V KK 400/20

Sygn. akt V KK 400/20

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie A. R.,

uniewinnionego od czynu z art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.,

na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 23 września 2021 r.,

w przedmiocie dopuszczalności kasacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej

od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 15 listopada 2019 r., sygn. akt IV Ka [...],

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ś.

z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt. VI K [...],

na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć oskarżycielkę posiłkową D. D. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI K [...], A. R. został uniewinniony od popełnienia czynu z art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (pkt I) oraz od czynu z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 2 k.k. i art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 273 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (pkt II).

Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją oskarżycielki posiłkowej D. D., jej pełnomocnika oraz prokuratora. Po rozpoznaniu wszystkich trzech apelacji, Sąd Okręgowy w Ś. wyrokiem z dnia 15 listopada 2019 r., sygn. akt IV Ka [...], utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

W związku ze złożonym wnioskiem, o którym mowa w art. 524 § 1 zd. II k.p.k., odpis wyroku Sądu II instancji wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi oskarżycielki posiłkowej. Nastąpiło to dnia 7 stycznia 2020 r. (k. 1746). Pismem noszącym datę 31 stycznia 2020 r. pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 15 listopada 2019r. Kasacja ta wpłynęła do Sądu Okręgowego w Ś. dnia 10 lutego 2020r. Data stempla pocztowego na kopercie zawierającej korespondencję z kasacją wskazuje jednoznacznie na dzień 7 lutego 2020 r. (k. 1753 verte).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasację należało pozostawić bez rozpoznania jako wniesioną po terminie.

Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. lub gdy jej przyjęcie nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k., do którego odsyła powołany art. 530 § 2 k.p.k., odmowa przyjęcia środka odwoławczego następuje, jeżeli został on wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

W myśl art. 524 § 1 zd. I k.p.k., termin do wniesienia kasacji dla stron wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie odpis wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 15 listopada 2019 r., sygn. akt IV Ka [...], wraz z uzasadnieniem, doręczono pełnomocnikowi oskarżycielki posiłkowej w dniu 7 stycznia 2020 r. (k. 1746). Kasacja została wniesiona w dniu 7 lutego 2020 r. (k. 1753). Mając na względzie zasady obliczania i zachowania terminów z art. 123 § 1 k.p.k., termin do wniesienia kasacji, liczony od dnia doręczenia pełnomocnikowi oskarżycielki posiłkowej wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem, upłynął dnia 6 lutego 2020 r. Tym samym wniesienie kasacji w dniu 7 lutego 2020 r. było czynnością dokonaną po terminie.

Dzień, w którym upływał termin do wniesienia kasacji – 6 lutego 2020 r., przypadał w czwartek i nie był to dzień uznany przez ustawę za wolny od pracy w rozumieniu art. 123 § 3 k.p.k.

Z uwagi na powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.