Art. 169.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 169 KPK określa podstawową treść wniosku dowodowego. Zgodnie z § 1 we wniosku należy podać oznaczenie dowodu oraz okoliczności, które mają zostać udowodnione. Oznaczenie dowodu pozwala wskazać, jakiego dowodu dotyczy żądanie, natomiast określenie okoliczności wyjaśnia, jaki fakt ma zostać wykazany. Przepis przewiduje również możliwość wskazania sposobu przeprowadzenia dowodu, ale używa w tym zakresie zwrotu „można”, a więc nie czyni tego elementu obowiązkowym. § 2 Art. 169 KPK wyraźnie dopuszcza, aby wniosek dowodowy zmierzał do wykrycia lub oceny właściwego dowodu.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 169 KPK ma znaczenie wtedy, gdy składany jest wniosek dowodowy w postępowaniu karnym. Osoba formułująca taki wniosek powinna wskazać zarówno sam dowód, jak i fakty lub okoliczności, które mają zostać za jego pomocą udowodnione. Przepis nie ogranicza celu wniosku wyłącznie do bezpośredniego udowodnienia określonego faktu. Dopuszcza także sytuację, w której wniosek ma pomóc znaleźć właściwy dowód albo ocenić dowód, który jest istotny dla sprawy. Art. 169 KPK nie określa w swojej treści szczegółowej formy oznaczenia dowodu ani nie wskazuje zamkniętego katalogu sposobów jego przeprowadzenia.

Przykład zastosowania

W sprawie karnej składany jest wniosek o przesłuchanie konkretnej osoby jako świadka. We wniosku wskazuje się tę osobę jako dowód oraz wyjaśnia, że ma ona potwierdzić okoliczności rozmowy, która miała znaczenie dla sprawy. Można również określić sposób przeprowadzenia dowodu, na przykład wskazując przesłuchanie świadka. Jeżeli celem wniosku jest uzyskanie informacji pozwalających odnaleźć inny istotny dowód, taka funkcja wniosku mieści się w § 2 Art. 169 KPK.

Częste nieporozumienia lub błędy

Częstym błędem jest wskazanie samego dowodu bez opisania, jakie okoliczności mają zostać udowodnione. Art. 169 KPK wymaga obu tych elementów, dlatego samo ogólne stwierdzenie, że dowód jest ważny, nie odpowiada wprost treści przepisu. Nie należy też utożsamiać możliwości określenia sposobu przeprowadzenia dowodu z bezwzględnym obowiązkiem jego wskazania, ponieważ § 1 przewiduje tę możliwość, a nie nakaz. Innym nieporozumieniem jest przekonanie, że wniosek dowodowy może służyć wyłącznie bezpośredniemu wykazaniu faktu, gdyż § 2 dopuszcza również wykrycie lub ocenę właściwego dowodu. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.