PrawMi

Sąd Najwyższy

II CNP 2/06

postanowienie z dnia 2006-01-19

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 2/06
Data orzeczenia2006-01-19
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieJan Górowski (autor uzasadnienia)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 117. Na liście 20 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • IV CNP 40/18Sąd Najwyższy · postanowienie · 2019-04-11
    „… wywodu prawnego, który odnosiłby się do powołanego w skardze art. 45 Konstytucji RP i wynikającego z niego prawa do sprawiedliwego procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112).”
  • II CNP 49/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2018-02-27
    „… wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest obiektywnie możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140), niezależnie od ocen i woli zaskarżenia osoby reprezentującej stronę.”
  • II CNP 47/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2018-02-06
    „… w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).”
  • II CNP 35/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-12-13
    „… w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7 - 8, poz. 140).”
  • V CNP 27/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-11-21
    „… człowieka, zaskarżone orzeczenie narusza i wskazaniu na czym polegała obraza przepisów mających podstawowe znaczenie dla ich ochrony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112).”
  • I CNP 33/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-11-21
    „… że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, a zwłaszcza skargi o wznowienie postępowania, nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).”
Pokaż pozostałe (14)
  • I CNP 4/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-06-23
    „… że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, w tym m.in. skargi o wznowienie postępowania, nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7 - 8, poz. 140).”
  • IV CNP 79/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-06-22
    „… w przepisach (w tym np. złożenie skargi o wznowienie postępowania czy powództwa przeciwegzekucyjnego) nie było i nie jest możliwe (por. postanowienia: Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112 oraz z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8 poz. 140; postanowienie z dnia 27 października 2016 r., I CNP 18/16, nie publ.; z dnia 15 grudnia 2016 r., I …”
  • V CNP 3/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-06-21
    „… że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe z przyczyn niezależnych od strony skarżącej (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).”
  • V CNP 66/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-02-17
    „… w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6 poz. 112, z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8 poz. 140 i z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1 poz. 17).”
  • II CNP 41/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-12-15
    „… i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze wszelkich możliwych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).”
  • V CNP 46/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-12-14
    „W konsekwencji, skarga powinna zawierać w swojej treści wywód wskazujący, które zasady albo prawa lub wolności zostały naruszone w związku z wydaniem orzeczenia oraz w czym naruszenie to się wyraża (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112, z dnia 4 grudnia 2013 r., V CNP 8/13, nie publ. oraz z dnia 17 grudnia 2013 r., IV CNP 38/13, nie publ.).”
  • II CNP 35/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-12-06
    „… w przepisach (w tym np. złożenie skargi o wznowienie postępowania czy powództwa przeciwegzekucyjnego) nie było i nie jest możliwe (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6 poz. 112, czy z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8 poz. 140).”
  • V CNP 31/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-12-02
    „… sposób wycze rpujący i nieb udzący wąt pliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).”
  • I CNP 12/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-12-01
    „… w przepisach (w tym np. złożenie skargi o wznowienie postępowania czy powództwa przeciwegzekucyjnego) nie było i nie jest możliwe (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6 poz. 112, czy z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8 poz. 140).”
  • I CNP 18/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-10-27
    „… w przepisach (w tym np. złożenie skargi o wznowienie postępowania czy powództwa przeciwegzekucyjnego) nie było i nie jest możliwe (por. postanowienia: Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6 poz. 112 oraz z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8 poz. 140).”
  • IV CNP 5/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-08-18
    „… iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga kasacyjna (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/2005, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6 poz. 112, z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8 poz. 140 i z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1 poz. 17).”
  • I CNP 54/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-08-18
    „… wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych aniżeli skarga kasacyjna środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).”
  • V CNP 4/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-06-24
    „… wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06,OSNC 2006 r., Nr 6, poz. 112; z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140, z dnia 28 kwietnia 2015 r., I CNP 38/14; z dnia 5 marca 2015 r., II CNP 53/14; z dnia 5 …”
  • V CNP 65/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-02-24
    „… i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych niż skarga kasacyjna środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).”

Pełna treść orzeczenia

Postanowienie z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06 Spełnienie wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 in fine k.p.c. polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej, jurydycznej argumentacji, przedstawiającej, jakie podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka narusza zaskarżone orzeczenie i wskazaniu na czym polegała obraza przepisów mających znaczenie dla ich ochrony. Sędzia SN Jan Górowski Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2006 r. skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 3 marca 2005r. wydanego w sprawie z powództwa Marioli M. przeciwko Powszechnemu Centrum Oddłużeniowo-Kredytowemu, spółce z o.o. w K. o zapłatę odrzucił skargę. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 3 marca 2005 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu zasądził od pozwanego Powszechnego Centrum Odłużeniowo-Kredytowego, sp. z o.o. na rzecz powódki kwotę 10 000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 maja 2004 r. do dnia zapłaty. Spółka w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego orzeczenia zarzuciła naruszenie art. 195 i 194 k.p.c. oraz wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania i uchylenie zaskarżonego wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.). Jest więc co do zasady niedopuszczalna, jeżeli w sprawie strona miała możliwość zaskarżyć orzeczenie apelacją, skargą kasacyjną, skargą o wznowienie postępowania lub mogła skorzystać z innego środka np. o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku, czy z wniosku o przywrócenie terminu. Od tego unormowania ustawodawca wprowadził wyjątek przewidziany w art. 4241 § 2 k.p.c. Na podstawie tej regulacji, skarga przysługuje także od orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie w sprawie, naruszającego podstawowe zasady porządku prawnego, konstytucyjne wolności lub prawa człowieka, chociaż strony nie skorzystały z przysługujących im środków, pod warunkiem, że jego uchylenie lub zmiana w innym postępowaniu nie jest już dopuszczalna. Niezgodność z prawem wynikająca z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka to przesłanka ogólna, a więc wymaga doprecyzowania w praktyce orzeczniczej i piśmiennictwie. Występuje wtedy, gdy został naruszony przepis mający podstawowe znaczenie dla funkcjonowania demokratycznego państwa, bądź normujący ujęte w rozdziale drugim Konstytucji wolności oraz prawa człowieka i obywatela. Ze względu jednak na wyjątkowość omawianego unormowania, przedstawienie tej przesłanki jest także elementem konstrukcyjnym skargi. Ustawodawca, w przeciwieństwie do innych wymagań tego nadzwyczajnego i wysoce sformalizowanego środka, zawartych w pozostałych punktach art. 4245 k.p.c., w art. 4245 pkt 5 in fine k.p.c. nałożył na skarżącego obowiązek nie tylko przedstawienia, ale i wykazania, że występuje ten wyjątkowy wypadek uzasadniający jego wniesienie. Spełnienie zatem wymagania, określonego w art. 4245 pkt 5 in fine k.p.c. polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej, poprawnej jurydycznie argumentacji przedstawiającej, jakie podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka zaskarżone prawomocne orzeczenie narusza i wskazaniu na czym polegała obraza przepisów mających podstawowe znaczenie dla ich ochrony. Tego elementu konstrukcyjnego nie zawiera skarga, w której skarżący zarzucił jedynie, że orzeczenie narusza podstawowe zasady porządku prawnego, tj. przytoczył tylko fragment przepisu, a w uzasadnieniu podstawy skargi bez motywacji wskazał, że orzeczenie narusza prawo strony do dwuinstancyjnego postępowania oraz prawo do obrony. (...) Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.)

Zapytaj AI o to orzeczenie