Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 17 sierpnia 2026
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli kodeks nie stanowi inaczej.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Streszczenie
Sąd Rejonowy w Tarnowie uznał, że jeśli pozwany zaspokoi roszczenie po wniesieniu pozwu, to i tak może zostać uznany za stronę przegrywającą spór. Bez znaczenia jest przy tym, czy zapłata nastąpiła przed czy po doręczeniu odpisu pozwu. Orzeczenie jest ważne dla rozstrzygania o kosztach procesu w sprawach, w których dłużnik płaci dopiero…
Fragment uzasadnienia
… na przyszłość (wyrok SN z dnia 18 maja 2004 r., IV CK 357/03, LEX nr 584206). Określając wysokość zadośćuczynienia Sąd Okręgowy miał również na uwadze wyrażoną w art. 361 § 1 k.p.c. zasadę odpowiedzialności za normalne następstwa działania lub zaniechania obowiązanego do naprawienia szkody. Niewątpliwym jest, że powódka przed wypadkiem cierpiała na szereg schorzeń, które miały istotny wpływ na jej samopoczucie (astma…
Fragment uzasadnienia
… 1 pkt. 1 i 2 rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych (…). - naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. w zw. z art. 288 k.p.c. poprzez nie wyszczególnienie w uzasadnieniu kryteriów dla których sąd przyjął konkretną wartość wynagrodzenia biegłego, - naruszenie art. 92 ust. 1 i 2 u.k.s.c. poprzez jego niezastosowanie. Wskazując na powyższe powód…
Fragment uzasadnienia
… 1 pkt. 1 i 2 rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych (…). - naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. w zw. z art. 288 k.p.c. poprzez nie wyszczególnienie w uzasadnieniu kryteriów dla których sąd przyjął konkretną wartość wynagrodzenia biegłego, - naruszenie art. 92 ust. 1 i 2 u.k.s.c. poprzez jego niezastosowanie. Wskazując na powyższe powód…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 361: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 361 Kodeksu postępowania cywilnego (KPC) stanowi, że w zakresie postanowień należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące wyroków, chyba że KPC przewiduje inny sposób postępowania. Oznacza to, że w przypadku braków szczegółowych regulacji dotyczących postanowień w kodeksie, można sięgnąć do norm odnoszących się do wyroków i wykorzystać je analogicznie. Norma prawna korzysta więc z zasady uzupełniania luk poprzez analogię do przepisów o wyrokach. Cel tej regulacji to zapewnienie spójności i jednolitości w stosowaniu przepisów proceduralnych. Art. 361 KPC wyraźnie ustanawia regułę subsydiarności, która ma zastosowanie tylko wtedy, gdy kodeks sam nie stanowi inaczej o postanowieniach.
Przepis ma zastosowanie podczas prowadzenia postępowania cywilnego, konkretnie gdy rozstrzygane są kwestie mające charakter postanowienia, czyli takie rozstrzygnięcia sądu, które nie wyczerpują całej sprawy lub nie kończą jej definitywnie, ale dotyczą ważnych aspektów proceduralnych. Przykładem są postanowienia o odroczeniu rozprawy, zabezpieczeniu roszczenia czy wyznaczeniu terminów. W takich sytuacjach, jeżeli kodeks nie zawiera szczegółowej regulacji, stosuje się odpowiednio normy o wyrokach, co pozwala uniknąć luk proceduralnych.
W codziennym zastosowaniu przepis ten oznacza, że jeśli sąd wydaje postanowienie w toku procesu i KPC nie reguluje szczegóły jego wykonania lub skutków, to stosuje się zasady dotychczas stosowane wobec wyroków, takie jak terminy do zaskarżenia czy sposób doręczenia. Na przykład, jeśli kodeks nie przewiduje konkretnego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie, sąd czy strony mogą stosować przepisy dotyczące odwołań od wyroków do tego celu. Takie rozwiązanie pozwala na zachowanie klarowności i przewidywalności postępowania.
Często spotykane nieporozumienia dotyczą błędnego stosowania przepisów o wyrokach do postanowień, zwłaszcza gdy kodeks wyraźnie przewiduje odrębne regulacje. Inny typ błędu to przekonanie, że przepisy z zakresu wyroków stosuje się bez wyjątków, co prowadzi do nadużywania tej zasady i pomijania szczegółowych przepisów dotyczących postanowień. Ponadto, czasem bywa problem z rozróżnieniem wyroku od postanowienia, co wpływa na prawidłowość stosowania art. 361 KPC. Dlatego ważne jest, aby zawsze szczegółowo analizować, czy w danej sytuacji kodeks przewiduje odmienną regulację. Art. 361 KPC jest istotnym narzędziem uzupełniającym procedurę cywilną. W indywidualnej sprawie zawsze warto skonsultować się z prawnikiem, aby prawidłowo zinterpretować i zastosować ten przepis.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że w razie braku odrębnych przepisów dotyczących postanowień, stosuje się zasady obowiązujące przy wyrokach, o ile kodeks nie przewiduje inaczej.
Nie stosuje się go, gdy kodeks postępowania cywilnego zawiera szczegółowe regulacje dotyczące postanowień lub stanowi inaczej.
Nie, postanowienie to decyzja sądu w toku procesu, która nie kończy całkowicie sprawy, podczas gdy wyrok kończy rozstrzygnięcie sprawy.
Przepis zapewnia spójność procedury, umożliwiając korzystanie z przepisów o wyrokach w sytuacjach, gdzie brak jest specjalnych regulacji dotyczących postanowień.
Jeżeli kodeks nie przewiduje inaczej, można wykorzystać odpowiednie przepisy o wyrokach, jednak warto to wcześniej zweryfikować z prawnikiem.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 361