r. w Warszawie
‎
zażalenia M.R.
‎
na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie
‎
z 14 marca 2023 r., XXVI WSC 2/23,
‎
w sprawie z powództwa M.R.

przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
‎
o unieważnienie umowy- w przedmiocie skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie odrzucił skargę M.R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 24 stycznia 2023 r. wydanego w sprawie przeciwko Bankowi S.A z w W. o unieważnienie umowy.

Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 871 § 1 w zw. z 4246 § 3 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie zachodzą. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Z tych względów skarga wniesiona osobiście przez M.R. podlegała odrzuceniu bez wdrażania procedury naprawczej, z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącej.

Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego powódka wniosła osobiście, zarzucając naruszenie art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c., art. 5 k.p.c., art. 504 § 1 k.p.c., art. 359 k.p.c., art. 102 i art. 117 u.k.s.c., art. 730 § 1 k.p.c., art. 731 k.p.c., art. 741 k.p.c., art. 755 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje bezwzględny przymus adwokacko-radcowski (art. 871 § 1 k.p.c.). Przepis ten wyłącza zdolność postulacyjną stron w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz przy podejmowaniu przed sądem niższej instancji czynności procesowych, związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym. W judykaturze przyjmuje się jednolicie, że przymus adwokacko-radcowski dotyczy także postępowania zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia (zob. postanowienia SN: z 8 maja 2013 r., I CZ 19/13; z 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, i z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14). Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i skutkuje jego odrzuceniem jako niedopuszczalnego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3
‎
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie.

(A.G.)

[ał]

Zapytaj AI o to orzeczenie