II CNP 41/16

Sygn. akt II CNP 41/16

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 grudnia 2016 r.,
‎skargi F. S. i M. R.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt VIII Ga (…), wydanego

w sprawie z powództwa F. S. i M. R.
‎przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji W.

Spółce Akcyjnej w W.
‎o zapłatę,

odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wniesiona przez powodów skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 października 2015 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 424⁵ § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnili wyrządzenia im szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za  spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że już samo zniszczenie rzeczy stanowi szkodę majątkową, a nie poniesienie kosztów naprawy. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 424⁵ § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o  zaistnieniu szkody majątkowej nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego   dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V  CNP 98/05; z  dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz.  141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 424⁵ § 1, pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczyli się tylko do stwierdzenia, że wykorzystali wszystkie dostępne możliwości procesowe w celu wyeliminowania wadliwego orzeczenia, a nadto że od wyroku nie przysługuje skarga kasacyjna. Takie    sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w  art. 424⁵ § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17  sierpnia 2005 r., I  CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w  skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w  drodze wszelkich możliwych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por.  postanowienie SN z  dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr  6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 424⁸ § 1 k.p.c.

db