V KZ 54/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 marca 2025 r.
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie M.S.,
oskarżonej z art. 271 § 1 k.k.,
wobec której postępowanie karne, na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k.,
warunkowo umorzono na okres próby 2 lat,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 marca 2025 r.
wniosku obrońcy oskarżonej o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego J.B. od
udziału w sprawie o sygn. akt V KZ 54/24
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
[WB]
UZASADNIENIE
W dniu 2 stycznia 2025 r. obrońca oskarżonej M.S. – r.pr. D.K. wystąpił do
Sądu Najwyższego z wnioskiem o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego J.B. od
udziału w sprawie o sygn. akt V KZ 54/24 na podstawie art. 29 § 7 ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 9 § 2
k.p.k. w zw. z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i
Podstawowych Wolności oraz art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej,
ze względu na istnienie okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość
co do bezstronności sędziego, wywołaną wadliwą procedurą powołania do
pełnienia funkcji sędziego Sądu Najwyższego.
V KZ 54/24
2
W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, iż powołanie J.B. do pełnienia
urzędu sędziego Sądu Najwyższego nastąpiło w wyniku rekomendacji Krajowej
Rady Sądownictwa, której skład został ukształtowany na podstawie nowelizacji z
2017 r. Członkowie Krajowej Rady Sądownictwa, którzy rekomendowali sędziego
SN J.B., zdaniem obrońcy zostali powołani w procedurze budzącej poważne
zastrzeżenia co do jej zgodności ze standardami niezależności władzy sądowniczej
od władzy wykonawczej i ustawodawczej. Podniósł, że Trybunał Sprawiedliwości
Unii Europejskiej w wyroku z dnia 19 listopada 2019 r. (C-585/18, C-624/18 i C-
625/18) oraz Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z dnia 1 grudnia 2020 r.
(skarga nr 26374/18) wskazały jednoznacznie, że wadliwość procesu powoływania
sędziów może prowadzić do naruszenia prawa do sądu ustanowionego ustawą.
Wskazał też, że zagadnienie, które wystąpiło na gruncie niniejszej sprawy,
związane z procedurą powołań sędziowskich, było też przedmiotem obszernej
analizy w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt
BSA I-4110-1/20 (OSNKW 2020/2/7) oraz w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a w
zakresie statusu Krajowej Rady Sądownictwa także w ww. uchwale składu siedmiu
sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Uznał, iż
wskazane judykaty zachowują swoją aktualność na gruncie niniejszej sprawy,
albowiem okoliczności wskazane w ww. uchwale 3 Izb Sądu Najwyższego znajdują
w pełni zastosowanie do sędziego SN J.B., który na urząd sędziego Sądu
Najwyższego został powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
postanowieniem z dnia 30 stycznia 2019 r. po rekomendacji Krajowej Rady
Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw, a więc w procedurze przezeń kwestionowanej. Końcowo zaznaczył,
że problematyka związana z procedurą powołania sędziów jest ściśle powiązana z
prawem do rzetelnego procesu sądowego, co tym bardziej uzasadnia wyłączenie
sędziego SN J.B. od udziału w sprawie V KZ 54/24 (k. 18-19).
V KZ 54/24
3
W dniu 2 stycznia 2025 r. wniosek ten został zarejestrowany w tzw. kontrolce
rozstrzygnięć incydentalnych (KRI) pod numerem 745 i jako takiemu nadano mu
dalszy bieg (k. 21).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek okazał się niezasadny i nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wniosek jest pochodną głębokiego kryzysu, do jakiego doszło w
funkcjonowaniu organów wymiaru sprawiedliwości. Spowodowany on został
wykreowaniem ⎯ przez część orzecznictwa najwyższego organu władzy
sądowniczej ⎯ nieznanej ustawie figury względno-bezwzględnej przyczyny
odwoławczej, której istota w postępowaniu karnym polega (ujmując rzecz w
największym skrócie) na badaniu wpływu określonego trybu procedury
nominacyjnej na urząd sędziowski w perspektywie dochowania gwarancji
bezstronności i niezależności sądu orzekającego z udziałem określonego sędziego.
Działania te wprowadziły wymiar sprawiedliwości i praktykę w sprawach karnych do
stanu destabilizacji i rozchwiania, a jednym z aspektów tego rozchwiania jest m. in.
wniosek r. pr. D.K., obrońcy M.S.
Autor wniosku, profesjonalny pełnomocnik, formułując żądanie wyłączenia
sędziego od udziału w sprawie oparte właśnie na tych hybrydowych powodach
wyłączenia sędziego, tj. na „przesłankach ustrojowych” i wskazując, że cyt.:
„powołanie J.B. do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego nastąpiło w
wyniku rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa, której skład został
ukształtowany na podstawie nowelizacji z 2017 r. Członkowie Krajowej Rady
Sądownictwa” nie zadał sobie nawet trudu sprawdzenia, k i e d y Krajowa Rada
Sądownictwa przedstawiła wniosek o powołanie w/w na urząd sędziego, zaś kiedy
doszło do „nowelizacji”, o której mowa we wniosku i o której pisze się jako o
„procedurze kwestionowanej przez obrońcę” (s. 3 uzasadnienia).
Informacje te są dostępne w domenie publicznej. Może do nich dotrzeć
każdy podmiot posiadający dostęp do sieci internetowej www za pomocą
urządzenia teleinformatycznego wyposażonego w standardowe oprogramowanie-
przeglądarkę internetową (krspl.home.pl).
Stąd też rozstrzygnięto jak w sentencji postanowienia.
V KZ 54/24
4
[WB]
[a.ł]
