Sąd Najwyższy

II KO 9/14

postanowienie SN z dnia 2014-05-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 9/14
Data orzeczenia2014-05-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Jacek Sobczak, SSN Józef Szewczyk, SSN Eugeniusz Wildowicz, SSN Jacek Sobczak (przewodniczący), SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 9/14

POSTANOWIENIE

Dnia 7 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)
‎
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)
‎
SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie J. Z.
‎
skazanego z art. 101a § 1 u.k.s. i innych

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem

Sądu Okręgowego w W.

z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt VIII K […],
‎
po rozpoznaniu z urzędu kwestii właściwości, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę stosownie do treści art. 544 § 1 k.p.k. Sądowi Apelacyjnemu w […].

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. wskazanym wyżej wyrokiem z dnia 16 października 2006 r. skazał J. Z. za trzy czyny:

- z art. 101a § 1 u.k.s. w zw. z art. 25§ 1 pkt 2 i 5 u.k.s. w zw. z art.12 k.k.,

- z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

- z art. 258 § 1 i 3 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 294 § 1 k.k. i art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. w zw. z art.12 k.k.;

i wymierzył mu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny.

Postanowieniem z dnia 24 września 2009 r. Sąd Apelacyjny w […] w sprawie sygn. akt II AKa […] po rozpoznaniu zażaleń wniesionych przez oskarżonego J. Z. i jego obrońców na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 sierpnia 2009 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania apelacji obrońców oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 października 2006 r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (k. 653-658).

Obrońca skazanego w dniu 26 lutego 2014 r. złożył już kolejny wniosek „o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Apelacyjnego w […] o sygn. akt II A Ka […] zakończonego wydaniem postanowienia z dnia 26 sierpnia 2009 r. i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w W. o sygn. akt VIII K […] do rozpoznania jako Sądowi I instancji".

Adwokat powołał się na przepisy art. 544 § 2 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. i w zw. z art. 9 § 2 k.p.k.

W odpowiedzi na wniosek prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o przekazanie go według właściwości zgodnie z art. 544 § 1 k.p.k. Sądowi Apelacyjnemu w […].

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W tej sprawie postępowanie sądowe zakończono prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego. Bowiem tylko ten Sąd rozstrzygał o odpowiedzialności karnej oskarżonego. Sąd Apelacyjny nie wypowiadał się o przedmiocie procesu, ponieważ uznał, że nie zostały spełnione ku temu warunki formalne. Sąd Apelacyjny rozpoznawał więc sprawę, ale postępowanie nie zakończyło się jego merytorycznym orzeczeniem (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 października 2008 r., IV KO 59/08, R-OSNKW 2008, poz. 2069, P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. III, s. 299, Warszawa 2007; T. Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego i ustawa o świadku koronnym. Komentarz, s. 1151, Warszawa 2008). Z uwagi na to, że postępowanie karne co do meritum zakończyło się przed Sądem Okręgowym, w myśl art. 544 § 1 k.p.k. w kwestii wznowienia tego postępowania orzeka (wypowiada się) Sąd Apelacyjny. Jest on tu sądem kontrolującym orzeczenie innego sądu [zob. Z. Doda, A. Gaberle: Kontrola odwoławcza w procesie karnym, s. 561, Warszawa 1997, S. Zabłocki w: R.A. Stefański, S. Zabłocki (red.): Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. III, s. 704, Warszawa 2004]. Zatem, pozostawienie środka odwoławczego bez rozpoznania (analogicznie - utrzymanie w mocy zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego) przez sąd odwoławczy nie pozbawia właściwości tego sądu do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu pierwszej instancji, które nie zostało poddane merytorycznej kontroli odwoławczej na skutek wskazanej wyżej decyzji procesowej.

Należy podkreślić, że w sprawie J. Z. o wznowienie postępowania orzekał już Sąd Najwyższy.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt II KO 114/09 Sąd Najwyższy stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał Sadowi Apelacyjnemu, uznając, że postępowanie karne co do meritum zakończyło się przed Sądem Okręgowym, w myśl art. 544 § 1 k.p.k. w kwestii wznowienia tego postępowania orzeka Sad Apelacyjny.

Z powyższych względów wbrew wywodom J. Z. zawartym w piśmie z dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania.

Podsumowując, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie