Art. 343.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 343 KPK reguluje sposób rozpoznania przez sąd wniosku wskazanego w art. 335 KPK. Jeżeli art. 46 Kodeksu karnego nie ma zastosowania, sąd może uzależnić uwzględnienie tego wniosku od naprawienia szkody w całości albo w części lub od zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W tym zakresie przepis przewiduje odpowiednie stosowanie art. 341 § 3 KPK. Sąd może także zażądać od prokuratora wskazanej przez siebie zmiany we wniosku, lecz zmiana ta wymaga akceptacji oskarżonego. Gdy wniosek zostaje uwzględniony, sąd wydaje wyrok skazujący.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 343 KPK stosuje się na posiedzeniu dotyczącym wniosku, o którym mowa w art. 335 KPK. Uwzględnienie wniosku jest możliwe tylko wtedy, gdy należycie powiadomiony o terminie posiedzenia pokrzywdzony nie zgłosi sprzeciwu. Na tym posiedzeniu nie prowadzi się postępowania dowodowego. Prokurator, oskarżony i pokrzywdzony mają prawo wziąć w nim udział, a ich obecność staje się obowiązkowa, jeżeli prezes sądu albo sąd tak zarządzi. Przed uwzględnieniem wniosku sąd poucza obecnego oskarżonego o treści art. 447 § 5 KPK, natomiast pokrzywdzony otrzymuje pouczenie o możliwości zakończenia sprawy bez rozprawy oraz o wcześniejszym złożeniu oświadczenia z art. 54 § 1 KPK.

Przykład zastosowania

Prokurator składa wniosek z art. 335 KPK, a sąd wyznacza posiedzenie w tej sprawie. Pokrzywdzony zostaje prawidłowo zawiadomiony o jego terminie i nie wnosi sprzeciwu. Sąd może uznać, że uwzględnienie wniosku powinno zostać uzależnione od naprawienia części szkody albo od zadośćuczynienia za krzywdę, jeżeli art. 46 Kodeksu karnego nie znajduje zastosowania. Jeżeli warunki wskazane przez sąd zostaną spełnione w zakresie wymaganym do uwzględnienia wniosku, sąd może wydać wyrok skazujący bez prowadzenia postępowania dowodowego na rozprawie.

Częste nieporozumienia lub błędy

Art. 343 KPK nie oznacza, że sąd zawsze musi uwzględnić wniosek prokuratora z art. 335 KPK. Sąd może uzależnić jego uwzględnienie od określonych warunków, w tym od naprawienia szkody lub zadośćuczynienia, a także od zaakceptowanej przez oskarżonego zmiany wniosku. Brak sprzeciwu pokrzywdzonego ma znaczenie tylko wtedy, gdy został on należycie powiadomiony o terminie posiedzenia. Jeżeli sąd nie widzi podstaw do uwzględnienia wniosku z art. 335 § 1 KPK, zwraca sprawę prokuratorowi, natomiast przy nieuwzględnieniu wniosku z art. 335 § 2 KPK sprawa jest rozpoznawana na zasadach ogólnych, a prokurator ma siedem dni na dokonanie czynności wskazanych w art. 333 § 1 i 2 KPK. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.