Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 332.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

§ 1.Akt oskarżenia powinien zawierać:

1)imię i nazwisko oskarżonego, inne dane o jego osobie, w tym numer telefonu, telefaksu i adres poczty elektronicznej lub informację o ich nieposiadaniu przez oskarżonego lub niemożności ich ustalenia, dane o zastosowaniu środka zapobiegawczego oraz zabezpieczenia majątkowego;

1b)numer rejestracyjny zbioru automatycznie przetwarzającego dane biometryczne, o którym mowa w art. 21h ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, albo informację o niemożności jego ustalenia – w przypadku oskarżonego będącego obywatelem państwa trzeciego w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia 2019/816;

1c)numer rejestracyjny zbioru automatycznie przetwarzającego dane biometryczne, o którym mowa w art. 21h ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, o ile oskarżyciel nim dysponuje – w przypadku oskarżonego będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia 2019/816;

2)dokładne określenie zarzucanego oskarżonemu czynu ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody;

3)wskazanie, że czyn został popełniony w warunkach wymienionych w art. 64, art. 64a lub art. 65 Kodeksu karnego albo art. 37 § 1 Kodeksu karnego skarbowego;

4)wskazanie przepisów ustawy karnej, pod które zarzucany czyn podpada;

5)wskazanie sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

6)(uchylony)

§ 2.Do aktu oskarżenia dołącza się jego uzasadnienie, przytaczające fakty i dowody, na których oskarżenie się opiera, a w miarę potrzeby wyjaśniające podstawę prawną oskarżenia i omawiające okoliczności, na które powołuje się oskarżony w swej obronie.

§ 3.Jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia, akt oskarżenia może nie zawierać uzasadnienia.

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 332 KPK określa obowiązkową treść aktu oskarżenia, czyli pisma kierowanego do sądu przez oskarżyciela. Zgodnie z § 1 dokument powinien zawierać dane oskarżonego, w tym dane kontaktowe albo informację, że oskarżony ich nie posiada lub nie można ich ustalić. Przepis wymaga także podania informacji o zastosowanym środku zapobiegawczym i zabezpieczeniu majątkowym. Akt oskarżenia musi dokładnie opisywać zarzucany czyn, wskazując jego czas, miejsce, sposób, okoliczności oraz skutki, w szczególności wysokość szkody. Powinien również wskazywać odpowiednie przepisy ustawy karnej oraz sąd właściwy do rozpoznania sprawy.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 332 KPK ma zastosowanie przy sporządzaniu aktu oskarżenia po zakończeniu postępowania przygotowawczego. Jego treść pozwala określić, kogo dotyczy oskarżenie, jaki czyn jest zarzucany oraz na jakiej podstawie prawnej oskarżyciel formułuje zarzut. Jeżeli według oskarżyciela czyn został popełniony w warunkach wskazanych w art. 64, art. 64a lub art. 65 Kodeksu karnego albo w art. 37 § 1 Kodeksu karnego skarbowego, należy to zaznaczyć w akcie oskarżenia. W szczególnych przypadkach dotyczących obywateli państw trzecich lub państw członkowskich Unii Europejskiej przepis przewiduje wskazanie numeru rejestracyjnego określonego zbioru danych biometrycznych albo informacji o braku możliwości jego ustalenia. Do aktu oskarżenia co do zasady dołącza się uzasadnienie oparte na faktach i dowodach.

Przykład codziennego zastosowania

Prokurator kieruje do sądu akt oskarżenia przeciwko osobie, której zarzuca zabranie cudzego telefonu. W piśmie powinien wskazać dane oskarżonego oraz opisać, kiedy, gdzie i w jaki sposób miało dojść do zabrania telefonu, a także określić jego wartość jako wysokość szkody. Powinien wskazać przepisy ustawy karnej, pod które według oskarżyciela podpada opisany czyn, oraz właściwy sąd. Jeżeli sprawa była prowadzona w formie dochodzenia, akt oskarżenia może nie zawierać uzasadnienia, choć pozostałe wymagane elementy nadal powinny się w nim znaleźć.

Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu

Art. 332 KPK nie rozstrzyga, czy oskarżony jest winny zarzucanego czynu, lecz określa wymagania formalne aktu oskarżenia. Samo wskazanie przepisu ustawy karnej nie zastępuje dokładnego opisu czynu, ponieważ przepis wymaga podania jego czasu, miejsca, sposobu i okoliczności. Uzasadnienie ma przedstawiać fakty i dowody, na których opiera się oskarżenie, a w miarę potrzeby także podstawę prawną oraz okoliczności podnoszone przez oskarżonego w obronie. Możliwość pominięcia uzasadnienia dotyczy wyłącznie aktu oskarżenia po dochodzeniu i nie oznacza, że uzasadnienie jest zawsze zbędne. W indywidualnej sprawie dotyczącej aktu oskarżenia warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Co musi zawierać akt oskarżenia według art. 332 KPK?

Powinien zawierać między innymi dane oskarżonego, dokładny opis zarzucanego czynu, wskazanie przepisów ustawy karnej oraz właściwego sądu.

Czy w akcie oskarżenia trzeba opisać miejsce i czas czynu?

Tak. Art. 332 KPK wymaga dokładnego określenia czynu, w tym wskazania czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia.

Czy akt oskarżenia zawsze musi mieć uzasadnienie?

Co do zasady dołącza się uzasadnienie zawierające fakty i dowody, na których opiera się oskarżenie. Po dochodzeniu akt oskarżenia może nie zawierać uzasadnienia.

Czy akt oskarżenia wskazuje wysokość szkody?

Jeżeli czyn spowodował szkodę, opis czynu powinien wskazywać jej wysokość. Przepis szczególnie podkreśla potrzebę podania tego skutku.

Czy art. 332 KPK przesądza o winie oskarżonego?

Nie. Przepis określa treść i wymagania aktu oskarżenia, a nie rozstrzyga o odpowiedzialności oskarżonego.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy