I KK 145/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 4 grudnia 2025 r.
SSN Igor Zgoliński (przewodniczący)
SSN Stanisław Stankiewicz (sprawozdawca)
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie A. G.
w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 4 grudnia 2025 r.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego,
od prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 12 lutego 2024 r., sygn. akt II K 121/23,
I. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia
o karze łącznej, zawartego w punkcie I i w tym zakresie, na
podstawie art. 572 k.p.k., umarza postępowanie w przedmiocie
wydania wyroku łącznego;
II. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb
Państwa.
Stanisław Stankiewicz
Igor Zgoliński
Ryszard Witkowski
UZASADNIENIE
I KK 145/25
2
Postępowaniem o wydanie wyroku łącznego w stosunku do skazanego A. G. ,
prowadzonym przed Sądem Rejonowym w Lubaniu, w sprawie o sygn. akt II K
121/23, objęte zostały następujące prawomocne wyroki:
I. Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 6 sierpnia 2021 r., w sprawie o sygn.
akt II K 274/21, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10
grudnia 2021 r., sygn. akt VI Ka 580/21, na podstawie którego A. G. został uznany
za winnego popełnienia, w dniu 20 kwietnia 2021 r., czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z
art. § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz czynu z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1
k.k., popełnionego w okresie od 26 do 27 kwietnia 2021 r. i skazany na kary
jednostkowe: 1 roku pozbawienia wolności oraz 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia
wolności, z orzeczeniem kary łącznej w wymiarze 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia
wolności;
II. Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 24 stycznia 2022 r., w sprawie o sygn.
akt II K 488/21, na podstawie którego A. G. został uznany za winnego popełnienia,
w okresie od 22 do 26 kwietnia 2021 r., czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2
k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,
zamienioną na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 1
października 2023 r., sygn. akt II Ko 1324/23, na podstawie art. 2a § 1 k.w. w zw. z
art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych
innych ustaw (Dz.U.2022.2600), na karę 30 dni aresztu;
III. Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 25 stycznia 2023 r., w sprawie o sygn.
akt II K 188/22, na podstawie którego A. G. został uznany za winnego popełnienia,
w okresie od 23 sierpnia 2021 r. do 4 lutego 2022 r., czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw.
z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy
pozbawienia wolności;
IV. Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 29 listopada 2023 r., sygn. akt II K
199/23, na podstawie którego A. G. został uznany za winnego popełnienia, w dniu 2
lutego 2022 r., czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to skazany na
karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
I KK 145/25
3
Sąd Rejonowy w Lubaniu w wyroku łącznym z dnia 12 lutego 2024 r.,
wydanym w sprawie o sygn. akt II K 121/23, orzekł:
I. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wymierzone kary
jednostkowe w wyrokach w sprawach Sądu Rejonowego w Lubaniu o sygnaturach
akt: II K 274/21 i II K 488/21 i orzekł wobec skazanego A. G. karę łączną 2 lat
pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wymierzone kary
jednostkowe w wyrokach w sprawach Sądu Rejonowego w Lubaniu o sygnaturach
akt: II K 188/22 i II K 199/21 i orzekł wobec skazanego A. G. karę łączną 1 roku i 8
miesięcy pozbawienia wolności,
III. na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej
kary łącznej zaliczył skazanemu A. G. okres wykonania kar jednostkowych w
sprawach: II K 274/21, II K 488/21 i II K 188/22 od dnia 17.02.2022 r. do dnia
09.04.2023 r. wraz z okresem zaliczenia zatrzymania i tymczasowego aresztowania
od dnia 29.04.2021 r. od g. 12:10 do dnia 06.08.2021 r. do g. 11.00 i od dnia
09.04.2023 r. do dnia 03.02.2024 r. i od dnia 03.02.2024 r. do dnia 12.02.2024 r.;
IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów
postępowania i kosztami tymi obciążył Skarb Państwa.
Powyższy wyrok łączny nie został zaskarżony przez żadną ze stron i
uprawomocnił się w dniu 20 lutego 2024 r.
Od tego wyroku łącznego kasację, na korzyść skazanego A. G. , wniósł
Prokurator Generalny, który zaskarżył go w zakresie rozstrzygnięcia przyjętego w
punkcie I i zarzucił:
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa
procesowego - art. 366 § 1 k.p.k., polegające na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych
okoliczności sprawy dotyczących przebiegu postępowania wykonawczego w
zakresie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej A. G. wyrokiem Sądu
Rejonowego w Lubaniu z dnia 24 stycznia 2022 r. o sygn. akt II K 488/21, skutkujące
rażącą obrazą przepisu prawa materialnego - art. 85 § 1 k.k., polegającą na
I KK 145/25
4
orzeczeniu wobec ww. skazanego kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności w
następstwie połączenia kar jednostkowych 1 roku oraz 1 roku i 2 miesięcy
pozbawienia wolności wymierzonych mu w sprawie Sądu Rejonowego w Lubaniu o
sygn. akt II K 274/21, z karą 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem
Sądu Rejonowego w Lubaniu o sygn. akt II K 488/21 mimo, że kara ta nie podlegała
łączeniu, ponieważ postanowieniem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 1
października 2023 r. o sygn. akt II Ko 1324/23, prawomocnym z dniem 13
października 2023 r., na podstawie art. 2a § 1 k.w. w zw. z art. 4 ustawy z dnia 7 lipca
2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
2022.2600), uległa zamianie na karę 30 dni aresztu, co nadto skutkowało rażącą
obrazą prawa procesowego - art. 572 k.p.k., z powodu zaniechania umorzenia w
powyższym zakresie postępowania o wydanie wyroku łącznego.
W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej
części i umorzenie w tym zakresie postępowania o wydanie wyroku łącznego na
podstawie art. 572 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja była oczywiście zasadna, co uzasadniało jej uwzględnienie na
posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Podzielić należało stanowisko Prokuratora Generalnego, że powyższy wyrok
łączny, w zaskarżonym zakresie, zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa
wskazanych w zarzucie kasacji.
Na wstępie przypomnieć należy, że w postępowaniu w przedmiocie wydania
wyroku łącznego obowiązuje przepis art. 366 § 1 k.p.k. obligujący przewodniczącego
rozprawy do takiego kierowania jej przebiegiem, aby wyjaśnione zostały wszystkie
okoliczności sprawy. Te okoliczności winny być wyjaśnione w sposób pozwalający
na dokładne ustalenie, czy zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego, przy
czym nie jest wystarczające ograniczenie się do zbadania przesłanek z art. 85 k.k.
Konieczne jest nadto: dokładne ustalenie treści prawomocnych wyroków na
podstawie akt spraw jednostkowych, z uwzględnieniem rozstrzygnięć sądów
odwoławczych, a także ich modyfikacji w toku postępowania wykonawczego poprzez
I KK 145/25
5
decyzje o warunkowym przedterminowym zwolnieniu, warunkowym zawieszeniu
wykonania kary orzeczonej w wymiarze bezwzględnym, zarządzeniu wykonania kary
warunkowo zawieszonej itp. (zob. wyroki SN: z 25 kwietnia 2007 r. III KK 83/07; z 20
marca 2013 r., III KK 50/13; z 12 grudnia 2013 r., II KK 322/13).
Sąd Rejonowy w Lubaniu procedując w przedmiocie wydania wyroku
łącznego obejmującego m.in. karę 10 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną A.
G. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. akt II K
488/21, nie dysponował jednak ani aktami głównymi, ani wykonawczymi wskazanej
sprawy, a jedynie odpisem zapadłego w tej sprawie wyroku, a nadto danymi z
Krajowego Rejestru Karnego z dnia 30 marca 2023 r. , tudzież informacją z Zakładu
Karnego w S. z dnia 3 kwietnia 2023 r. oraz nie czynił żadnych dodatkowych ustaleń
co do stanu wykonania powyższego orzeczenia ponad wynikające z treści
wskazanych dokumentów.
W konsekwencji Sąd Rejonowy nie dysponował wszystkimi istotnymi dla
wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, w przedmiocie wydania wyroku łącznego,
dokumentami, bowiem - wskutek naruszenia przez przewodniczącego przepisu art.
366 § 1 k.p.k. - nie powziął istotnej informacji o wydaniu przez Sąd Rejonowy w
Lubaniu w dniu 1 października 2023 r. postanowienia, w sprawie o sygn. akt II Ko
1324/23, na mocy którego, na podstawie art. 2a § 1 k.w. w zw. z art. 4 ustawy z dnia
7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
2022.2600), kara 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wobec A. G.
wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 24 stycznia 2022 r. o sygn. akt II K
488/21, uległa zamianie na karę 30 dni aresztu, na poczet której zaliczono
skazanemu okres kary pozbawienia wolności odbytej w tej sprawie oraz stwierdził,
że kara aresztu została w całości wykonana (postanowienie to uprawomocniło się
dnia 13 października 2023 r.). W tym stanie rzeczy wykluczona była możliwość
objęcia wskazanej kary karą łączną, ponieważ kara zamieniona w wyniku
przeprowadzenia jej kontrawencjonalizacji na podstawie art. 2a k.w., nie podlegała
łączeniu z karami wymierzonymi na podstawie przepisów Kodeksu karnego (zob.
wyrok SN z 7 sierpnia 2024 r., V KK 295/24). Ustawa nie przewiduje bowiem łączenia
kary aresztu i kary pozbawienia wolności, jako że nie są to kary tego samego rodzaju
I KK 145/25
6
(zob. wyroki SN: z 26 czerwca 2007 r., II KK 115/07; z 15 kwietnia 2015 r., III KK
110/15). Sąd Rejonowy w Lubaniu nie dostrzegł tej istotnej zmiany i łącząc tę karę z
karami jednostkowymi 1 roku oraz 1 roku i 2 miesięcy wymierzonymi wyrokiem Sądu
Rejonowego w Lubaniu o sygn. akt II K 274/21 oraz orzekając wobec skazanego A.
G. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, naruszył przepisy art. 85 § 1 k.k. i art. 572
k.p.k., ponieważ wydał wyrok łączny w sytuacji braku ku temu materialnych
przesłanek.
Uchybienia, których dopuścił się Sąd Rejonowy w Lubaniu, są rażące i miały
istotny wpływ na treść wydanego wyroku łącznego. W następstwie
bezpodstawnego orzeczenia w punkcie pierwszym wyroku kary łącznej, doszło
bowiem do wymierzenia skazanemu kary o 7 miesięcy dłuższej w stosunku do
stanu jaki miałby miejsce w sytuacji podjęcia przez Sąd prawidłowej decyzji o
umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego w powyższym zakresie, na
podstawie art. 572 k.p.k.
W świetle powyższego zasadny okazał się zatem wniosek Prokuratora
Generalnego o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego, w zakresie
rozstrzygnięcia przyjętego w punkcie I, a w następstwie - na podstawie art. 572
k.p.k.- umorzenie postępowania w tym zakresie, wobec braku warunków do
wydania wyroku łącznego.
O wydatkach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 638 k.p.k.
[J.J.]
[a.ł]
Stanisław Stankiewicz
Igor Zgoliński
Ryszard Witkowski
