Sąd Najwyższy

V KK 419/15

postanowienie SN z dnia 2016-03-02

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 419/15
Data orzeczenia2016-03-02
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 419/15

POSTANOWIENIE

Dnia 2 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.

po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016r.

sprawy E. S.

oskarżonej z art. 268§1 k.k. w zw. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11§1 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego

od wyroku Sądu Okręgowego w J. G.

z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt VI Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J.

z dnia 23 stycznia 2015r. sygn. akt II K […]

p o s t a n o w i ł:

1 - oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,

2 - obciążyć oskarżyciela subsydiarnego – R. D. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela subsydiarnego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.

Skarżący podniósł w swej skardze zarzut naruszenia art. 457§3 k.p.k. Nie dostrzega przy tym, że podnoszone wady uzasadnienia, a w konsekwencji wadliwe rozpoznanie zarzutu 3 apelacji, dotyczą uchybienia o charakterze bezwzględnej przesłanki odwoławczej. Skoro zaś zdaniem obrony takie uchybienie miało miejsce, w istocie nadal podnoszony jest zarzut z art. 439§1 pkt 1 k.p.k.

Zarzut ten jednak, bez względu na to, jak został opisany, jest bezzasadny. Po pierwsze, w uzasadnieniu wyroku Sądu Odwoławczego na k. 3 znajdują się prawidłowe rozważania co do tego zarzutu apelacji, a zatem nie można mówić o naruszeniu art. 433§2 k.p.k., czy art. 457§3 k.p.k.

Po drugie zaś, obrona stawiając opisany zarzut, nie dostrzega zarówno zarządzenia Prezesa Sądu Rejonowego w J. kierującego sprawę do rozpoznania do Wydziału II Karnego tego Sądu z uwagi na niemożność rozpoznania jej w VIII Zamiejscowym Wydziale Karnym w K., jak i treści art. 35§2 k.p.k., który pozwala na prowadzenie sprawy przez sąd, który nie jest właściwy miejscowo.

Nie ulega zaś wątpliwości, że sędzia J. P. była w czasie orzekania w niniejszej sprawie sędzią Sądu Rejonowego w J., który to Sąd sprawę rozpoznał. Nie była ona również osobą nieuprawnioną (nie mającą w ogóle uprawnień sędziowskich lub uprawnień do orzekania w sądzie, który rozpoznawał sprawę) lub niezdolną do orzekania, czy też podlegającą wyłączeniu na podst. art. 40 k.p.k. Nie można zatem mówić o wystąpieniu w niniejszej sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 1 k.p.k.

Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Skarżącego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie