I ZI 34/24
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 1 grudnia 2025 r.
Prezes SN Wiesław Kozielewicz zarządza, co następuje:
1. na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o
ustroju sądów powszechnych – dalej powoływanej jako u.s.p.,
odmówić przyjęcia wniosku w zakresie zezwolenia na pociągnięcie do
odpowiedzialności karnej X. Y. - sędziego Sądu Rejonowego […] w
W., złożonego przez M. C. z uwagi na fakt, iż ww. nie uzupełniła
braków formalnych swojego pisma;
2. odpis zarządzenia doręczyć M. C. wraz z pouczeniem, że na
zarządzenie przysługuje zażalenie do Izby Odpowiedzialności
Zawodowej Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia jego
doręczenia.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. akt I ZI 34/24, wezwano
wnioskodawcę M. C. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie
zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. - sędziego Sądu
Rejonowego […] w W., w postaci przesłania wniosku sporządzonego i podpisanego
przez adwokata bądź radcę prawnego będącego pełnomocnikiem, stosownie do
art. 80 § 2a u.s.p. oraz przesłania odpisu aktu oskarżenia wniesionego do sądu
wskazującego sprawę, w której immunitet ma być uchylony. Jednocześnie
pouczono ww., iż wskazane braki formalne powinny być uzupełnione w terminie 7
dni od otrzymania niniejszego zarządzenia, pod rygorem odmowy przyjęcia
wniosku (k. 15), M. C. wezwanie odebrała w dniu 4 lipca 2024 r. (k. 23) i do dnia
dzisiejszego nie uzupełniła wymienionych braków formalnych.
I ZI 34/24
2
W przedstawionych realiach należy zatem stwierdzić, że nie wykazała, iż
posiada status strony, to jest oskarżyciela prywatnego lub oskarżyciela posiłkowego
subsydiarnego, w sprawie przeciwko X. Y. - sędziemu Sądu Rejonowego […] w W.,
posiadającej immunitet formalny, a tylko taki status uprawniałby M. C. do złożenia
wniosku o wydanie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do
odpowiedzialności karnej (tzw. uchylenie immunitetu formalnego sędziego) i jego
popierania.
Wykładnia językowa art. 13 k.p.k. nie pozostawia wątpliwości, że podmiot,
który dąży do uzyskania zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej
osoby, co do której ustawa wymaga takiego zezwolenia, musi posiadać status
oskarżyciela. Status taki np. prokuratorowi przysługuje z mocy ustawy, co wynika
z art. 45 § 1 k.p.k., zaś w zakresie innych podmiotów, warunkiem jego uzyskania
jest dokonanie czynności procesowej, jaką jest wniesienie aktu oskarżenia.
Skutkiem wniesienia aktu oskarżenia jest zawisłość sprawy karnej przed
określonym sądem powszechnym, z powodu oskarżenia przez określony podmiot –
oskarżyciela prywatnego lub subsydiarnego. Przepisy dotyczące aktu oskarżenia,
przewidziane zarówno dla skargi prywatnej (art. 487 k.p.k.), jak i subsydiarnej (art.
55 § 1 k.p.k. w zw. z art. 332 k.p.k. i art. 333 § 1 k.p.k.), przewidują określone
wymogi formalne, których spełnienie przez oskarżyciela pozwala dopiero na
stwierdzenie, jakie zachowanie objęte jest skargą zasadniczą i jaka jest jego
podstawa dowodowa. Jak wynika z danych znajdujących się w aktach, akt
oskarżenia spełniający wymogi przewidziane we wskazanych przepisach, nie został
skierowany przeciwko wymienionej we wniosku Sędzi.
Należy zauważyć też, że stosownie do art. 80 § 2a u.s.p., wniosek o
zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeśli nie
pochodzi od prokuratora, winien być sporządzony i podpisany przez adwokata bądź
radcę prawnego będącego pełnomocnikiem, gdyż czynność ta objęta jest
przymusem adwokacko - radcowskim. Tymczasem w niniejszej sprawie, wniosek
dotyczący zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. - sędziego
Sądu Rejonowego […] w W., nie spełnia tych wymagań. M. C. wezwana do
uzupełnienia w terminie 7 dni powyższego braku formalnego, również i tego braku
w zakreślonym terminie stanowczym nie uzupełniła.
I ZI 34/24
3
Powyższe okoliczności sprawiają, że wniosek M. C. z dnia 18 czerwca 2024
r., który został nadesłany do Sądu Najwyższego Izby Odpowiedzialności
Zawodowej w dniu 21 czerwca 2024 r., w przedmiocie udzielenia zezwolenia na
pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. - sędziego Sądu Rejonowego […] w
W., nie mógł zostać przyjęty do rozpoznania.
Kierując się powyższym, rozstrzygnięto jak na wstępie.
[M. T.]
[r.g.]
