IV KO 45/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 sierpnia 2025 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie S. Z.
skazanego z art. 156 § 3 w zw. z § 1 pkt 2 k.k.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej
w dniu 27 sierpnia 2025 r.,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 381/23,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej
z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt III K 137/22,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
odmówić przyjęcia wniosku
bezzasadności.
wobec
jego
oczywistej
UZASADNIENIE
W dniu 19 marca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek S. Z. o
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 381/23,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej z dnia 7
czerwca 2023 r., sygn. akt III K 137/22, w którym zawarty został również wniosek o
IV KO 45/25
2
wyznaczenie mu obrońcy z urzędu do postępowania wznowieniowego. Podstawą
wniosku o wznowienie jest zdaniem skazanego okoliczności nieprzeprowadzenie w
toku postępowania przed Sądem Okręgowym, Sądem Apelacyjnym i Sądem
Najwyższym rozpoznającym w jego sprawie kasację obrońcy badań
toksykologicznych pokrzywdzonego, celem ustalenia zawartości w jego organizmie
leku o nazwie B.. Do wniosku załączona została „Charakterystyk produktu
leczniczego” o wskazanej wyżej nazwie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Ponieważ wniosek skazanego jest oczywiście bezzasadny należało odmówić
jego przyjęcia bez podejmowania dodatkowych czynności w postaci
wcześniejszego rozpoznania wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.
Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 545 § 3 k.p.k., który
przewiduje możliwość odmowy przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby
wymienionej w § 2 art. 545 k.p.k. (obrońca lub pełnomocnik) bez wzywania do
usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności
odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o
wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.
Wymieniona w powołanym przepisie możliwość wydana przewidzianej w nim
decyzji procesowej, nie ogranicza się wyłącznie do tych wypadków, w których we
wniosku o wznowienie podniesione zostały okoliczności będące już wcześniej
przedmiotem rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie postępowania. Użycie
w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu „w szczególności” nie pozostawia wątpliwości, że
jest to wskazanie przykładowe. Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście
bezzasadny będzie miało więc miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób
oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek ten oparty zostanie na innych podstawach
niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania
karnego (zob. odpowiednio w przedmiocie interpretacji pojęcia „oczywistej
bezzasadności kasacji” postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 września
2006 r., IV KK 330/06, R-OSNKW 2006, poz. 1822 oraz z dnia 22 października
2008 r., V KK 98/08, LEX nr 469197). Stosowanie wskazanego przepisu uznać
IV KO 45/25
3
należy w związku z tym za konieczne w wypadkach, w których sąd wznowieniowy
w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzi, że żadna ze wskazanych we wniosku
okoliczności nie mieści się w katalogu przesłanek wznowieniowych zawartych w art.
540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę
działanie tego sądu z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.) lub też wniosek w ogóle nie
zawiera okoliczności uzasadniających wszczęcie postępowania o charakterze
nadzwyczajnym (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 września 2015,
II KO 49/15, OSNKW 2016, z. 1, poz. 5; z dnia 19 stycznia 2016 r., V KO 77/15,
LEX nr 1991152; z dnia 20 maja 2016 r., V KO 39/16, OSNKW 2016, z. 9, poz. 59;
z dnia 22 listopada 2016 r, IV KO 78/16, LEX nr 2177099; z dnia 14 grudnia 2016 r.,
III KO 72/16, LEX nr 2165584).
Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Wprawdzie
wnioskodawca nie odwołuje się do okoliczności, które były już przedmiotem
rozpoznania w toku poprzednich postępowań o wznowienie, bowiem takiego
wniosku do chwili obecnej nie składał, jednak podnoszona przez niego kwestia
związana z przyjmowaniem przez pokrzywdzonego w tej sprawie P. C. leku o
nazwie B. nie ma cechy nowości, jakiej wymaga art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
Nie ulega wątpliwości, co znajduje swoje odzwierciedlenie w aktach sprawy,
że problematyka związana z zażywaniem przez pokrzywdzonego wskazanego
wyżej leku była przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego w Katowicach. W
uwzględnieniu wniosku dowodowego obrońcy S. Z. z dnia 8 września 2023 r. (k.
1117) Sąd odwoławczy na rozprawie w dniu 26 października 2023 r. (k. 1142 verte)
dopuścił dowód z załączonego do wniosku dowodowego dokumentu w postaci
Charakterystyki produktu leczniczego – tj. leku o nazwie B., a więc tego samego
jaki skazany dołączył do swojego wniosku o wznowienie postępowania. Brak
znaczenia tego dowodu dla rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej S. Z.
za spowodowanie śmierci P. C. była też przedmiotem rozważań Sądu drugiej
instancji w pisemnych motywach jego wyroku (pkt. 2.1.2.1). Tak więc podnoszona
przez skazanego okoliczność była znana orzekającemu w sprawie sądowi ad quem,
nie jest w związku z tym nowym faktem lub dowodem.
IV KO 45/25
4
Nie jest też rolą sądu wznowieniowego ocena sposobu procedowania z tym
dowodem przez sąd rozpoznającym merytorycznie sprawę w postępowaniu
zasadniczym. W sprawie o wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne
badanie prawidłowości oceny materiału dowodowego dokonanej przez sądy
wyrokujące i czynienie odmiennych ustaleń faktycznych, gdyż przedmiotem
postępowania wznowieniowego nie jest kwestia odpowiedzialności karnej, tylko
istnienie podstaw do wznowienia postępowania (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego: z dnia 25 lutego 2004 r., II KO 75/03 oraz z dnia 13 maja 2009 r., II
KO 31/08).
Skoro zatem podnoszona przez skazanego okoliczność, wsparta dowodem
w postaci charakterystyki leku B., była przedmiotem wniosku dowodowego
rozpoznanego przez Sąd Apelacyjny i to dowodu dopuszczonego przez ten Sąd
poprzez dołączenie do materiału dowodowego tożsamej dokumentacji oraz
odniesienie się do niej w pisemnych motywach wyroku, to o wystąpieniu przesłanki
propter nova w niniejszej sprawie nie może być mowy.
Z tych względów postanowiono, jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
