Art. 333.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 333 KPK określa dodatkowe elementy aktu oskarżenia, czyli pisma kierowanego do sądu przez oskarżyciela. Zgodnie z § 1 akt oskarżenia powinien zawierać listę osób, których wezwania żąda oskarżyciel, oraz wykaz innych dowodów, których przeprowadzenia domaga się na rozprawie głównej. Przepis wskazuje także, że prokurator może wystąpić o zaniechanie wezwania i odczytanie na rozprawie zeznań świadków, o których mowa w art. 350a KPK. Ponadto art. 333 KPK reguluje dołączanie list i danych kontaktowych osób pokrzywdzonych oraz osób wskazanych do wezwania, a także przewiduje możliwość dołączenia przez prokuratora określonego wniosku dotyczącego korzyści majątkowej, świadczenia albo ich równowartości.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 333 KPK stosuje się na etapie sporządzania i wnoszenia aktu oskarżenia do sądu. Znaczenie mają wtedy nie tylko opis zarzutu i wskazanie oskarżonego, lecz także informacje potrzebne do dalszego prowadzenia postępowania przed sądem. Oskarżyciel wskazuje osoby, których wezwania chce na rozprawę, oraz inne dowody, które mają zostać przeprowadzone. Do aktu oskarżenia dołącza się dla wiadomości sądu listę ujawnionych osób pokrzywdzonych z adresami, a także adresy osób wskazanych do wezwania, przy czym należy podać również numery telefonów, telefaksów i adresy poczty elektronicznej, jeżeli informacje te można ustalić. Osobno dołącza się listę pokrzywdzonych, którzy złożyli wnioski na podstawie art. 299a § 2 KPK.

Przykład zastosowania

Prokurator wnosi akt oskarżenia i chce, aby sąd przesłuchał wskazanych świadków oraz przeprowadził określone dowody na rozprawie głównej. W akcie oskarżenia zamieszcza więc listę osób, których wezwania żąda, i wykaz pozostałych dowodów. Dołącza także dla sądu listę ujawnionych pokrzywdzonych z ich adresami oraz dostępne dane kontaktowe pokrzywdzonych i osób wskazanych do wezwania. Jeżeli prokurator dołącza wniosek, o którym mowa w § 5, powinien go uzasadnić.

Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu

Art. 333 KPK nie stanowi, że każda osoba wymieniona w akcie oskarżenia ma zostać automatycznie wezwana przez sąd, lecz określa, jakiego wezwania żąda oskarżyciel. Nie należy też utożsamiać wykazu innych dowodów z listą osób do wezwania, ponieważ § 1 wyraźnie rozróżnia te dwie kategorie. Błędem byłoby pominięcie dostępnych danych kontaktowych osób wskazanych w § 3, choć przepis przewiduje wyjątek, gdy informacji tych nie można ustalić. W indywidualnej sprawie karnej warto skonsultować się z prawnikiem.