V KK 334/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 października 2025 r.
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie N.P.
skazanego z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65
§ 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 16 października 2025 r.,
wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2024 r. w sprawie II AKa 298/22, Sąd Apelacyjny
w Łodzi zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn.
akt IV K 118/20 i wymierzył N.P. m.in. karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia
wolności.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wnieśli obrońcy skazanego.
Adwokat M.M. zarzucił rażące naruszenia prawa mające istotny wpływ na treść
wyroku, tj. art. 167 k.p.k., art. 169 § 2 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 i 4 k.p.k. oraz art. 391
i art. 393 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 6 k.p.k., art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. w
zw. z art. 433 § 1 i 2 k.p.k., art. 437 § 1 i 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., także w zw. z
art. 440 k.p.k., wnosząc w konkluzji o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Jednocześnie obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia powołując się
V KK 334/25
2
na rażące uchybienia w procedurze, w tym związane z nieprzeprowadzeniem
istotnych czynności dowodowych oraz brakiem odniesienia się do istoty
sprzeczności w dowodach w postaci zeznań S. I. oraz M. G., co skutkuje istnieniem
w obrocie prawnym wyroku rażąco niesprawiedliwego. Drugi obrońca, adwokat P.K.,
zarzucając szereg naruszeń art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art.
7 k.pk. oraz w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego
w Łodzi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznaniu temu Sądowi. Wskazując
na wysokie prawdopodobieństwo przyjęcia kasacji i jej uwzględnienia, a w
konsekwencji wymierzenia skazanemu znacznie mniej długotrwałej i dolegliwej kary,
a nawet jego uniewinnienia od zarzucanych mu czynów, obrońca wniósł o
wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Odpowiadając pisemnie na kasację, prokurator wniósł m.in. o
niewstrzymywanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wnioski obu obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie
zasługują na uwzględnienie.
Sąd Najwyższy niejednokrotnie zwracał uwagę na charakter wyjątkowy
rozważanej instytucji, albowiem jest ona odstępstwem od zasady sformułowanej w
art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą
uprawomocnienia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko,
że zastosowanie tej instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i
jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że
wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla
skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z
dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22). Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć
wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a
tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem
dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, która nie powinna być
wykonywana.
V KK 334/25
3
Dokonując wstępnej kontroli kasacji, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do
jednoznacznego uznania zarzutów w nich podniesionych za oczywiście zasadne.
Należy jednak pamiętać, że przeprowadzona na tym etapie ich ocena nie
przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być
poprzedzone pogłębioną analizą podniesionych w kasacjach zarzutów.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
