I KO 7/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 czerwca 2025 r.
SSN Antoni Bojańczyk
w przedmiocie wniosku skazanego H.W. o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia
24 marca 2023 r., sygn. akt II AKa 439/22, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego
w Legnicy z dnia 8 lipca 2022 r., sygn. akt III K 150/21, zarządził:
odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
sporządzonego osobiście przez skazanego H. W .
UZASADNIENIE
W dniu 15 stycznia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo
skazanego H. W. datowane na dzień 7 stycznia 2025 r. zatytułowane „wniosek”, w
którym skazany zwrócił się z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu
złożenia wniosku o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III K
150/21 (sygn. akt sądu odwoławczego II AKa 439/22) w oparciu o wniosek-skargę z
dnia 3 sierpnia 2024 r. skierowaną do Ministerstwa Sprawiedliwości na podstawie
art. 540 k.p.k. i in. wobec jego niewinnego skazania „w oparciu o fałszerstwa-
manipulacje-łamanie praw konstytucyjnych, prawa KK, KPK, łamania praw
człowieka, braku praworządności, nadużycia władzy” (k. 2 akt).
Pismo to, potraktowane przez Przewodniczącego I-go Wydziału Izby Karnej
Sądu Najwyższego jako wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu złożony wraz z
wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt II AKa 439/22,
I KO 7/25
2
zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 8 lipca 2022 r., sygn. akt
III K 150/21, zostało zarejestrowane w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt I KO 7/25
w dniu 16 stycznia 2025 r. (k. 2 i 4 akt). W kolejnym piśmie procesowym z dnia 4
lutego 2025 r. (datowanym na dzień 29 stycznia 2025 r.) skazany ponowił wniosek
o wyznaczenie obrońcy z urzędu i dodatkowo wniósł o wstrzymanie wykonania kary
25 lat pozbawienia wolności, powtarzając argumentację z pisma z dnia 7 stycznia
2025 r. (k. 7-11 akt). Postanowieniem z dnia 9 maja 2025 r. Sąd Najwyższy nie
uwzględnił wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia objętego
wnioskiem osobistym o wznowienie postępowania (k. 49-50 akt).
Po dokonaniu niezbędnej weryfikacji aktualnego stanu majątkowego
skazanego (zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego z dnia 12
lutego 2025 r., k. 13 akt) w Administracji Zakładu Karnego w S. (k. 21 akt),
zarządzeniem upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2025
r., na podstawie art. 78 § 1 k.p.k., art. 81 § 1 k.p.k. w zw. z art. 93 § 2 k.p.k.,
wyznaczono skazanemu H. W. obrońcę z urzędu w osobie adw. P. J. w celu
zbadania akt sprawy Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu o sygn. II AKa 439/22 pod
kątem ustalenia istnienia podstaw do ewentualnego sporządzenia i podpisania
wniosku o wznowienie postępowania lub poinformowania Sądu Najwyższego przez
obrońcę, że nie stwierdza się podstaw do złożenia takiego wniosku (k. 23 akt).
Pismem z dnia 12 maja 2025 r. obrońca z urzędu poinformował Sąd
Najwyższy o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania,
przedstawiając stosowną argumentację w uzasadnieniu pisma/informacji (k. 53-54
akt).
Zarządzeniem upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego z dnia 14 maja
2025 r. wezwano skazanego H. W. do przedłożenia wniosku o wznowienie
postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego z
wyboru, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania oraz uiszczenia opłaty w
kwocie 150 zł, pod rygorem odmowy przyjęcia jego osobistego wniosku z
informacją, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku ponownego wyznaczania
adwokata lub radcy prawnego z urzędu w celu wymuszenia złożenia wniosku o
wznowienie postępowania (art. 84 § 3 k.p.k.); jednocześnie skazanemu przesłano
I KO 7/25
3
odpis informacji obrońcy z urzędu o braku podstaw do złożenia wniosku o
wznowienie postępowania z dnia 12 maja 2025 r. (k. 75 akt).
Powyższa korespondencja została skutecznie doręczona skazanemu do
miejsca osadzenia – Zakładu Karnego w S. w dniu 20 maja 2025 r. (zwrotne
potwierdzenie odbioru pokwitowane osobistym podpisem skazanego k. 89 akt).
W zakreślonym we wskazanym powyżej zarządzeniu upoważnionego
sędziego Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2025 r. siedmiodniowym terminie,
wnioskodawca – skazany H. W. nie usunął braku formalnego w postaci
przedłożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt II
AKa 439/22, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 8 lipca 2022
r., sygn. akt III K 150/21, sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę
prawnego z wyboru wraz z wymaganą opłatą. Przedstawił jedynie trzy pisma
datowane na dzień 21 maja 2025 r., złożone w Administracji Zakładu Karnego w S.
w dniu 22 maja 2025 r., a mianowicie prośbę (wniosek) o umorzenie kosztów-opłaty
od wniosku o wznowienie postępowania w wysokości 150 zł (k. 83 akt) oraz
wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu złożenia wniosku o wznowienie
postępowania sądowego (k. 84 akt), uzasadniając je tym, że nie posiada środków
finansowych na uiszczenie opłaty od ww. wniosku i ustanowienie obrońcy z wyboru,
a także kolejny (drugi) wniosek o wstrzymanie wykonania kary 25 lat pozbawienia
wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 8 lipca 2022 r.,
sygn. akt III K 150/21, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z
dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt II AKa 439/22 (k. 85 akt) powtarzając w istocie
argumentację z wniosku o wstrzymanie wykonania kary wymierzonej ww.
orzeczeniem z dnia 29 stycznia 2025 r., rozpoznanego postanowieniem z dnia 9
maja 2025 r. Bez wątpienia pisma te nie stanowią uzupełnienia braków formalnych
wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez skazanego H.
W. .
W tym miejscu przypomnieć należy, że wniosek o wznowienie postępowania,
jeżeli nie pochodzi od prokuratora, winien czynić zadość wymogowi przymusu
adwokacko-radcowskiego, tj. winien być sporządzony i podpisany przez adwokata
lub radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Skoro w terminie siedmiu dni od
I KO 7/25
4
otrzymania zarządzenia upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego (tj. do dnia
27 maja 2025 r.) wnioskodawca H. W. nie uzupełnił braku formalnego (art. 120
k.p.k.) swojego pisma procesowego domagającego się wznowienia postępowania,
nie przedkładając w wyznaczonym przedziale czasowym wniosku o wznowienie
postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego
oraz opłaty od wniosku w kwocie 150 zł, to w tej sytuacji faktycznej nie pozostawało
nic innego, jak tylko odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
sporządzonego osobiście przez H. W. w oparciu o treść przepisów art. 530 § 2
k.p.k. i art. 120 § 2 k.p.k., odpowiednio stosowanych w postępowaniu w
przedmiocie wznowienia postępowania (art. 545 § 1 k.p.k.). Na odmowę przyjęcia
wniosku o wznowienie postępowania karnego, zgodnie z art. 545 § 1 i 2 k.p.k. w
zw. z art. 530 § 3 k.p.k., przysługuje środek odwoławczy (zażalenie). Jednocześnie
nadmienić należy, że zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o
wznowienie postępowania nie jest objęte przymusem adwokacko-radcowskim.
Istniejące w tym zakresie ograniczenie zostało zniesione z dniem wejścia w życie
ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. - o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. 2007 r. Nr 20, poz. 116), tj. z dniem 16 lutego 2007 r. (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 2 października 2007 r., II KZ 28/07, LEX
nr 567834; z dnia 12 czerwca 2007 r., V KZ 33/07, LEX nr 569381).
[J.J.]
[a.ł]
