I KK 252/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 września 2025 r.
SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Adam Roch
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie J. S. (S.)
skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 11 września 2025 r.
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na niekorzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich z 6 grudnia 2024 r.,
sygn. akt II K 615/24
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego
rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Strzelcach Opolskich.
Adam Roch
Małgorzata Bednarek
Stanisław Stankiewicz
UZASADNIENIE
J.S. został oskarżony o popełnienie przestępstw z art. 56 ust.
3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 190 a § 1 k.k.
I KK 252/25
2
w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., a także czterech przestępstw z art.
180 a § 1 k.k.
Prokurator na podstawie art. 335 § 2 k.p.k. dołączył do aktu oskarżenia
wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy i
wymierzenie uzgodnionych z J.S. kar i środków karnych: za czyn z art. 56 ust. 3
ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
na podstawie art. 70 ust. 4 a k.k. i art. 70 ust. 2 wskazanej ustawy odpowiednio
świadczenia pieniężnego w kwocie 15 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy
Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej oraz przepadku dowodów rzeczowych,
za 4 czyny z art. 180 a k.k. kary 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz środka
karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na
okres 2 lat, za czyn z art. 190 a § 1 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. kary 7 miesięcy
pozbawienia wolności oraz obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej
J.T. i orzeczenie kary łącznej w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności.
Na posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Strzelcach Opolskich
poprzedzającym wydanie wyroku, pokrzywdzona J. T. wyraziła zgodę na wydanie
wyroku w treści zaproponowanej we wniosku prokuratora, wnosząc jednak
dodatkowo o orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci „zakazu
zbliżania się do niej i kontaktowania się „na okres przynajmniej jednego roku”.
Prokurator zmodyfikował wcześniejsze uzgodnienia, wnosząc o orzeczenie
wobec J. S. środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się
z pokrzywdzoną w jakiejkolwiek formie oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość
mniejszą niż 100 metrów na okres 2 lat oraz zakazu zbliżania się do miejsca
zamieszkania. Na treść zmodyfikowanego wniosku prokuratora wyrazili zgodę
oskarżony i jego obrońca.
Sąd Rejonowy w Strzelcach Opolskich na podstawie art. 335 § 2 k.p.k. i art.
343 § 6 k.p.k. uwzględnił wniosek prokuratora i wyrokiem z 6 grudnia 2024 r., sygn.
akt II K 615/24 uznał J. S. winnym zarzucanych mu czynów i wymierzył mu: za czyn
z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii karę 2 lat i 6 miesięcy
pozbawienia wolności, orzekając na podstawie art. 70 ust. 4 a k.k. i art. 70 ust. 2 ww.
ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii odpowiednio świadczenie pieniężne w kwocie
I KK 252/25
3
15.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej
oraz przepadek dowodów rzeczowych.
Za cztery czyny z art. 180 a k.k. zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył skazanemu
karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu
prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat oraz za czyn z art.
190 a § 1 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, zakaz
kontaktowania się we wszelkiej formie z pokrzywdzoną J. T. , zakaz zbliżania się do
pokrzywdzonej na odległość mniejszą niż 100 m. oraz do miejsca jej zamieszkania,
a nadto obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej. W oparciu o
przepis art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. i 91 § 2 k.k. sąd meriti orzekł wobec J. S. karę
łączną w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności.
W sprawie nie został wniesiony środek zaskarżenia i co za tym idzie wyrok
uprawomocnił się 31 stycznia 2025 r. bez przeprowadzenia postępowania
apelacyjnego.
Kasację od wyroku 8 lipca 2025 r. wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając
go w całości na niekorzyść skazanego.
Prokurator Generalny zarzucił rozstrzygnięciu: rażące i mające istotny wpływ
na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343
§ 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego,
gdyż niezawierającego postulatu orzeczenia wobec oskarżonego za czyn z art. 56
ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oprócz kary
pozbawienia wolności również kary grzywny, wniosku prokuratora o wydanie na
posiedzeniu wyroku skazującego J. S. i orzeczenie uzgodnionych z nim kar i środków
karnych, co skutkowało rażącym i mającym istotny wpływ na treść wyroku
naruszeniem przepisu prawa art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
przeciwdziałaniu narkomanii, polegającym na zaniechaniu orzeczenia wobec
oskarżonego jako sprawcy takiego przestępstwa, również kary grzywny, której
wymierzenie było obligatoryjne.
I KK 252/25
4
Stawiając powyższy zarzut autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w
całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w
Strzelcach Opolskich.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co pozwoliło na
jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Zgodzić się należy z argumentami skarżącego zawartymi w uzasadnieniu kasacji, że
zaskarżony wyrok zapadł z rażącą oraz posiadającą istotny wpływ na jego treść
obrazą przepisów prawa karnego procesowego a w konsekwencji materialnego
wymienionych w zarzucie nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Przepis art. 343 § 7 k.p.k. obliguje bowiem sąd do dokonania kontroli
poprawności wniosku złożonego w trybie art. 335 k.p.k., nie tylko z punktu widzenia
formalnego, ale i z punktu widzenia zgodności z przepisami obowiązującego prawa
materialnego.
Niezgodność wniosku tak z ustaleniami dokonanymi przez strony, jak
i przepisami prawa materialnego lub procesowego powoduje, że jest on niemożliwy
do przyjęcia przez sąd. Wobec zaistnienia tego rodzaju przeszkody
uniemożliwiającej konsensualne zakończenie, sprawa powinna zostać rozpoznana
na zasadach ogólnych, chyba że prokurator dokona modyfikacji wniosku
(zaakceptowanej przez oskarżonego), która będzie nieprawidłowości te
konwalidowała.
W przedmiotowej sprawie, sąd dokonał jednak nieprawidłowej kontroli treści
wniosku prokuratora z przepisami prawa karnego materialnego. Czyn z art. 56 ust.
3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii stanowi bowiem występek
zagrożony karą pozbawienia wolności w rozmiarze od 2 do 12 lat i obligatoryjną
grzywną. W przedmiotowej sprawie, Sąd Rejonowy w Strzelcach Opolskich
uwzględniając wadliwy wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 § 2 k.p.k. orzekł
jednak wobec oskarżonego J. S. za powyższy czyn wyłącznie karę pozbawienia
wolności. Zatem zarzut Prokuratora Generalnego sformułowany
I KK 252/25
5
w kasacji okazał się zasadny i tym samym koniecznym było uchylenie zaskarżonego
wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Strzelcach Opolskich do
ponownego rozpoznania. Sąd ten, procedując prawidłowo, w wypadku powtórnego
dostrzeżenia możliwości procedowania w przedmiocie wniosku złożonego w trybie
art. 335 § 1 k.p.k., winien uzależnić jego ewentualne uwzględnienie od dokonania
jego modyfikacji w taki sposób by uczynić zadość przepisom prawa materialnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej wyroku.
[J.J.]
[a.ł]
Adam Roch
Małgorzata Bednarek
Stanisław Stankiewicz
