V CNP 31/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-02

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 31/16
Data orzeczenia2016-12-02
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 31/16

POSTANOWIENIE

Dnia 2 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie ze skargi S. S.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w C.
z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt VI Ca (…)
w sprawie z powództwa S. S.
przeciwko E. S.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2016 r.,

odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wniesiona przez powoda skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 18 marca 2014 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu  szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona szkoda ma postać zubożenia powoda oraz narażenie go lub jego krewnych na uiszczenie świadczenia niezasadnego. Wymóg  uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. oznacza wskazanie jej rodzaju i rozmiaru   oraz czasu powstania, a także przedstawienia konkretnych dowodów uwiarygodniających to oświadczenie.  Samo   twierdzenie o zaistnieniu szkody oraz powołanie się na niedookreślone bliżej dokumenty z akt kilku spraw (s. 3 i 4 skargi) nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r. IV CNP 7/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia (s. 4 pkt VI), że  brak  jest ustawowej podstawy do złożenia zarówno skargi o wznowienie postępowania oraz skargi kasacyjnej. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne  ze spełnieniem  wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego  spełnienie  polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej   w  sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)