II K 345/26

Formularz UWŁ

Sygnatura akt

II K 345/26

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.

Sąd Rejonowy w Legnicy

18.10.2019 r.,

II K 1197/19

2.

Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej

5.07.2024 r.,

II K 1710/23,

3.

Sąd Rejonowy w Legnicy

09.07.2024 r.,

II K 228/24

4.

Sąd Rejonowy w Tczewie

14.04.2025 r.,

II K 177/25

5.

Sąd Rejonowy w Cieszynie

24.04.2025 r.,

II K 235/25

6.

Sąd Rejonowy w Bolesławcu

18.06.2025 r.,

II K 208/25

7.

Sąd Rejonowy w Zabrzu

15.01.2026 r.,

II K 1496/25

8.

Sąd Rejonowy w Legnicy

23.02.2026 r.,

II K 734/25

9.

Sąd Rejonowy w Legionowie

24.03.2026 r.,

II K 376/25

1.2. Inne fakty

1.2.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.1.

1. Ł. Ł. (1) został skazany prawomocnymi wyrokami:

- w Legnicy z dnia 18.10.2019 r., sygn. akt. II K 1197/19, za: przestępstwo z art. 190a § 1 k.k., popełnione w okresie od października 2017 r. do 19 marca 2019 r., na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności ze zobowiązaniem do wykonywania w tym czasie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 2 sierpnia 2019 r., na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym - w miejsce ww. kar jednostkowych wymierzono karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności ze zobowiązaniem do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym - kara ograniczenia wolności została wykonana w całości w formie zastępczej kary pozbawienia wolności;

- w Białej Podlaskiej z dnia 5.07.2024 r., sygn. akt. II K 1710/23, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k., popełnione w dniu 3 lipca 2023 r., na karę grzywny 180 stawek dziennych po 10 złotych - kara grzywny została wykonana w całości w formie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 90 dni;

- w Legnicy z dnia 09.07.2024 r., sygn. akt II K 228/24, za ciąg przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., popełniony w dniu 25 maja 2023 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby dwóch lat - Postanowieniem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 26 maja 2025 roku, sygn. akt. II 1Ko 1251/25 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, skazany aktualnie odbywa ww. karę pozbawienia wolności od 30.01.2026 r., a przewidywany termin zakończenia jej odbywania przypada na dzień 27.09.2026 r.;

- w Tczewie z dnia 14.04.2025 r., sygn. akt. II K 177/25, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k., popełnione w dniu 8 maja 2023 r., na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;

- w Cieszynie z dnia 24.04.2025 r., sygn. akt. II K 235/25, za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., popełnione w dniu 17 stycznia 2025 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat – nie zarządzono wykonania ww. kary pozbawienia wolności;

- w Bolesławcu z dnia 18.06.2025 r., sygn. akt. II K 208/25, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k., popełnione w dniu 21 września 2023 r., na karę jednego roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym;

wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 11.12.2025 r., sygn. akt. II K 922/25, w którym połączono kary ograniczenia wolności orzeczone wobec skazanego w sprawach o sygn. akt. II K 177/25 i II K 208/25 i orzeczono karę łączną jednego roku i 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym;

- w Zabrzu z dnia 15.01.2026 r., sygn. akt. II K 1496/25, za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 3 k.k., popełniony w dniu 15 lutego 2024 r., na karę roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, na poczet kary zaliczono okres rzeczywistego pobawienia wolności skazanego w dniu 13.12.2024 r., od godz. 09:40 do godz. 13:20;

- w Legnicy z dnia 23.02.2026 r., sygn. akt. II K 734/25 za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. , popełnione w okresie od 16 lipca 2024 r do dnia 7 sierpnia 2024 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet kary zaliczono okres zatrzymania w dniu 13.12.2024 r. od godz. 9:40 do godz. 13:20 – kara pozbawienia wolności wprowadzona do wykonania w okresie od 27.09.2026 r. do 25.03.2027 r.;

- w Legionowie z dnia 24.03.2026 r., sygn. akt. II K 376/25, za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. art. 286 § 1 k.k., popełnione w okresie od 28 grudnia 2023 r. do 30 grudnia 2023 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności – kara pozbawienia wolności wprowadzona do wykonania w okresie od 25.03.2027 r. do 20.11.2027 r.

- akta dołączone według karty karnej;

- dane o karalności k. 5-8, k. 44-46 oraz 48-49;

- odpisy orzeczeń ze spraw związkowych, k. 21, k. 23, k. 28, k. 30, k. 37,

- opisy postanowień wykonawczych ze spraw związkowych k. 29, k. 31,

- informacja o pobytach i orzeczeniach dot. skazanego, k. 2-4 oraz k. 43.

1.2.1.

2. Ł. Ł. (1) aktualnie karę pozbawienia wolności wykonuje w zakładzie karnym typu półotwartego w systemie programowego oddziaływania. Ukończył kurs (...). Zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności jest prawidłowe. Wobec przełożonych prezentuje regulaminową postawę, nie sprawia problemów wychowawczych. Relacje interpersonalne ze współosadzonymi skazany układa właściwie. W stopniu umiarkowanym dba o porządek w celi mieszkalnej i swój wygląd zewnętrzny. Nie odnotowano zachowań agresywnych osadzonego czy aktów autoagresji. Skazany nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Nie był karany dyscyplinarnie. Sporządzono wniosek nagrodowy, który czeka na rozpoznanie. Ł. Ł. (2) jest rozważany jako kandydat do pracy poza terenem jednostki. Na terenie jednostki czas wolny spędza korzystając z dostępnych zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych oraz rozmawiając ze współosadzonymi. Wyraża chęć udziału w kursach zawodowych, nie jest zainteresowany kontynuowaniem nauki w szkole funkcjonującej przy jednostce. Skazany przejawia jednak bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, nie przyznaje się do czynów, za które został skazany.

3. Ł. Ł. (1) ma 29 lat, jest kawalerem, posiadającym wykształcenie gimnazjalne i 9 letnie dziecko. Skazany został pozbawiony władzy rodzicielskiej, zasądzonych alimentów na rzecz syna nie reguluje. Przed osadzeniem wykonywał różne prace dorywcze bez formalnej formy zatrudnienia w branży budowlanej. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Kontakt w formie widzeń utrzymuje z konkubiną D. Z..

4. Ostateczny koniec kar wprowadzonych do wykonania wobec w/w skazanego przypada na dzień 20.11.2027 r.

opinia o skazanym k. 41-42.

1.2.2. Fakty uznane. za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.Ocena Dowodów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1-4.

- dane o karalności,

- odpisy orzeczeń ze spraw związkowych,

- informacja o pobytach i orzeczeniach dot. skazanego;

- opinia o skazanym.

Dowody z dokumentów sporządzone przez uprawnione organy, w granicach ich kompetencji oraz w przepisanej przez prawo formie, brak podstaw do kwestionowania ich wiarygodności i merytorycznej zawartości, gdyż nie powzięto informacji mogących poddać w wątpliwość autentyczność i rzetelność tych dowodów, dlatego zostały uznane za miarodajne i w pełni wiarygodne dowody, na których Sąd poczynił w przedmiotowej sprawie swoje ustalenia.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-

-

-

1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

1.

Sąd Rejonowy w Legnicy z dnia 09.07.2024 r., sygn. akt II K 228/24

- kara 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby dwóch lat – zarządzona do wykonania,

2.

Sąd Rejonowy w Tczewie z dnia 14.04.2025 r., sygn. akt. II K 177/25

- kara 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym

3.

Sąd Rejonowy w Bolesławcu z dnia 18.06.2025 r., sygn. akt. II K 208/25

kara roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym

4.

Sąd Rejonowy w Zabrzu z dnia 15.01.2026 r., sygn. akt. II K 1496/25

- kara roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,

5.

Sąd Rejonowy w Legionowie z dnia 24.03.2026 r., sygn. akt. II K 376/25

- kara 8 miesięcy pozbawienia wolności,

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu.

W przypadku niniejszej sprawy Sąd dokonując ustalenia, który stan prawny będzie najkorzystniejszy dla skazanego badał sytuację prawną skazanego, porównując ją pomiędzy następującymi reżimami orzekania w przedmiocie kary łącznej (z uwagi na datę wydanych wobec skazanego wyroków:



stanem prawnym obowiązującym od 1 lipca 2015 roku do dnia 23 czerwca 2020 roku;



stanem prawnym obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 roku.

Zacząć wypada od wskazania, iż od dnia 1 lipca 2015 roku ustawodawca gruntownie przebudował model orzekania w przedmiocie wyroku łącznego i kar łącznych, uchwalając również przepisy intertemporalne, które wskazują jakie przepisy stosować po dniu 1 lipca 2015 roku – w związku z wejściem w życie w dniu 1 lipca 2015 roku przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks Karny oraz niektórych innych. Wskazać należy na poniższe przepisy tejże ustawy: 1) art. 19 ust 1: „Przepisów rozdziału IX ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy”; 2) art. 19 ust. 2: „Jeżeli prawomocnie orzeczona przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy kara łączna jest wyższa niż górna granica wymiaru kary łącznej określona w ustawie, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wymierzoną karę łączną obniża się do górnej granicy wymiaru kary łącznej określonej w ustawie, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą”.

Ww. przepis art. 19 ust. 1 stanowi przepis szczególny wobec art. 4 k.k. i tak w przypadku prawomocnego skazania po dniu 1 lipca 2015 roku i wystąpienia potrzeby połączenia kar orzeczonych zarówno przed 1 lipca 2015 roku jak po dniu 1 lipca 2015 roku, stosuje się przepisy „nowe”, tj. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku.

W niniejszej sprawie z uwagi na wydanie w dniu 05.07.2024 roku prawomocnego wyroku przez Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej o sygn. akt II K 1710/23 i kolejnych po tej dacie niemożliwym stało się zastosowanie przepisów obowiązującym do 30 czerwca 2015 roku.

W dalszym ciągu, biorąc pod uwagę zestawienie skazań Ł. Ł., należało stwierdzić, że stosowanie przepisów o karze łącznej w brzmieniu nadanym ustawą z 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 nie nastąpi na warunkach opisanych ani w art. 81 ust 1 ani art. 81 ust. 2 tejże ustawy, gdyż wyroki zapadły przed i po dniu wejścia w życie tejże nowelizacji. Tym samym należało rozważyć w perspektywie art. 4 § 1 k.k., który stan prawny o karze łącznej jest względniejszy dla skazanego.

W ocenie Sądu korzystniejszym dla skazanego okazał się być stan prawny obowiązujący od 24 czerwca 2020 roku, a to z tego powodu, iż oznaczał połączenie kar pozbawienia wolności wymierzonych skazanemu wyrokami opisanymi w punkcie 3. ( II K 228/24) i 9. ( II K 376/25) komparycji orzeczenia oraz kary ograniczenia wolności wymierzone skazanemu w wyrokach opisanych w punkcie 4. ( II K 177/25), 6. ( II K 208/25) i 7. ( II K 1496/25) komparycji wyroku łącznego. Kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego: w Legnicy z 18.10.2019 r. sygn. akt II K 1197/19, w Cieszynie z 24.04.2025 r. sygn. II K 235/25 oraz w Legnicy z 23.02.2026 r. sygn. akt II K 734/25 nie zostały objęte węzłem kary łącznej z uwagi na art. 85 § 1 k.k., albowiem przestępstwa, za które skazany został skazany ww. orzeczeniami nie pozostawały w realnym zbiegu z przestępstwami ze spraw: II K 228/24, II K 376/25, II K 177/25, II K 208/25 i II K 1496/25. Natomiast kara wymierzona skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej w sprawie o sygn. II K 1710/23 nie została objęta wyrokiem łącznym, ponieważ kary grzywny nie łączy się z innego rodzaju karą. Jeżeli chodzi o stan prawny obowiązujący od dnia 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku to jego zastosowanie dla skazanego oznaczałoby połączenie kar z wyroków opisanych w komparycji wyroku łącznego w punktach 3, 4, 5 (II K 235/25), 6, 7, 8 (II K 734/25) oraz 9 i w ocenie Sądu nie byłoby korzystne, ponieważ granice orzekania kary łącznej wzrosłyby co najmniej o 9 miesięcy pozbawienia wolności, w tym z kary orzeczonej w sprawie Sądu Rejonowego w Cieszynie – 3 miesiące, która przecież aktualnie nie jest karą podlegającą wykonaniu z uwagi na zawieszenie jej wykonania (nie zarządzono jej wykonania) i możliwym jest, iż ten jej status nie ulegnie zmianie. Co prawda kara ze sprawy II K 734/25 będzie wykonana oddzielnie w całości, ale w ocenie Sadu w dalszym ciągu przyjęcie aktualnego stanu prawnego uznać należy za korzystniejsze z uwagi na granice kary jakie te dwa stany prawne oznaczały dla skazanego.

Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. – w brzmieniu po 23 czerwca 2020 roku – jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 k.k. Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

Mając na uwadze powyższe Sąd wydał wyrok łączny w oparciu o art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. oraz art. 87 § 1 k.k., łącząc kary pozbawienia wolności wymierzone skazanemu wyrokami opisanymi w punkcie 3. (II K 228/24) i 9. (II K 376/25) komparycji oraz kary ograniczenia wolności wymierzone skazanemu w wyrokach opisanych w punkcie 4. (II K 177/25), 6. (II K 208/25) i 7. (II K 1496/25) w ich miejsce wobec skazanego karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności orzeczone w powyższych sprawach podlegają łączeniu na mocy art. 87 § 1 k.k., zgodnie z którym w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. Przepis art. 87 § 1 k.k. na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 11 czerwca 2019 roku, P 20/17, został uznany za sprzeczny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP. Orzeczenie weszło w życie z dniem 18 czerwca 2019 roku. Od tej daty wciąż dopuszczalne jest łączenie kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności, ale na zasadzie fakultatywności.

Sąd zdecydował się objąć węzłem kary łącznej kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności, ponieważ przebywając na wolności skazany nie wykonywał kar ograniczenia wolności w sposób dobrowolny - zarządzano do wykonania zastępcze kary pozbawienia wolności, jak również nie sprostał obowiązkowi postępowania zgodnie z prawem w okresie próby zakreślonym chociażby w sprawie II K 228/24. Powyższe świadczy o tym, że skazany nadal bagatelizuje obowiązujące przepisy prawa i nie umie się im podporządkować i to wymagało odpowiedniej reakcji wymiaru sprawiedliwości, w tym postępowaniu polegało na zastosowaniu art. 87 § 1 k.k. Skazany nie ma wglądu w swoje postępowanie co potwierdza dokument opinii i nie wykonuje obowiązku alimentacyjnego w sposób prawidłowy. Przez wzgląd na powyższe należało skorzystać z art. 87 § 1 k.k.

1.WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Karę łączną można wymierzyć w oparciu o systemy: kumulacji – polegający na prostym zsumowaniu kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa, absorpcji, gdzie kara najsurowsza pochłania pozostałe kary oraz kierując się zasadą mieszaną, zakładającą dwie górne i jedną dolną granicę kary łącznej, który to system został przyjęty między innymi przez obecnie obowiązującą ustawę karną.

Granice wymiaru kary łącznej zostały zakreślone w art. 86 k.k. Dla kary łącznej dolną granicę stanowi najwyższa z kar wymierzonych w poszczególnych wyrokach (tj. kara jednostkowa albo kara łączna), natomiast górną – suma kar wymierzonych w tych wyrokach, która nie może jednak przekroczyć 20 lat pozbawienia wolności i 810 stawek dziennych grzywny.

Orzekając karę łączną, zgodnie z treścią art. 85a k.p.k., sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 85a k.k.). Jednocześnie Sąd uwzględnił postulaty orzecznictwa nakazujące rozważyć także stopień związku przedmiotowego i podmiotowego w odniesieniu do zbiegających się przestępstw, związek czasowy pomiędzy nimi oraz inne okoliczności, które dotyczą postawy skazanego już po zapadnięciu wyroków objętych postępowaniem.

Granice kary łącznej pozbawienia wolności kształtowały się w sprawie od 9 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 5 miesięcy (art. 86 k.k. k.k.), Sąd uwzględnił treść art. 89 § 1b k.k. Sąd wymierzył skazanemu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, kierując się ww. dyrektywami jej wymiaru oraz faktem, iż karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

Przy wymiarze kary łącznej Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji, częściowo zasadą kumulacji, Za kumulacją kar przemawiał fakt, że skazany wszystkich przestępstw dopuścił się z winy umyślnej, a ich stopień społecznej szkodliwości jest znaczny. Za tą zasadą łączenia kar przemawiał wzgląd na uprzednią karalność skazanego, która dowodzi, że skazany nie wyciąga właściwych wniosków z prawomocnych skazań za naruszane normy prawne. Nie ulega wątpliwości, iż względy prewencji zarówno generalnej, jak i indywidualnej nakazują zastosowanie wobec skazanego przynajmniej częściowej kumulacji kar. Przemawia za tym dokonanie wielu przestępstw w sposób umyślny oraz, z wyrządzeniem szkody majątkowej, brak wglądu skazanego w swoje postępowanie – neguje prawomocne skazania. Istniejąca pomiędzy dokonanymi przez skazanego czynami bliskość czasowa wskazuje, iż tego rodzaju postępowanie przestępcze było niejako sposobem „zarobkowania”, co należy ocenić negatywnie. Za absorbcją kar przemawiało natomiast podobieństwo przestępstw Sąd na korzyść wziął również pod uwagę umiarkowanie dobrą opinię o skazanym, sporządzoną przez władze zakładu karnego, w którym skazany odbywa karę pozbawienia wolności. Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej kumulacji i częściowej absorpcji kar jednostkowych (określanej jako aspiracja kar) i w konsekwencji ich częściowa redukcja jest w pełni uzasadnione, gdyż takie ukształtowanie kary łącznej spełni wobec skazanego cele zapobiegawcze i wychowawcze, bacząc na aktualny stan resocjalizacji (brak krytycyzmu). Na wymiar kary łącznej w wyroku łącznym i zastosowania częściowej absorbcji wpływ miało również zachowanie się skazanego w zakładzie karnym ale w stopniu umiarkowanym. Jak wynika zaś z opinii Zakładu Karnego zachowanie skazanego nie budzi zastrzeżeń i jest bardzo dobre. Prognoza kryminologiczna oceniana jest pozytywnie. Jednakże w ocenie Sądu okoliczność bezkonfliktowego i prawidłowego funkcjonowania skazanego podczas osadzenia nie może w większym jeszcze stopniu oddziaływać na wysokość wymierzonej kary łącznej, wszak osoba skazana jest zobowiązana do przestrzegania norm prawnych regulujących odbywanie kary pozbawienia wolności w warunkach zakładu karnego.

Jednocześnie skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko, iż jakkolwiek przy wymiarze kary łącznej dopuszczone jest stosowanie zarówno zasady pełnej kumulacji, jak i zasady pełnej absorpcji, to jednak są to rozstrzygnięcia skrajne, które znajdują zastosowanie w zupełnie wyjątkowych, nietypowych sytuacjach. W ocenie Sądu takie okoliczności nie ujawniły się zaś w niniejszej sprawie. Nie jest także zasadą, że wydanie wyroku łącznego ma polepszyć sytuacje skazanego. Zasada pełnej absorbcji w przedmiotowej sprawie deprecjonowałaby wcześniejsza pracę orzeczniczą sądów wydających wyroki w jednostkowych sprawach i stanowiłaby niczym nieuzasadnioną premię dla tak uporczywego sprawcy.

Wspomniane wyżej okoliczności przemawiały więc za zastosowaniem przy łączeniu wymierzonych skazanemu kar pozbawienia wolności zasady asperacji. W efekcie Sąd orzekł skazanemu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy.

Większa absorpcja kar nie byłaby uzasadniona, ponieważ mogłaby wywołać u społeczeństwa błędne przekonanie, że kara łączna jest promocją za wielokrotność przestępstw, co przecież nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia.

Surowsza kara łączna nie byłaby natomiast uzasadniona celami z art. 85a k.k., stanowiąc karę surową w stopniu przekraczającym cel karania.

1.Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

-

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

W myśl art. 577 k.p.k., zgodnie z którym w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej, Sąd zaliczył skazanemu na poczet orzeczone kary łącznej następujące okresy:

a.  odbywania kary przez skazanego ze sprawy Sądu Rejonowego w Legnicy sygn. akt II K 228/24, tj. okres od 30.01.2026 r. do 6 lipca 2026 r.,

b.  rzeczywistego pobawienia wolności skazanego w sprawie Sądu Rejonowego w Zabrzu sygn. akt II K 1496/25, trwający w dniu 13.12.2024 r., od godz. 09:40 do godz. 13:20.

III.

W punkcie IV wyroku łącznego – mając na uwadze art. 576 § 1 k.p.k. – orzeczono, że w pozostałym zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu.

IV.

Działając na podstawie art. 572 k.p.k., Sąd umorzył postępowanie w pozostałym zakresie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, z powodów, które zostały podane w części 3. uzasadnienia, tj. dot. podstawy kary łącznej.

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V.

O kosztach sądowych rozstrzygnięto na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych - z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności skazany ma ograniczone możliwości zarobkowe i aktualnie w tym zakładzie nie zarobkuje, dlatego uzasadnione stało się – w oparciu o zasady słuszności – zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i przejęcie ich na rachunek Skarbu Państwa.

1.PODPIS