Sąd Najwyższy

V KK 514/17

wyrok SN z dnia 2018-12-05

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 514/17
Data orzeczenia2018-12-05
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jarosław Matras, SSN Rafał Malarski, SSN Andrzej Ryński, SSN Jarosław Matras (przewodniczący), SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 514/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 grudnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
‎
SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)
‎
SSN Andrzej Ryński

Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza,
‎
w sprawie J. C.
‎
skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy z dn. 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 5 grudnia 2018 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w S.
‎
z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt VI K […],

uchyla zaskarżony wyrok w zakresie braku wobec J. C. orzeczenia o środku kompensacyjnym określonym w art. 45 § 1 k.k. i przekazuje sprawę w tej części Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w S., wyrokiem z 19 października 2016 r. wydanym na posiedzeniu w trybie konsensualnym przewidzianym w art. 335 § 2 k.p.k. w zw. z art. 343 k.p.k., skazał J. C. za popełnienie w warunkach recydywy z art. 64 § 1 k.k. trzech przestępstw z art. 62 ust. 2, art. 59 ust. 1 i art. 57 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej: u.p.nark.) na kary jednostkowe pozbawienia wolności w rozmiarach – odpowiednio – roku i 2 miesięcy, roku i 5 miesięcy i 6 miesięcy; karę łączną ustalił na poziomie 2 lat i 3 miesięcy, a nadto – na podstawie art. 70 ust. 4 oraz art. 70 ust. 1 i 2 u.p.nark. w zw. z art. 44 § 2 k.k. – zasądził od oskarżonego nawiązkę w wysokości 1.000 zł oraz orzekł przepadek przedmiotów, które służyły i były przeznaczone do popełnienia przestępstwa. Wyrok ten, wobec pozostawienia apelacji obrońcy bez rozpoznania, uprawomocnił się 13 kwietnia 2017 r.

Kasację od wskazanego wyroku, w zakresie przepadku korzyści majątkowej, na niekorzyść skazanego, złożył w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k. polegające na uwzględnieniu wadliwego w stosunku do J. C. wniosku prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar, w następstwie czego doszło do rażącej obrazy art. 45 § 1 k.k. przez nieorzeczenie obligatoryjnego przepadku korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z popełnienia występku określonego w art. 59 ust. 1 u.p.nark. W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna.

Na wstępie odnotować wypadało, że sąd, do którego prokurator kieruje wniosek w trybie art. 335 § 2 k.p.k., zobligowany jest, z uwagi na treść art. 343 § 7 k.p.k., do sprawdzenia m.in., czy wyrażone w tym piśmie procesowym propozycje nie pozostają w kolizji z przepisami prawa materialnego. Jeśli taką nieprawidłowość dostrzeże, nie może uwzględnić wniosku, co rodzi konieczność zwrócenia sprawy prokuratorowi, chyba że na posiedzeniu, za zgodą oskarżonego, dojdzie do modyfikacji konwalidującej owo uchybienie.

Do takiej weryfikacji wniosku prokuratora w zakresie wskazanym w kasacji, a w konsekwencji do orzeczenia na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec J. C. obligatoryjnego przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zakwalifikowanego z art. 59 ust. 1 u.p.nark. w zw. z art. 64 § 1 k.k., nie doszło. Przypomnieć tu trzeba, że za udzielenie w październiku 2015 r. D. S. środka odurzającego w postaci 296,06 grama marihuany oraz środka psychotropowego w postaci amfetaminy o wadze 4,39 grama skazany uzyskał łącznie kwotę 9.150 zł. Nieorzeczenie opisanego w kasacji środka kompensacyjnego stanowiło niewątpliwie rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie wskazanego przez skarżącego prawa (art. 523 § 1 k.p.k.), co zresztą Sąd meriti jasno zasygnalizował w motywującej części swojego wyroku.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uwzględnił sformułowane w kasacji żądanie, uchylając zaskarżony wyrok w części niezawierającej orzeczenia o środku określonym w art. 45 § 1 k.k. i przekazując w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania, na co zezwalał przepis ar. 425 § 2 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

Procedując powtórnie, w zakresie wynikającym z niniejszego rozstrzygnięcia, Sąd właściwy podejmie na posiedzeniu próbę konwalidowania przez prokuratora, za zgodą oskarżonego, złożonego wniosku w części związanej z brakiem w zaskarżonym wyroku orzeczenia o środku kompensacyjnym z art. 45 § 1 k.k., to jest o przepadku korzyści majątkowej uzyskanej przez J. C. z popełnienia przestępstwa określonego w art. 59 ust. 1 u.p.nark. (art. 343 § 3 k.p.k.), a w wypadku nieosiągnięcia w tym przedmiocie porozumienia postąpi po myśli art. 343 § 7 k.p.k.

Zapytaj AI o to orzeczenie