V KK 273/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 6 sierpnia 2025 r.
SSN Jerzy Grubba
w sprawie P. O.
skazanego za przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o
przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. w zw. z art.
12§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 6 sierpnia 2025r.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 22 maja 2020r., sygn. akt XIV K 233/16,
utrzymanego w mocy w części dot. P. O. wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 29 maja 2024r., sygn. akt II AKa 348/20
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie,
że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe
jedynie wówczas, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności
powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo
dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten
powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże
V KK 273/25
2
prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to
nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.
Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie nie zawiera żadnej argumentacji,
która przemawiałaby za wstrzymaniem wobec P. O. zapadłego wobec niego
orzeczenia. Autor kasacji ograniczył się jedynie do sformułowania takiego wniosku
oraz argumentacji sprowadzającej się do stwierdzenia, że natychmiastowe
wykonanie wyroku wiązałoby się z wysokim prawdopodobieństwem zaistnienia po
stronie skazanego ujemnych skutków, w tym „bezpośredniego pokrzywdzenia
związanego z wykonaniem kary”, w sytuacji istnienia „istotnych, nierozstrzygniętych
wątpliwości co do odpowiedzialności karnoprawnej skazanego”.
Zauważenia więc wymaga, że postawione w kasacji zarzuty nie mają
charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych – wskazano w nich na rażące
naruszenie przez Sąd II instancji prawa materialnego w postaci art. 60§3 k.k. w zw.
z art. 60§5 k.k. i w zw. z art. 60§6 k.k. oraz art. 18§1 zd. 2 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2
w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz prawa
procesowego, tj. art. 433§1 i §2 k.p.k. i art. 458 k.p.k., oba w zw. z art. 7 k.p.k. w zw.
z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 366§1 k.p.k. w zw. z art. 437§1 k.p.k. w zw. z art. 437§2
k.p.k. Ocena zasadności tych zarzutów nie może być jednak postrzegana jako
jednoznaczna, tym bardziej w sytuacji, gdy w odpowiedzi na kasację prokurator
wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sam zaś fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do
uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, bowiem nie można
zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.
Wszystko powyższe powoduje, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
V KK 273/25
3
