I CNP 54/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-08-18

Dane orzeczenia

SygnaturaI CNP 54/15
Data orzeczenia2016-08-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 54/15

POSTANOWIENIE

Dnia 18 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie skargi J. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie

z wniosku J. N.
przy uczestnictwie A. L. i Miasta W.
o podział majątku wspólnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2016 r.,


odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wniesiona przez wnioskodawcę skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 października 2014 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona szkoda ma postać obniżenia spłaty od A.L. o kwotę 40.688,19 zł. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o zaistnieniu szkody i jej rozmiaru nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r.,
nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r.,
IV CNP 7/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1
pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się, tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a także wniosku o zmianę i uchylenie prawomocnego postanowienia. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1
pkt 5 k.p.c.(por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej argumentacji prawnej dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych aniżeli skarga kasacyjna środków prawnych nie było i nie jest możliwe
(por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC
2006 r., nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie
art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)