Art. 123.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 123 KPK określa techniczne zasady obliczania terminów w postępowaniu karnym. Paragraf 1 wskazuje, że dnia, od którego liczy się termin, nie zalicza się do jego biegu. Oznacza to, że pierwszym dniem uwzględnianym przy liczeniu jest dzień następujący po dniu rozpoczynającym termin. Paragraf 2 dotyczy terminów oznaczonych w tygodniach, miesiącach albo latach i wiąże ich koniec z odpowiadającym dniem tygodnia lub miesiąca. Jeżeli w końcowym miesiącu nie występuje dzień odpowiadający początkowi terminu, termin kończy się w ostatnim dniu tego miesiąca.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 123 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy trzeba ustalić początek albo koniec terminu przewidzianego dla czynności w postępowaniu karnym. Przepis nie ustanawia samodzielnie długości poszczególnych terminów, lecz wyjaśnia sposób ich liczenia. Reguła z paragrafu 1 jest istotna przy terminach liczonych od określonego dnia, ponieważ ten dzień pozostaje poza biegiem terminu. Reguła z paragrafu 2 ma znaczenie wyłącznie dla terminów wyrażonych w tygodniach, miesiącach lub latach. Paragraf 3 działa, gdy ustalony koniec terminu przypada w sobotę albo w dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy.

Konkretny, codzienny przykład zastosowania

Jeżeli termin rozpoczyna się w środę, środa nie jest wliczana do jego biegu na podstawie art. 123 § 1 KPK. Gdy termin został oznaczony w tygodniach, jego koniec przypada na dzień tygodnia odpowiadający środzie, która stanowi początek terminu. Jeżeli tak ustalony dzień końcowy wypada w sobotę, czynność można wykonać w najbliższym następnym dniu, który nie jest ani sobotą, ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Tak samo należy postąpić, gdy koniec terminu przypadnie w dzień ustawowo wolny od pracy.

Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu

Częstym błędem jest zaliczanie dnia rozpoczynającego termin jako pierwszego dnia jego biegu, mimo że art. 123 § 1 KPK wyraźnie tego zakazuje. Nie należy też utożsamiać zasad dla terminów liczonych w dniach z zasadą dotyczącą terminów wyrażonych w tygodniach, miesiącach lub latach. Przy terminach miesięcznych istotne jest sprawdzenie, czy w końcowym miesiącu występuje dzień odpowiadający dniowi początkowemu. Jeżeli go nie ma, przepis nakazuje przyjąć ostatni dzień tego miesiąca, a nie dowolny wcześniejszy dzień. Błędem jest również uznanie, że sobota automatycznie kończy możliwość dokonania czynności, ponieważ paragraf 3 przesuwa ją na najbliższy dzień spełniający warunki wskazane w przepisie. W indywidualnej sprawie warto skonsultować sposób obliczenia terminu z prawnikiem.