V KZ 14/17

Sygn. akt V KZ 14/17

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski

w sprawie G. H.

skazanego wyrokiem łącznym

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,

w dniu 25 maja 2017 roku

zażalenia skazanego

na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 7 lutego 2017r., sygn. akt II AKa […],

o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o doręczenie odpisu wyroku

Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 stycznia 2017 roku,

sygn. akt II AKa […] wraz z uzasadnieniem,

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 stycznia 2017 roku (II AKa […]) utrzymano w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2016 roku (III K […]), orzekając wobec G. H. karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.

Na rozprawie apelacyjnej obecny był skazany wraz z obrońcą z urzędu. Strony zostały pouczone o treści art. 457 § 2 k.p.k. oraz art. 422 k.p.k. i art. 423 k.p.k.

W dniu 6 lutego 2017 roku do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęło pismo skazanego G. H., w którym skazany zwrócił się o przesłanie mu wyroku z uzasadnieniem. Jednocześnie skazany wniósł o przydzielenie mu obrońcy z urzędu w celu wniesienia kasacji. Z Zakładu Karnego nr […] w W. pismo skazanego zostało nadane 2 lutego 2017 roku.

Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2016 roku sędzia Sądu Apelacyjnego odmówił G. H. przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku ze względu na złożenie go po terminie wynikającym z przepisu art. 422 § 1 k.p.k.

Na powyższe postanowienie zażalił się skazany, podnosząc, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia przekazał oddziałowemu w Zakładzie Karnym z zachowaniem wymaganego terminu 7 dni, w dniu 1 lutego 2017 roku, i nie posiada wiedzy, dlaczego pismo zostało nadane dzień później – 2 lutego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W sytuacji, gdy oskarżony pozbawiony wolności był obecny na ogłoszeniu wyroku Sądu odwoławczego, a ponadto posiadał obrońcę z urzędu, który również uczestniczył w rozprawie, to termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku na piśmie biegnie od dnia ogłoszenia tego wyroku, zgodnie z regułą określoną w art. 123 § 1 k.p.k. i art. 422 § 1 k.p.k. Skoro zatem skazany w dacie ogłoszenia wyroku, w dniu 25 lutego 2017 r., posiadał obrońcę i obaj uczestniczyli w rozprawie odwoławczej, to termin do złożenia wniosku o uzasadnienie mijał w dniu 1 lutego 2017 r. Tymczasem wniosek sporządzony przez skazanego wpłynął do administracji Zakładu Karnego (k. 261) w dniu 2 lutego 2017 r. i w tym samym dniu został nadany, co potwierdziła załączona do akt notatka urzędowa sporządzona przez sekretarza sądowego Sądu Apelacyjnego w […] (k. 266). W związku z powyższym upoważniony sędzia Sądu Apelacyjnego zasadnie odmówił przyjęcia wniosku ze względu na treść art. 422 § 3 k.p.k.

W piśmie skierowanym do Sądu Najwyższego, będącym zażaleniem na powyższą decyzję upoważnionego sędziego, skazany zawarł żądanie przywrócenia mu terminu do złożenia kasacji oraz wyznaczenia adwokata z urzędu. Należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu, stosownie do art. 126 § 2 k.p.k., powinien rozpoznać Sąd Apelacyjny w […] jako organ procesowy, przed którym należało dokonać czynności, zaś na odmowę przywrócenia terminu przysługuje zażalenie (art. 126 § 3 k.p.k.). Stosownie do treści art. 126 § 1 k.p.k. samo zbadanie zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności procesowej musi być poprzedzone ustaleniem, że wniosek ten został złożony z zachowaniem terminu zawitego określonego w powołanym przepisie, tj. przed upływem 7 dni od ustania przeszkody umożliwiającej jego zgłoszenie. Jest to warunek formalny, którego niezachowanie powoduje, że wniosek taki stanowi czynność prawnie bezskuteczną w rozumieniu art. 122 § 1 k.p.k. i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Należy wtedy dać temu wyraz w odpowiedniej formie poprzez odmowę przyjęcia przedmiotowego wniosku.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

aw